ตอนที่ 411 ช่วยลูกสาวฉันด้วย

"แม่คะ หนูยังไม่วางใจเท่าไหร่......"มือขวาของยวี๋น่าลูบท้องที่นูนขึ้นมาเล็กน้อยพร้อมบอกกับแม่ยวี๋ เธอรู้สึกใจคอไม่ดีตั้งแต่เช้าแล้ว ไม่ใช่กลัวการตรวจสูติกรรม แต่รู้สึกว่าเหมือนจะมีเรื่องอะไรเกิดเรื่องขึ้น

ตอนนี้เธอกินอิ่มนอนหลับที่บ้านตระกูลหลิน คนที่นี่ก็ดีกับเธอกว่าเมื่อก่อนแล้ว แม้แม่หลินจะทำหน้าไม่ค่อยชอบหน้าเธออยู่บ้าง แต่ทั้งสองคนก็ได้จัดการกำหนดวันแต่งงานให้แล้ว และยิ่งไปกว่านั้นหลินหนายังคงมั่นคงกับยวี๋น่าไม่เปลี่ยน ท่านก็ทำได้เพียงยอมรับการเป็นลูกสะใภ้ในอนาคต

แม่ยวี๋เห็นท่าทางของลูกสาวตัวเองที่เป็นอย่างนี้ เธอก็นึกว่าเพราะการไปตรวจครั้งแรก เลยรีบเข้าไปพยุงเธอ แล้วยิ้มพูด:"ไม่เป็นไรนะ ไม่มีอะไรหรอก ก็แค่ตรวจธรรมดา เดี๋ยวเราก็กลับแล้ว"

ยวี๋น่าพยักหน้าเบาๆ แล้วพยายามทำใจที่รู้สึกไม่ดีให้สงบลง

และไม่ไกลจากที่พวกเขายืนอยู่มีผู้หญิงสวมหมวกแก๊ปแอบอยู่ และมองมาทางพวกเธอ แต่สองแม่ลูกไม่สังเกตเห็น

แววตาของผู้หญิงคนนั้นจ้องยวี๋น่านิ่งด้วยตาเต็มเป็นด้วยความริษยาและไม่ยอม เพราะแก หลินหนานของฉันถึงได้ชะลอการถ่ายละคร และได้เกิดอุบัติเหตุ!

ยัยแพศยา!!

ยวี๋น่าเดินเข้ามาและเข้ามาใกล้แผนที่ผู้หญิงวางไว้ ใกล้เข้ามาเรื่อยๆ ใกล้เข้ามาเรื่อยๆ .........

และตอนนี้เอง!

"เป็นแก!"ผู้หญิงคนนั้นเงยหน้าขึ้นมาด่ายวี๋น่า เปิดหมวกแก๊ปออกมาก็เป็นหญิงสาววัยรุ่นละอ่อน มองดูน่าจะอายุประมาณยี่สิบปี ดวงตากลมจ้องมองมา ไม่รู้ว่ายวี๋น่าไปมีความแค้นอะไรกับเธอ

"นี่ป้า ป้าก็ไม่ดูตัวเองเลยนะว่าอายุเท่าไหร่แล้ว ยังจะมากินหญ้าอ่อนอีก คิดว่าจะเที่ยวไปอ่อยใครก็ได้หรอ แรดนะจังเลยนะป้า!"

ยวี๋น่ากับแม่ยวี๋ที่ตกใจที่อยู่ดีๆ ก็มีหญิงสาวเข้ามาด่าทอ ยวี๋น่าอึ้งตะลึง เมื่อกี้เธอตกใจจนเก้าถอยหลังด้วยสีหน้างงงวย นิ่งอยู่นานถึงได้เอ่ยถามอย่างระวัง:"เธอเป็นใคร พวกเราเคยเจอกันหรอ"

แม่ยวี๋น่านิ่งคิ้วขมวด มองหญิงสาวพร้อมต่อว่า:"ไอ้หยา ยังเด็กยังเล็กทำไมถึงปากคอเราะร้ายอย่างนี้ ยัยหนูรู้จักให้เกียรติกันบ้างนะ ลูกสาวของฉันไปทำอะไรให้เธอ เธอถึงได้มาด่าเขาอย่างนี้"

เด็กสาวถุยน้ำลายออกมา"ถุย หน้าด้านหน้าไม่อาย ป้าก็ไม่ดูตัวเองเป็นใครถึงได้กล้ามาอ่อยหลินหนานของเรา ไม่รู้ว่าแกใช้วิธีไหนถึงได้ทำให้เขาหลง ถ้าไม่ใช่เพราะแก หลินหนานก็คงไม่เกิดอุบัติเหตุ และไม่ต้องชะลอการถ่ายละคร แกรู้มั้ยว่าคะแนนนิยมของเขาลดลงไปมาก แกรู้มั้ย"

เธอที่เหมือนจะยิ่งโกรธมาก แล้วยื่นมือออกมาผลักยวี๋น่า "รีบไปตายซะยัยผู้หญิงแพศยา!"

ยวี๋น่าหน้าถอดสี เธอคิดไม่ออกเลยว่าทำไมหญิงสาวคนนี้ถึงได้ปากร้ายต่อว่าเธออย่างนี้ และยิ่งไปกว่านั้นยังเอ่ยถึงหลินหนานด้วย ดูท่าน่าจะเป็นแฟนคลับของเขา ยวี๋น่าที่ถูกหญิงสาวผลักจนร่นถอยหลังไปไม่กี่ก้าว ไม่ทันระวังสะดุดขาจนล้มลงพื้นกระแทกกับท้อง

รู้สึกเจ็บบริเวณท้องขึ้นมาทันที ยวี๋น่าแม้จะล้มไปกองกับพื้น แต่สิ่งแรกที่คิดได้คือปกป้องท้อง แต่อาการเจ็บก็มากขึ้น หน้าของเธอซีดเผือด เหงื่อไหลชุ่มออกมาตามใบหน้า รู้สึกเจ็บปวดมาก

"ลูก.......ลูกของฉัน........."