ตอนที่ 521 พิธีหมั้น (๔)

ซูฉิงกะพริบตา แต่ดูเหมือนเธอจะเห็นอะไรบางอย่าง แล้วเธอก็ยิ่งยิ้มที่มุมปาก

เฉินจุนเหยียนมองไปที่ใบหน้าที่ยิ้มแย้มของซูฉิง แต่ในวินาทีต่อมา ร่างของฮ่อหยุนเฉิงก็ปรากฏขึ้น เขาเหยียดแขนออกและโอบแขนรอบเอวของซูฉิง และทั้งสองก็เอนตัวชิดกัน

ฉากนี้ได้บาดตาของเฉินจุนเหยียนเป็นอย่างมาก นิ้วมือของเขาขณะถือแก้วไวน์สั่นเล็กน้อย

ฮ่อหยุนเฉิงดูเหมือนจะสังเกตเห็นเฉินจุนเหยียนที่อยู่ข้างๆ ดวงตาของกวาดไปทั่วใบหน้าของเขาอย่างเฉยเมย แล้วจูงซูฉิงออกไป

ในท้ายที่สุด ซูฉิงก็พยักหน้าไปทางเฉินจุนเหยียน เฉินจุนเหยียนจ้องตาเขม็ง ในที่สุดก็ลดขนตาลง

เห็นได้ชัดว่าเขาอยากจะหนีไป แต่ทำไมฝีเท้าถึงขยับไม่ได้แม้แต่น้อย

ในใจของเขา ขมเป็นพิเศษ

ซูฉิงคือผู้หญิงที่เขารักมาสามปี

วันนี้เธอกลับจัดพิธีหมั้นกับผู้ชายอีกคนหนึ่ง

เขาจะต้องเสียเธอไปโดยสมบูรณ์...

เฉินจุนเหยียนหยิบแก้วไวน์ขึ้นและดื่มทั้งหมดในคราวเดียว

ฮ่อหยุนเฉิงจับมือซูฉิงและพาเธอไปที่ฟลอร์เต้นรำ เพลงที่ผ่อนคลายได้โอบกอดทั้งสองคน ซูฉิงสวมมือวางบนไหล่ของฮ่อหยุนเฉิง และร่างกายก็คล้อยไปตามเสียงเพลง

“คุณฮ่อยังไม่ได้เชิญก็เต้นเลยนะคะ?” ซูฉิงเอียงศีรษะ ขยิบตาอย่างสนุกสนาน และกระซิบเบาๆ

ฮ่อหยุนเฉิงไม่ตอบ เพียงแต่บีบเอวของซูฉิงเบาๆ ซึ่งทำให้เธอยิ้มออกมา

เมื่อเธอลืมตาขึ้น ซูฉิงเห็นวงแหวนของคนสองคนสัมผัสกันและถูเบาๆ สักพักก็รู้สึกมึนงง

ในใจควรจะคิดอย่างไร เมื่อรู้ตัวว่าตนเองเพิ่งมีสัญญาของการแต่งงาน?

ซูฉิงยังคงจำได้ ฉากที่เธอเห็นฮ่อหยุนเฉิงเป็นครั้งแรก

เจอกันครั้งแรก ทั้งสองต่างเกลียดกัน

แต่ระหว่างทาง เธอกับฮ่อหยุนเฉิงได้ผ่านเรื่องดีร้ายมากมาย ได้รู้จักกันและตกหลุมรัก ในที่สุดตอนนี้พวกเขาก็หมั้นหมายกัน

เธอมองขึ้นไปที่ชายคนนั้น หัวใจของเธอดูเหมือนจะเต็มไปด้วยบางสิ่ง

ความรักแบบนี้กับคนที่รัก เป็นฮ่อหยุนเฉิงที่ทำคอยดูแล ช่างดีจริงๆ

ทั้งสองเต้นเบา ๆ และให้ความร่วมมือกันเป็นอย่างดี เหมือนคู่รักเทวดานางฟ้าบนสวรรค์ ที่กำลังเต้นรำอยู่กลางฟลอร์เต้นรำ

ทันใดนั้น ก็มีเสียงอะไรบางอย่างดังขึ้น ซูฉิงหันศีรษะด้วยความประหลาดใจ และเห็นดอกไม้ไฟสุกใสเบ่งบานบนท้องฟ้า

“นี่อะไรน่ะ?” ซูฉิงตกใจ

“คุณเคยบอกว่าในงานแต่งงาน คุณอยากจะเห็นดอกไม้บาน” ฮ่อหยุนเฉิงเลิกคิ้ว ดวงตาของเขาเต็มไปด้วยความนุ่มนวลที่สามารถพบได้เฉพาะต่อหน้าของซูฉิงเท่านั้น

“ขอบคุณนะคะ” เธอหันไปมองฮ่อหยุนเฉิงด้วยความประหลาดใจ ชูชิงไม่เคยคาดคิดว่าฮ่อหยุนเฉิงจะเตรียมสิ่งเหล่านี้ไว้ให้เธอ

ทุกคำที่เธอพูด เขาล้วนจำได้ทั้งหมด

คิดเช่นนี้ ซูฉิงก็ดึงฮ่อหยุนเฉิงให้เดินออกมา

ดอกไม้ไฟที่เบ่งบานทำให้ท้องฟ้ายามค่ำคืนสว่างไสว ทำให้ใบหน้าของเธอสดใส เธอเม้มริมฝีปากและแสดงรอยยิ้มที่มีความสุขมากบนใบหน้าของเธอ

“หยุนเฉิง ดูสิ มันสวยมาก!”

ซูฉิงชี้ไปที่ท้องฟ้าและหันไปมองที่ฮ่อหยุนเฉิง แต่ดูเหมือนว่าเสียงของดอกไม้ไฟจะดังเล็กน้อย ดังนั้นเธอจึงเข้าไปใกล้ฮ่อหยุนเฉิงมากขึ้น

เมื่อเห็นดังนี้ ฮ่อหยุนเฉิงก็เอื้อมมือไปจับเธอไว้ในอ้อมแขนของเขา: “ซูฉิง ผมรักคุณ”

“ฉันก็รักคุณ”

ดวงตาของซูฉิงแววตาสดใส ทั้งสองสวมกอดและจูบกัน ดอกไม้ไฟก็เบ่งบาน

เมื่อเห็นความน่ารักและมีความสุขของทั้งสองคน ข้อนิ้วของสวีหว่านเอ๋อร์ก็กระชับขึ้นเล็กน้อย

ซู！ฉิง！！

คนไร้ยางอายอย่างนี้ ได้ครอบครองฮ่อหยุนเฉิงได้อย่างไร?

โชคดีที่เป็นแค่งานหมั้นเท่านั้น ยังไม่ใช่งานวิวาห์ เธอยังคงมีโอกาส!

ความโกรธในหัวใจของสวีหว่านเอ๋อร์กำลังแผดเผา และสักวันหนึ่งเธอจะคว้าตัวฮ่อหยุนเฉิงไป!