ตอนที่ 462 มีเซอร์ไพรส์ให้เธอ

"ดึกขนาดนี้แล้วจะไปที่ไหน "ซูฉิงที่เดินตามฮ่อหยุนเฉิงแล้วมองดูว่าจะไปที่ไหน

ฮ่อหยุนเฉิงจูงมือของซูฉิง ทั้งสองสอดประสานมือกันแน่น

เขาหันไปมองเธอ แล้วก็ยิ้มออกมาแล้วพูดด้วยน้ำเสียงน่าดึงดูด"เป็นที่ที่สวยงามมากที่สุด เธอจะต้องชอบแน่"

"หรอ "ซูฉิงหัวเราะเบาๆ

ผู้ชายคนนี้ทำไมต้องลับๆ ล่อๆ ด้วยนะ

ยิ่งทำให้เธออยากจะรู้มาก

ฮ่อหยุนเฉิงจูงมือเธอมาถึงโรงรถ แล้วก็เปิดประตูรถให้กับซูฉิง "เมียจ๋าขึ้นรถเถอะ"

เมีย......

เรียกอย่างนี้ทำให้รู้สึกอบอุ่นขึ้นมา

ซูฉิงแกล้งทำเป็นโมโห เหล่มองฮ่อหยุนเฉิง"ใครเป็นเมียนายกัน หน้าไม่อาย!"

ฮ่อหยุนเฉิงเลิกคิ้ว แล้วเข้ามากระซิบเสียงเบาข้างๆ หูของซูฉิง "นอกจากเธอแล้ว จะมีใครอีกละ หืม?"

น้ำเสียงน่าดึงดูดของเขาราวจังหวะเชลโลก็ไม่ปานฟังแล้วเสนาะหู

และบอกกับน้ำเสียงสุดท้ายของเขา ยิ่งรู้สึกชวนขนลุก

ซูฉิงสูดหายใจเข้าปอดลึกแล้วก็พูดเปลี่ยนเรื่อง "พอแล้ว นายจะพาฉันไปที่ไหน ก็รีบขับรถไปเถอะ"

ฮ่อหยุนเฉิงพยักหน้าแล้วก็ขับรถออกไป

ซูฉิงที่นั่งข้างคนขับมองดูวิวที่อยู่นอกหน้าต่าง เหมือนว่าจะเข้าไปในเมืองเรื่อยๆ และเป็นเส้นทางที่คุ้นเคย ซูฉิงเหมือนจะจำได้ แต่ก็นึกขึ้นมาไม่ออก

ทันใดนั้นเธอก็นึกถึงทะเล แล้วก็นึกขึ้นมาได้ทันที"นายจะพาฉันไปทะเลหรอ"

ทะเลคือที่ที่ฮ่อหยุนเฉิงขอซูฉิงแต่งงานครั้งแรก ทั้งสองได้มาให้คำมั่นสัญญากันที่นี่ว่า จะอยู่เคียงคู่กันตลอดไป

พอนึกถึงตอนแรกที่สมหวัง ซูฉิงก็รู้สึกมีความสุข เธอหันไปมองสบตาผู้ชายที่อยู่ข้างๆ แล้วเม้มปากพูด:"มิน่านายบอกว่าจะเซอร์ไพรส์ฉัน"

"ชอบมั้ย"ฮ่อหยุนเฉิงก้มมองเธอ แววตาที่เต็มไปด้วยรักมองเพียงแต่เธอคนเดียว

"ชอบ"ซูฉิงพยักหน้า มีอารมณ์หวานในหัวใจซึ่งแพร่กระจายอย่างหนาแน่นในทุกเซลล์ในร่างกายของเธอ

หลังจากที่ขอแต่งงานแล้ว พวกเขาทั้งสองคนต่างก็งานยุ่งจนไม่ค่อยได้มาที่ทะเลเลย

หลังจากลงจากรถแล้ว ซูฉิงเงยหน้าพร้อมกับอ้าแขนออกกว้าง เพื่อรับลมในทะเล ลมที่พักแรงพัดมาปะทะเข้าหน้าของซูฉิงทำให้รู้สึกผ่อนคลายมาก

ใบหน้าที่ผ่อนคลายลงของซูฉิง ฮ่อหยุนเฉิงก็รู้ได้ทันทีว่าพาซูฉิงมาถูกแล้ว ที่นี่สามารถลดความกดดันของเธอได้

"เป็นไงบ้าง ความเครียดจากการทำงานหายไปหมดมั้ย "ฮ่อหยุนเฉิงถอดเสื้อคลุมออกแล้วเอามาห่มให้กับซูฉิง"ริมทะเลอากาศเย็นเดี๋ยวจะเป็นหวัดได้"

ซูฉิงยิ้ม แล้วพูดชม"มีเพียงนายนี่และที่รู้ใจฉัน สามารถทำให้ฉันคลายเครียดได้"

ขณะที่ทั้งสองคุยเล่นกันอยู่นั้น ทันใดนั้นก็ได้ยินเสียงร้องให้ช่วย

"หยุนเฉิง นายได้ยินมั้ย เหมือนจะมีคนร้องขอความช่วยเหลือ"ซูฉิงหลับตาเพื่อตั้งใจฟัง เพื่อหาว่าเสียงมาจากทางไหน"อยู่ทางโน้น พวกเราไปดูกันเถอะ"