ตอนที่ 455 ทำไมเธอถึงได้ครอบครองหัวใจของเขา?

เมื่อมีคนที่มีความสุข คนที่กำลังจมกับความเจ็บปวดก็ถูกมองข้ามไปทันที

โดยเฉพาะอย่างยิ่งเมื่อมีคนเจ็บปวดเพียงคนเดียว ซูซานมองภาพยินดีปรีดาตรงหน้าด้วยความโกรธแค้น

เมื่อเธอถูกตัดสิทธิ์จากการแข่งขัน ในตอนนั้นเธอตื่นตระหนกมาก หัวสมองของเธอมันหนักอึ้งและได้แต่ยืนมองซูฉิงเดินขึ้นไปบนเวทีเพื่อรับรางวัล ซูซานเม้มปากและขมวดคิ้วดวงตาของเธอแสดงความไม่พอใจออกมาอย่างเห็นได้ชัด เธอจ้องมองไปที่ผู้หญิงบนเวทีด้วยสายตาที่แฝงไปด้วยไฟโทสะ ถ้าไม่เกิดเรื่องบ้าๆแบบนี้ขึ้น ถ้วยรางวัลถ้วยนี้มันควรจะเป็นของเธอ...

"ลีโอ เธอกำลังหลอกฉัน!"

เมื่อซูฉิงและฮ่อหยุนเฉิงเดินออกจากการแข่งขันออกแบบไปก็เป็นเวลาเกือบหกโมงเย็นแล้ว ทั้งสองพูดคุยและหัวเราะกันอย่างมีความสุข ขณะที่พวกเขากำลังจะเดินไปที่ที่จอดรถก็บังเอิญเจอเข้ากับซูฉิงที่ส่งสายตาจ้องเขม็งมายังซูฉิง "ลีโอ...โอ้ ไม่ใช่สิ ควรจะเรียกเธอว่าซูฉิงถึงจะถูก ทำไมเธอต้องใส่ร้ายฉัน? อันที่จริงรางวัลในวันนี้และถ้วยรางวัลในมือเธอควรเป็นของฉัน!"

เสียงของซูซานเริ่มควบคุมไม่ได้และใบหน้าของเธอกำลังบีบเกร็งยังน่าเกลียดน่ากลัว ผู้คนมากมายที่ผ่านไปมาก็ยืนหยุดดูสถานการณ์ตึงเครียดตรงหน้า ฮ่อหยุนเฉิงขมวดคิ้วและใช้แขนของเขาเพื่อปิดกั้นซูฉิงพลางผลักหญิงสาวให้หลบไปอยู่ข้างหลังเขา

ซูฉิงขมวดคิ้วและมองดูซูซานอย่างสมเพช เธอไม่คาดคิดมาก่อนว่าความหมกมุ่นของผู้หญิงคนนี้จะทำให้เธอเดินมาถึงจุดปากเหวนี้ได้

ซูฉิงดึงแขนเสื้อของฮ่อหยุนเฉิงไว้แตะมือไปยังมือของฝ่ายชายเพื่อให้เขาไม่ต้องเป็นห่วง เธอก้าวเดินไปข้างหน้าและมองดูซูซานพลางอีกฝ่าย "เห็นได้ชัดว่าเธอเป็นคนใส่ร้ายฉัน คุณซูซาน ทุกคนเป็นดีไซเนอร์และฉันก็เคารพคู่ต่อสู้ทุกคนรวมถึงคุณด้วย ถ้าคุณทำผลงานออกมาได้ดีจริงผลรางวัลมันคงไม่ออกมาเป็นแบบนี้ และคุณยังกล้าลอกเลียนผลงานของคนอื่นอีก คุณรู้ไหมว่ากฎหมายที่ฝรั่งเศสสามารถเอาผิดการกระทำนี้ของคุณได้"

ขณะที่เธอพูดเธอโบกมือให้ฮ่อหยุนเฉิงโทรแจ้งตำรวจและพูดกับเขาว่า "อู๋ชิงหร่าน"

ฮ่อหยุนเฉิงเข้าใจในทันทีและพยักหน้าตอบรับหญิงสาว เขาหยิบมือถือออกมาและโทรแจ้งสถานีตำรวจ ชายหนุ่มพูดภาษาฝรั่งเศสอย่างคล่องแคล่วเกี่ยวกับสถานการณ์ที่เกิดขึ้นบริเวณนอกประตูสถานที่จัดงานประกาศรางวัล และเขาก็ได้เอ่ยปากแจ้งความที่ซูซานและอู๋ชิงหร่านทำการลอกเลียนแบบและขโมยแบบร่างชุดมา

ใบหน้าของซูซานเปลี่ยนไปอย่างกะทันหัน เธออาศัยอยู่ที่ฝรั่งเศสมาหลายปีแล้ว แน่นอนว่าเธอรู้ว่าฮ่อหยุนเฉิงกำลังพูดถึงเรื่องอะไร แต่ก็สายเกินไปที่เธอจะสามารถหยุดเขาได้ ชายคนนั้นวางสายและใส่โทรศัพท์ลงในกระเป๋าเสื้ออย่างไร้ความปราณี

ประมาณครึ่งชั่วโมงต่อมา รถตำรวจก็ได้ขับเข้ามายังสถานที่เกิดเหตุ ตำรวจทั้งสองนายเดินลงจากรถและเข้าคุมตัวซูซานกลับไปขึ้นรถ ซึ่งคืนนั้นถือว่าสภาพและชื่อเสียงของซูซานถูกเหยียบย่ำจนพังยับเยิน

ทางด้านอู๋ชิงหร่านที่กำลังดูการถ่ายทอดสดพิธีมอบรางวัลผ่านทางทีวีของห้องพักของโรงแรม เธอเองก็เกิดความกลัวตาย ขึ้นมา เธอกระสับกระส่ายเพราะคิดไม่ถึงว่าซูฉิงจะสามารถโต้กลับเธอได้เช่นนี้

เธอถือโทรศัพท์แน่นและอยากจะโทรหาซูซาน แต่ในใจก็มีความลังเลเป็นอย่างมาก

ทันใดนั้นก็มีเสียงเคาะประตูดังขึ้น

หัวใจของอู๋ชิงหร่านเต้นไม่เป็นจังหวะ และจู่ๆ ก็รู้สึกไม่สบายใจขึ้นมา เธอมองไปทางประตูอย่างไม่สบายใจ เธอพยายามเดินไปที่ประตูอย่างช้าๆ และเอ่ยถามคนด้านนอกประตู "ใครอยู่ข้างนอก?"

เธอหมุนที่จับประตูและค่อยๆเปิดมันออก

สิ่งที่อู๋ชิงหร่านไม่คาดคิดคือมีตำรวจสองคนยืนอยู่ หนึ่งในนั้นแสดงบัตรของเจ้าหน้าที่ตำรวจและพูดว่า "คุณแอนนา มีคนแจ้งข้อหาจับคุณในข้อหาลักทรัพย์และลักพาตัว หลังจากการสอบสวนเราพบว่าสถานการณ์ที่เกิดขึ้นนั้นเป็นความจริง และตอนนี้เราจะทำการสอบสวนคุณตามกฎหมาย และจะจับกุมและคุมขังตามที่ข้อกฎหมายกำหนด โปรดตามเรามาที่สถานีตำรวจ"

อู๋ชิงหร่านตกใจและต้องการหลบกลับเข้าไปภายในห้อง แต่เธอยังไม่ทันตั้งตัวก็ถูกกุญแจมือล็อกเข้าที่ข้อมือของเธอเรียบร้อยแล้ว

ดูเหมือนว่าทุกอย่างจะคลี่คลายไปในทางที่ดี และข่าวการแต่งงานของซูฉิงและฮ่อหยุนเฉิงก็ได้รับการถ่ายทอดสดผ่านทางทีวีและเป็นที่สนอกสนใจในแวดวงต่างๆอย่างล้นหลาม