ตอนที่ 47 อย่าคิดเกินเลยกับเขา

เธอลืมตาขึ้นด้วยความงุนงง และสิ่งที่ดึงดูดสายตาของเธอคือใบหน้าที่หล่อเหลาและดูคุกคามของฮ่อหยุนเฉิง

"ตื่นแล้วเหรอ?" ฮ่อหยุนเฉิงมองเธอด้วยดวงตาสีเข้ม

ซูฉิงขยี้ตา "พวกเราไม่ได้กินข้าวกันอยู่หรอกหรือ? นี่มันเกิดอะไรขึ้นกับฉัน?"

"เธอเป็นลมไป" ใบหน้าของฮ่อหยุนเฉิงดูไม่เป็นธรรมชาติเล็กน้อย "คือ อะไรนะ...

"อะไร คืออะไรล่ะ ?" ซูฉิงขมวดคิ้วและนึกดูว่าทำไมเธอถึงหมดสติ

เธอจำได้ว่าฮ่อหยุนเฉิงเรียกเธอมาทำงานล่วงเวลา แล้วพาเธอไปทานอาหารเย็นที่ร้านอาหารญี่ปุ่น ซึ่งเธอได้พบกับเฉินจุนเหยียน และต่อมาก็มีอาการปวดท้อง...

ใช่ ฉันปวดท้อง เป็นประจำเดือน

ซูฉิงมองลงมาและทันใดนั้นก็ตระหนักว่ากระโปรงบนร่างกายของเธอถูกเปลี่ยน

พระเจ้า คงไม่ใช่ฮ่อหยุนเฉิงที่ช่วยเปลี่ยนให้เธอใช่ไหม! !

"เสื้อผ้าของฉัน…" ซูฉิงลังเล เธอต้องการถามว่าใครช่วยเธอเปลี่ยนเสื้อผ้าให้ตัวเอง แต่คำถามนี้ยากเกินกว่าจะตอบไ

ใบหน้าที่หล่อเหลาของฮ่อหยุนเฉิงดูอับอายและเขาก็กระแอมเบา ๆ และกล่าวว่า "แม่หวางช่วยเปลี่ยนให้เธอ"

"รบกวนเธอแล้ว" ซูฉิงถอนหายใจด้วยความโล่งอก แม่หวางเป็นพนักงานพาร์ทไทม์ที่ได้รับการว่าจ้างจากฮ่อหยุนเฉิง

ภายใต้แสงสีส้ม ใบหน้าที่หล่อเหลาและเย็นชาของฮ่อหยุนเฉิงดูนุ่มนวลขึ้นเล็กน้อย "ฉันให้หมอมาดูอาการเธอแล้ว มีภาวะน้ำตาลในเลือดต่ำนิดหน่อย"

"ช่างเถอะ..." ซูฉิงรู้สึกเขินอายมาก แค่มีประจำเดือนก็ยังเป็นลมได้ เธอกลายเป็นเด็กอ่อนหัดตั้งแต่เมื่อไหร่กัน!

ทั้งหมดนี้เป็นความผิดของฮ่อหยุนเฉิง!

ต้องเป็นเพราะเมื่อคืนนี้ไปเป็นผู้ช่วยให้เขา ถูกเรียกไปๆ มาๆ และเธอก็รู้สึกเหนื่อยมากจนเข้านอนดึก วันนี้เขายังขอให้เธอจัดรายงานการประชุม และแก้ไขจนไม่มีเวลากินข้าวเย็น เธอจึงมีอาการน้ำตาลในเลือดต่ำ แบบนี้

"พักนิดสักหน่อยก็ไม่เป็นไรแล้ว" ฮ่อหยุนเฉิงยกมือเพื่อตรวจสอบเวลา "นี่ก็ดึกมากแล้ว พักผ่อนเถอะ พรุ่งนี้ยังไม่ต้องเข้าบริษัท"

"ขอบคุณ" ซูฉิงลูบท้องของเธอ แล้วเธอก็รู้สึกว่าไม่ได้เจ็บขนาดนั้นแล้ว

การนอนหลับครั้งนี้ ซูฉิงหลับสนิทมาก และเมื่อเธอตื่นขึ้นมาในวันรุ่งขึ้น ก็เป็นเวลาเก้าโมงแล้ว

จบแล้ว ต้องสายแน่ๆ

ซูฉิงรีบลุกขึ้นเก็บของและเดินออกจากห้องไป แล้วเธอก็เห็นหญิงวัยกลางคนๆหนึ่งกำลังยุ่งอยู่ในครัว

เมื่อเธอคนนั้นเห็นซูฉิง เธอก็วางของในมือลง เดินไปที่ห้องนั่งเล่น และทักทายอย่างเคารพ "คุณหนูซู"

"คุณคือ... แม่หวาง?" ซูฉิงคิดเกี่ยวกับมันและถามออกไป

แม่หวางยิ้มและพยักหน้า "คุณหนูซู อาหารเช้าพร้อมแล้วค่ะ"

ซูฉิงมองดูเวลาและกล่าวขอโทษ "ขอบคุณแม่หวางมากนะคะ แต่ฉันจะไปทำงานสายแล้ว ดังนั้นฉันขอยังไม่ทานนะคะ"

แม่หวางหยุดซูฉิงอย่างสุภาพ "คุณซู คุณฮ่อกำชับไว้ว่าต้องให้คุณรับประทานอาหารเช้าก่อนค่ะ"

"ก็ได้ค่ะ…" ซูฉิงประหลาดใจเล็กน้อย ฮ่อหยุนเฉิงรู้จักเป็นห่วงคนอื่นตั้งแต่เมื่อไหร่กัน?

ซูฉิงนั่งลง แม่หวางก็ได้นำอาหารเช้าและซุปขิงน้ำตาลทรายแดงหนึ่งชามมาวางบนโต๊ะอาหาร

"คุณฮ่อสั่งให้ฉันทำเป็นพิเศษเลยนะคะ" แม่หวางชี้ไปที่ซุปขิงน้ำตาลทรายแดงและพูดด้วยรอยยิ้ม

ฮ่อหยุนเฉิงสั่งให้ทำเป็นพิเศษ? เขารู้เรื่องพวกนี้ด้วยเหรอ?

เธอหยิบซุปขิงน้ำตาลทรายแดงและดื่มจนหมดในคราวเดียว และเธอก็รู้สึกอบอุ่นในใจ

หลังทานอาหารเช้าเสร็จ ซูฉิงก็รีบไปที่บริษัท แม้ว่าฮ่อหยุนเฉิงจะพูดเมื่อคืนว่าให้เธอพักผ่อนอยู่ที่บ้าน แต่ซูฉิงก็ยังกังวลเรื่องงาน

เมื่อเธอมาถึงบริษัท เธอก็ได้ยินเพียงการสนทนาของผู้ช่วยตัวน้อยสองคนที่นั่งข้างๆของเธอ

"ว้าว ซุปเปอร์สตาร์เฉิน หล่อจริงๆเลย!"

"เธออย่าฟุ้งซานไปหน่อยเลย เธอไม่เห็นเขาให้สัมภาษณ์เหรอว่าเขามีผู้หญิงที่เขารักมาสองปีแล้ว? เธอไม่มีโอกาสหรอก"

ซุปเปอร์สตาร์เฉิน?

เฉินจุนเหยียน?

หัวใจของซูฉิงหยุดนิ่งไปครู่หนึ่ง

"เลขาซู คุณเคยเห็นการค้นหาที่ร้อนแรงหรือไม่ เฉินจุนเหยียนกลับมาที่จีนแล้วและเขาก็ให้สัมภาษณ์ด้วย" ไป่เสี่ยวซู่ซึ่งนั่งถัดจากซูฉิงรู้สึกตื่นเต้น "เขาไม่ค่อยให้สัมภาษณ์กับนักข่าวมาก่อนเลย"

"จริงเหรอ?" ซูฉิงถามอย่างไม่ใส่ใจ "ซุปเปอร์สตาร์เฉินคนไหนเหรอ?"