ตอนที่ 410 เรื่องชั่วที่เคยทำไว้ ยังไงก็ต้องปรากฏขึ้นสักวัน

หลังจากที่คุณหยางพูดชื่อออกไป นอกจากซูฉิง ฮ่อหยุนเฉิงและหลี่เฉิงหยางแล้ว ทุกคน ณ ที่นี้ต่างมีสายตาเหลือเชื่อและพากัน หันไปหาผู้หญิงที่น่าสงสาร

ทันใดนั้นหัวใจของถังรั่วอิงกลับนิ่งลง สีหน้าเธอนิ่งขรึม เธอคิดไม่ถึงเลยว่ารอยแผลเป็นที่เธอปิดมานานกว่าสิบปีจะมาถูกเปิดโปงในที่แบบนี้

เธอคิดว่าเธอจะได้มีความสุขแล้ว

ถังรั่วอิงเงียบและตกอยู่ในห้วงความคิด

ที่จริง หลังจากที่แม่เลี้ยงของถังรั่วอิงออกจากบ้านตระกูลถังไป เธอที่ไม่มีที่ไป ไม่มีคนดูแลก็ถูกตำรวจไปส่งที่สถานสงเคราะห์ในเมืองตั้งแต่ยังเด็ก

ที่นั่นยังมีเด็กมากมาย

ถังรั่วอิงในตอนแรกคิดว่าเธอจะได้หาเพื่อนใหม่ และยิ่งไปกว่านั้น การที่เธอได้ออกจากบ้านหลังนั้นก็ไม่มีอะไรให้เสียดาย

ดูเหมือนว่าจะรู้ที่มาของตัวเอง แต่ก็เป็นเด็กที่ไม่ต้องการอยู่ดี เด็กคนอื่นๆ ในสถานสงเคราะห์ไม่ยอมเล่นกับเธอ ทั้งยังเอาเธอไปนินทาลับหลัง และแกล้งเธออย่างเปิดเผยด้วย

ถังรั่วอิงยังจำได้ ว่าตอนที่เรียนที่สถานสงเคราะห์ มีครั้งหนึ่งเธอกำลังนั่งที่ พอเปิดกล่องเครื่องเขียนก็เห็นหนอนอ้วนอยู่ข้างใน

"กรี้ด!" ถังรั่วอิงร้องออกมาอย่างไม่รู้ตัวเพราะกลัว ตอนนั้นเป็นช่วงเรียน และในชั้นเรียนก็มีคนเยอะ จนทุกคนหันมามองเธอด้วยสายตาแปลกๆ

เด็กชายอายุเจ็ดถึงแปดขวบหลายคนในตอนนั้นปรบมือหัวเราะกันอย่างตื่นเต้น ทั้งยังทำหน้าตาล้อเลียนและแลบลิ้นใส่ถังรั่วอิงด้วยสายตาเยาะเย้ยอีกด้วย

เด็กชายร่างสูงคนหนึ่งพูดอย่างไร้ความปราณีว่า "พ่อเธอติดคุก! เขาเป็นอาชญากร ลูกสาวของอาชญากรก็ควรโดนแบบนี้แหละ! เราได้ยินมาว่าพ่อเธอลักพาตัวคนอื่นไป แสดงว่าเธอก็ไม่ใช่คนดีอะไร ไม่ใช่คนดีแน่!"

คนส่วนใหญ่ในชั้นเรียนเริ่มตอบโต้ บางคนก็มีท่าทีคึกคักและดูสนุกมากขึ้น ตอนแรกถังรั่วอิงก็สู้กับพวกเขา แต่ก็โดนคุณครูลงโทษอย่างเข้มงวด และการแก้แค้นของเด็กชายพวกนั้นก็ทวีความรุนแรงขึ้น

เมื่อเวลาผ่านไป ถังรั่วอิงจะโกรธแค่ไหนก็จะรู้วิธีอดทน

ตั้งแต่นั้นมา เธอได้สาบานว่าจะต้องโดดเด่นและทำให้ทุกคนที่ดูถูกเธอต้องชดใช้ และให้รู้ว่าถังรั่วอิงคนนี้คือใครกันแน่

จนถึงวันนั้น เธอถูกพาไปที่ห้องทำงานของคณบดี ที่อยู่กับคณบดียังมีชายในชุดสูทรองเท้าหนัง แต่งกายสะอาดสะอ้านดูเรียบร้อยมาก

"รั่วอิง" คณบดีมองเธอด้วยรอยยิ้ม "คุณถังคนนี้บอกว่าเขาต้องการรับเธอไปเลี้ยง เขาเป็นถึง

ชาวจีนโพ้นทะเลที่กลับมาจากออสเตรเลียเลยนะ จากนี้ไปหนูจะมีบ้านใหม่แล้วนะ ดีใจไหม?"

"..."

ถังรั่วอิงเงียบอยู่นาน เอียงศีรษะมองชายผู้อ่อนโยน สุดท้ายก็ถามเพียงประโยคเดียว "จะดีกว่าตอนนี้ไหม?"

ชายคนนั้นตะลึงครู่หนึ่งแล้วหัวเราะ "แน่นอนว่าดีกว่าตอนนี้ ตราบเท่าที่เธอกลับบ้านกับฉัน ฉันสัญญาว่าจะดีกว่าที่เป็นอยู่ตอนนี้เป็นพันเท่า"

"ได้ค่ะ"

ถังรั่วอิงพยักหน้าโดยไม่ลังเล เธอต้องการจะออกจากสถานที่บ้าๆ นี้แล้ว