ตอนที่ 49 นี่ไม่ใช่ซูฉิงเหรอ? ?

วันต่อมาเป็นวันหยุดสุดสัปดาห์

ตอนเช้าตรู่ ซูฉิงออกไปแต่เช้า และเธอก็มาถึงที่นัดหมายตั้งแต่เช้า

และฉินจุนเหยียนเองก็มาเช้ากว่าเธออีก

บลูส์ คาเฟ่ ตั้งอยู่บนถนนในย่านการค้าที่เจริญรุ่งเรืองที่สุดในเมือง A เป็นสถานที่ที่เหมาะสำหรับการพักผ่อนท่ามกลางความเร่งรีบและคึกคัก

เฉินจุนเหยียนขับรถโดยใช้มือทั้งสองข้างจับพวงมาลัยแน่น และมุ่งหน้าไปยังถนนสายการค้า

รถที่อยู่ข้างหลังรถของเฉินจุนเหยียนก็คือรถของสวีหว่านเอ๋อร์

วันนี้เธอพาเพื่อนสาวสองสามคนไปช้อปปิ้งที่ถนนการค้านี้เช่นกัน

ทันใดนั้นไป๋หลานก็ชี้ไปที่รถข้างหน้าอย่างตื่นเต้น "นั่นมันเฉินจุนเหยียนไม่ใช่เหรอ?"

ไป๋หลานเป็นแฟนตัวยงของเฉินจุนเหยียน ที่ไล่ตามตาราอย่างบ้าคลั่ง นับตั้งแต่ที่เธอเห็นชายร่างสูงที่หล่อเหลาและดูสุขุมเล็กน้อย บนหน้าจอเธอก็อดไม่ได้ที่จะตกหลุมรักเฉินจุนเหยียน

เธอรู้ว่าเขากลับมาที่จีนเมื่อสองสามวันก่อน และเธอก็พยายามทุกวิถีทางเพื่อที่จะเจอเขา แต่เธอก็ไม่มีโอกาส

คิดไม่ถึงว่าจะได้พบเขาบนถนนตอนนี้!

"อยู่ไกลขนาดนี้ จะเห็นชัดเจนได้อย่างไร?" สวีหว่านเอ๋อร์พึมพำด้วยความไม่พอใจ

"นั่นสิ ไป๋หลาน เธออย่าซี้ซั้ว เฉินจุนเหยียนเจอได้ง่ายๆเช่นนี้ที่ไหนกัน" เพื่อนสาวอีกคนรีบหันมาพูดเพิ่มด้วย

"ฉันมองเห็นได้ชัดเจนมาก ฉันแน่ใจว่านั่นคือเฉินจุนเหยียน" ไป๋หลานไม่สามารถควบคุมความตื่นเต้นในใจได้ และจ้องไปที่รถที่อยู่ข้างหน้าเขา

แม้ว่าจะเป็นเพียงมุมมองด้านหลัง แต่ไป๋หลานก็สามารถมั่นใจได้ว่าเฉินจุนเหยียนอยู่ในรถข้างหน้า

"ทำไมเราไม่ตามเขาล่ะ? ฉันจะต้องขอลายเซ็นต์และถ่ายรูปกับเขาให้ได้เลย" ใบหน้าของไป๋หลานตื่นเต้นแทบจะเป็นบ้า การไปช้อปปิ้งกับสวีหว่านเอ๋อร์ก็สามารถเจอเขาได้เช่นกันซึ่งบ่งชี้ว่าพวกเขามีพรมลิขิตต่อกัน

"ถ้าจะไป เธอก็ไปเองเลยนะ ฉันไม่มีเวลา" สวีหว่านเอ๋อร์เต็มไปด้วยฮ่อหยุนเฉิงและเธอก็ไม่ได้สนใจผู้ชายคนอื่น

"งั้นหว่านเอ๋อร์ ฉันจะไปนะ" ถึงแม้ว่าเธอจะรู้ว่าสวีหว่านเอ๋อร์โกรธ แต่ไป๋หลานก็ยังไม่สามารถต้านทานเสน่ห์ของเทพบุตรคนนี้ได้ ดังนั้นเธอจึงลงจากรถและเรียกแท็กซี่อย่างรวดเร็ว

"โซเฟ่อร์ ตามรถคันสีดำที่อยู่ข้างหน้าคุณไปเลยค่ะ" ไป๋หลานชี้ไปที่รถของเฉินจุนเหยียนที่อยู่ไกลออกไป

"รถคันไหน?" คนขับมองไปในทิศทางที่ไป๋หลานชี้

"นั่นรถสีดำคันนั้นค่ะ เร็วเข้า!" ไป๋หลานร้องอย่างกังวล

พอล่าช้าไปนิดหนึ่ง คนขับแท็กซี่ก็ตามไม่ทันแล้ว

เมื่อซูฉิงมาถึง บลูส์ คาเฟ่ เฉินจุนเหยียนก็รอเธออยู่ที่นั่นแล้ว

วันนี้เขาเหมาทั้งร้านกาแฟแล้ว และไม่มีใครรบกวนเขาและซูฉิงได้

เฉินจุนเหยียนนั่งตรงมุมหน้าต่าง จ้องมองที่ประตูด้วยตาลึกๆ จนกระทั่งร่างของหญิงสาวที่เขาฝันถึงปรากฏขึ้นในสายตาของเขา

"ซูฉิง" เฉินจุนเหยียนลุกขึ้นยืนและทักทายซูฉิง

เด็กผู้หญิงที่อยู่ข้างหน้า เธอสวมชุดสีขาว ตัดเย็บได้เข้ารูปมาก เน้นรูปร่างที่สมบูรณ์แบบของเธอ ใบหน้าที่บอบบางของเธอดูค่อนข้างมีความสามารถและสง่างามมาก

แถมยังเป็นคนเดียวในความทรงจำของเขาที่ทำให้ใจเขาเต้นระรัวได้

ซูฉิงเดินไปพร้อมกับรอยยิ้ม "ขอโทษนะ ฉันมาสายไปหน่อย"

"ไม่ ฉันมาถึงก่อนเวลาต่างหาก" ดวงตาที่ลึกล้ำของเฉินจุนเหยียนจ้องไปที่ใบหน้าของซูฉิงด้วยความรักที่ลึกซึ้ง

เขาช่วยซูฉิงเลื่อนเก้าอี้ดูเป็นสุภาพบุรุษมาก "ฉันสั่งมอคค่าที่คุณชอบให้แล้ว โอเคใช่ไหม?"

ซูฉิงนั่งลง ก้มศีรษะลงเล็กน้อยแล้วจิบกาแฟ "ขอบคุณ"