ตอนที่ 536 เปลี่ยนคู่

เฉินจุนเหยียนไม่เคยคิดว่าหลิวเสี่ยวหนิงจะพูดเรื่องนั้น และสีหน้าของเขาก็ดูประหลาดใจเล็กน้อย

“ฉันบอกแล้วช่างมันเถอะ เรื่องนี้น่ะ ไม่ต้องคิดอะไรแล้ว” หลิวเสี่ยวหนิงส่ายหัว เพราะเธอไม่ต้องการเข้าไปพัวพันกับปัญหานี้อีก

นอกจากนี้ เธอยังขึ้นเทรนการค้นหายอดนิยมที่มากมายอีก ไม่ต้องพูดถึงว่าชาวเน็ตจะคิดอย่างไร แม้แต่หลิวเสี่ยวหนิงเองก็ยังรู้สึกเบื่อเลย

“เสี่ยวหนิง เธอจะลืมสิ่งที่เขาทำกับเธอไปได้อย่างไร?” เฉินจุนเหยียนจับไหล่ของหลิวเสี่ยวหนิง เขาไม่เข้าใจการแสดงออกของหลิวเสี่ยวหนิงเลยสักนิด

“แล้วฉันจะทำอย่างไรได้? ฉันจะพูดอะไรได้? ในห้องแต่งตัวไม่มีกล้องวงจรปิด แต่เขาออกไปด้วยใบหน้าที่เต็มไปด้วยอาการบาดเจ็บ ใครจะไปรู้ว่าเขาจะพูดอะไร?”

น้ำเสียงของหลิวเสี่ยวหนิงสูงเล็กน้อย เธอมองไปที่เฉินจุนเหยียน แต่ในท้ายที่สุดเธอก็ดูเหมือนว่าทำอะไรไม่ได้เลย

“ต่อให้ทะเลาะกันโต้แย้งกันแล้วยังไงละ? มันก็ไม่มีอะไรมากไปกว่าการขึ้นการค้นหายอดนิยมไม่กี่วัน เฉินจุนเหยียนคุณไม่กลัว แต่ฉันกลัว คุณรู้ไหมว่าความนิยมของฉันบนอินเทอร์เน็ตหายไปหมด ก็เพราะ…”

ในเวลานี้ปากที่เปิดอยู่ก็เงียบลง หลิวเสี่ยวหนิงกระพริบตา และรอยยิ้มที่บิดเบี้ยวก็ปรากฏขึ้นที่มุมปากของเธอ

ร่างกายของเฉินจุนเหยียนแข็งทื่อ และเขาก็เข้าใจในทันทีว่าหลิวเสี่ยวหนิงต้องการพูดอะไร

ไม่มีใครคาดคิดว่าจะเกิดอะไรขึ้นที่บาร์ในคืนนั้น เฉินจุนเหยียนก็อ่านข่าวนี้เช่นกัน แต่ทิศทางของความคิดเห็นของสาธารณะชนบนอินเทอร์เน็ตคือ...

เมื่อเทียบกับการกล่าวหาตัวเขาเอง ผู้คนจำนวนมากกล่าวว่าหลิวเสี่ยวหนิงยังไม่หยุดสร้างข่าวลือ ซึ่งเป็นอันตรายต่อบุคคลสาธารณะอย่างมาก

“แต่ก็ยังโชคดี ที่เขาไม่ได้ทำอะไรเลย” เมื่อพูดถึงเรื่องนี้ รอยยิ้มบนปากของหลิวเสี่ยวหนิงก็ช่างห่างไกลออกไปมาก ทำให้เฉินจุนเหยียนขมวดคิ้วอย่างดุดัน

หลิวเสี่ยวหนิงที่อยู่ข้างหน้าเขาทำให้เขารู้สึกแปลกใจ

เหมือนมีบางอย่างค่อยๆถอยห่างออกไป

“เสี่ยวหนิง…” เฉินจุนเหยียนพึมพำ และในชั่วพริบตา เขาก็เห็นหลิวเสี่ยวหนิงยกยิ้ม

“คุณมาที่นี่ได้อย่างไร?” หลิวเสี่ยวหนิงกระพริบตา

“เสี่ยวหนิง! เธอตั้งสติหน่อยได้ไหม! เมื่อกี้เธอพูดว่าอะไรนะ? เขาไม่ได้แตะต้องเธองั้นเหรอ? เขาทำร้ายคุณไปแล้วนะ!” เฉินจุนเหยียนกล่าวอย่างเฉียบขาด

“เฉินจุนเหยียน”

หลิวเสี่ยวหนิงยืนขึ้นอย่างดุดันทันที เธอเงยหน้าขึ้นมองเฉินจุนเหยียน เสียงของเธอฟังดูหนักแน่นมาก "ทำไมคุณถึงสนใจเรื่องของฉันนักล่ะ? ความสัมพันธ์ของเราคืออะไรอย่างงั้นเหรอ?"

หลิวเสี่ยวหนิงรู้สึกเจ็บปวดในใจ ราวกับว่ามีดจำนวนนับไม่ถ้วนกำลังหั่นใจเธอเป็นชิ้น

ได้โปรด อย่ามาให้ฉันเห็นอีกเลย อย่าปล่อยให้ฉันหลงระเริงกับความฝันและจินตนาการของตัวเองอีกเลยนะ

ทันทีที่คำพูดเหล่านี้ดังออกมา สิ่งที่เฉินจุนเหยียนต้องการจะพูดก็ติดอยู่ในลำคอของเขาเช่นนั้น

เขามองไปที่หลิวเสี่ยวหนิงที่อยู่ต่อหน้าเขา แต่สุดท้ายก็หัวเราะเยาะตัวเอง “ความจริง ฉันไม่มีสิทธิ์มายุ่งเรื่องของเธอเลยนี่น่ะ”

พูดจบเขาก็ล้วงมือเข้าไปในกระเป๋าเพื่อซ่อนรอยขีดข่วนที่เคยทำไว้ก่อนหน้านี้ โดยยังคงแสดงสีหน้าสงบและควบคุมตนเองได้อยู่ “ฉันแค่มาเยี่ยมตามที่บริษัทสั่ง ตอนนี้เราสองคนเป็นคู่จิ้นกันในละคร จำเป็นต้องทำการโฆษณา”

"เพื่อประโยชน์ของบริษัทและตัวฉันเอง ฉันไม่ต้องการให้มีข่าวเชิงลบใดๆ"

เฉินจุนเหยียนเปิดประตูและเดินออกไป และปล่อยให้หลิวเสี่ยวหนิงอยู่คนเดียวในห้องแต่งตัว

เธออยากจะดึงรอยยิ้มออกมา แต่มุมปากของเธอแข็งจนไม่สามารถยกขึ้นได้

เมื่อหลิวเสี่ยวหนิงพร้อมที่จะออกไป เธอก็ได้รับแจ้งว่าวิลเลียมออกไปแล้ว

เมื่อได้ยินเช่นนี้ หลิวเสี่ยวหนิงก็รู้สึกถึงอารมณ์ที่อธิบายไม่ถูกในใจ เฉินจุนเหยียนเป็นคนทำงั้นเหรอ?

“เสี่ยวหนิง ทำไมสีหน้าคุณถึงดูแย่จัง” ช่างแต่งหน้าอดไม่ได้ที่จะถามตอนที่กำลังแต่งหน้า

"ไม่มีอะไรคะ" หลิวเสี่ยวหนิงส่ายหัว "แล้วฉันต้องทำอย่างไรกับโฆษณาชิ้นต่อไปของฉันเหรอคะ? ฉันต้องถ่ายคนเดียวเหรอ?"

“เปลี่ยนคู่ชั่วกระทันหัน เมื่อกี้ฉันเหลือบมองไปเห็น เขาคือซุปเปอร์สตาร์เฉินล่ะ” ช่างแต่งหน้าพูดด้วยน้ำเสียงที่แผ่วเบา