ตอนที่ 488 คำขอโทษจากสวีมู่หยาง

"จริงเหรอ?" ยวี๋น่าดูไม่ค่อยสนใจเท่าไหร่

จิตใจของเธอเต็มไปด้วยภาพของหลินหนานและเฉินซินอ้ายที่ไม่ว่าเธอพยายามจะลบเลือนมันออกไปยังไงมันก็ยังติดอยู่ในใจเธอไม่หาย

"แน่นอน ฉันได้ยินจากแม่ว่าวันนี้เธอไม่ค่อยได้ทานอะไรเลย?" หลินหนานมองลงมาที่ยวี๋น่าด้วยความกังวล

ยวี๋น่านั่งยืดตัวตรงและส่ายหัว "ฉันไม่อยากกิน"

"เธอทำแบบนี้ไม่ได้นะ?" หลินหนานลุกขึ้นยืน "ฉันจะไปที่ครัวและขอให้แม่บ้านทำอาหารที่เธอโปรดปรานมาให้ เธอรอฉันสักครู่"

หลังจากพูดแล้วชายหนุ่มก็ไม่ได้รอให้ยวี๋นาเอ่ยปากพูดสิ่งใด เพราะหลินหนานก็ก้าวออกจากประตูห้องไปอย่างรวดเร็ว

เมื่อเห็นหลินหนานเดินออกไป ยวี๋น่าก็ชะงักไปครู่หนึ่ง

บางทีสิ่งที่ซูฉิงพูดก็ถูก เธออ่อนไหวเกินไปกับเรื่องนี้

ความสัมพันธ์ของหลินหนานและเฉินซินอ้ายเป็นแค่การทำงานร่วมกันเท่านั้น เพราะหลินหนานมีใจให้เธอเพียงคนเดียว แล้วเธอจะหึงพวงเขาทำไมเนี่ย?

สิบนาทีต่อมา หลินหนานกลับมาที่ห้องพร้อมกับชามซุปไก่ "นาน่า นี่เป็นซุปไก่ที่เพิ่งเคี่ยวเสร็จมาร้อนๆ มีคุณค่าทางโภชนาการมาก เธอลองชิมดูสิ"

"ขอบคุณ" ยวี๋น่ายิ้มหวานและเอื้อมมือไปหยิบชามในมือของหลินหนาน

หลินหนานไม่ได้มอบชามให้ยวี๋น่า เขายักคิ้วขึ้น ริมฝีปากบางของเขาอยู่ใกล้กับหูของยวี๋น่าและเอ่ยเสียงที่นุ่มนวลขึ้น "ฉันจะป้อนอาหารให้เธอทานเอง"

เสียงอ่อนโยนของเขาที่กำลังพูดใกล้ใบหูของเธอ ทำให้หูของยวี๋น่าเปลี่ยนเป็นสีแดง

"อย่าเลย… ฉันทานเองได้…"

ก่อนที่ยวี๋น่าจะพูดจบ เธอเห็นหลินหนานตักซุปหนึ่งช้อนและเตรียมเป่าเพื่อป้อนเข้าปากเธอ เขาป้อนเธออย่างระมัดระวัง "โอเค มันไม่ร้อนแล้ว ดื่มได้เลย"

"ใช่" หัวใจของยวี๋น่าอบอุ่นและเธอก็พยักหน้าเล็กน้อย

หลินหนานป้อนยวี๋น่าด้วยช้อนด้วยความระมัดระวัง เพราะกลัวความร้อนของอาหารจะทำให้หญิงสาวเจ็บตัว

เมื่อมองไปที่ใบหน้าที่หล่อเหลาที่อยู่ตรงหน้าเธอ หัวใจของยวี๋น่าก็เต้นแรงอย่างไม่มีเหตุผล

อันที่จริงหลินหนานเก่งมาก

เขาเป็นคนที่หล่อเหลา อีกทั้งยังมีภูมิหลังทางครอบครัวที่ดี และถึงเป็นดาราดัง ที่สำคัญที่สุดคือเขาจริงใจ อ่อนโยน และอดทนกับเธอมากๆ

ผู้ชายแบบนี้ไม่ได้หาเจอง่ายๆ

แต่ว่า......

ในความคิดของยวี๋น่า ร่างสูงของอู๋เทียนเหอปรากฏขึ้นโดยไม่ได้ตั้งใจ

ไม่รู้ว่าตอนนี้ขาของเขาคนนั้นจะหายดีหรือยัง?

จนถึงวันนี้ยวี๋น่าไม่เชื่อว่าอู๋เทียนเหอจะตกหลุมรักคนอื่น

เธอไม่เข้าใจจริงๆ ว่าทำไมเขาถึงใจร้ายกับเธอในวันนั้น

เมื่อได้เห็นยวี๋น่ากำลังตกอยู่ในความคิดฟุ้งซ่าน หลินหนานก็วางชามลง และเอื้อมมือไปจับเธอ ดึงรั้งร่างของหญิงสาวให้เข้ามาอยู่ในอ้อมแขนของเขาและกระซิบว่า "เธอกำลังคิดอะไรอยู่?"

ยวี๋น่าละทิ้งความคิดของเธอทั้งหมดลง และคืนสติกลับสู่ความเป็นจริง หญิงสาวส่งยิ้มเบาๆตอบกลับชายหนุ่ม "ไม่มีอะไร"

"หยุดคิดเรื่องไร้สาระได้แล้ว ระหว่างฉันและเฉินซินอ้ายมันไม่มีเรื่องอะไรมากมายกว่าเรื่องงานเท่านั้น" หลินหนานก้มศีรษะลงและจูบที่หน้าผากของยวี๋น่าอย่างอ่อนโยน

……