ตอนที่ 595 ไปเจอผู้กำกับ

แต่ไม่ว่าตอนนี้สิ่งที่เธอคาดเดาไว้จะจริงหรือไม่ ใบหน้าของซูฉิงก็ไม่แสดงออกอะไร เธอก็ทำตัวตามปกติ อย่างเช่นขับรถไปที่สตาร์เอ็นเตอร์เทนเมนท์หลังอาหารเช้าเสร็จ

นอกสำนักงาน หลิวเสี่ยวหนิงมารอแต่เช้า และเมื่อเธอเห็นซูฉิงกำลังมา เธอก็รีบวิ่งเข้าไปหา

“พี่เสี่ยวฉิง คุณมาแล้ว” หลิวเสี่ยวหนิงพูดอย่างร่าเริง

ซูฉิงมองไปที่หลิวเสี่ยวหนิง เปิดประตูห้องทำงานและกล่าวว่า "วันนี้มีดวงอาทิตย์สองดวงอยู่บนท้องฟ้างั้นเหรอ?"

หลิวเสี่ยวหนิงงุนงงและอดไม่ได้ที่จะถาม “อะไรนะคะ?”

“ราชินีแห่งการมาสายวันนี้สามารถมาถึงแต่เช้าได้ "

“พี่เสี่ยวฉิง”

เมื่อได้ยินเช่นนี้ หลิวเสี่ยวหนิงก็รู้ตัวทันที เธอกระทืบและเดินตามซูฉิงเข้าไปในห้องทำงาน “เมื่อคืนฉันไม่ได้หลับเลยนะคะ”

ซูฉิงหันศีรษะด้วยความประหลาดใจ "ไม่น่าแปลกใจที่ฉันเห็นอะไรป่องๆบนใบหน้าของเธอ"

ในชั่วพริบตา หลิวเสี่ยวหนิงเป็นกลายเหมือนศัตรูตัวฉกาจ เธอรีบหยิบโทรศัพท์มือถือของเธอออกมาอย่างรวดเร็วและเปิดกล้องหน้า เพื่อสังเกตแก้มของเธออย่างระมัดระวัง

เมื่อเห็นมัน ซูฉิงก็อดไม่ได้ที่จะยิ้มและหัวเราะ

แน่นอนว่าเธอเห็นสิวบนใบหน้า และหลิวเสี่ยวหนิงก็อดร้องไห้ไม่ได้

ท้ายที่สุดในฐานะบุคคลสาธารณะเช่นนักแสดงที่เผชิญหน้ากล้องทุกวัน การจัดการผิวหนังเป็นสิ่งสำคัญมาก

“เมื่อวานเธอไปทำอะไรมา? ทำไมถึงไม่นอน” ซูฉิงนั่งลงบนโซฟา

“ไม่ใช่เพราะหนังที่กำกับโดยหวางเฉิงหรอกเหรอคะ? ฉันกังวลว่าจะมีเรื่องอะไรเกิดขึ้นหรือเปล่า ฉันเพิ่งดูดวงตามราศีและพบว่าตัวเองดูเหมือนดาวพุธถอยหลังเข้าคลอง” หลิวเสี่ยวหนิงกล่าวอย่างลึกลับ

“ราศี?เธอยังเชื่อเรื่องแบบนี้อยู่อีกหรือ?” สีหน้าของซูฉิงก็แสดงสีหน้าแปลกใจเล็กน้อย และจู่ๆ เธอก็รู้สึกเหมือนว่าเธอแก่ลงและไม่สามารถตามจังหวะของคนหนุ่มสาวได้

หลิวเสี่ยวหนิงโบกมือและแทบรอไม่ไหวที่จะถามสิ่งที่เธอนอนคิดอยู่ตลอดทั้งคืน

“โอ้ อย่าพูดถึงเรื่องนี้เลย คุณได้ติดต่อผู้กำกับหวางเฉิงแล้วหรือยังคะ? บทตัวละครเป็นอย่างไรบ้างคะ คอนเฟิร์มแล้วหรือยัง?”

เมื่อเห็นสิ่งนี้ ซูฉิงก็ส่ายหัวอย่างช่วยไม่ได้ “ฉันไม่ได้บอกเธอแล้วเหรอ? บทนี้ไม่มีปัญหาอะไรแน่นอน ดังนั้นอย่ากังวลไปเลย”

หลิวเสี่ยวหนิงไม่ได้พูดอะไร แต่จ้องไปที่ซูฉิงด้วยดวงตาที่เร่าร้อนทำให้ซูฉิงตกตะลึงเล็กน้อย: "ฉันจะติดต่อผู้กำกับหวางเฉิงตอนนี้เลย โอเคไหม?"

หลิวเสี่ยวหนิงยิ้มทันทีและต้องการเอื้อมมือออกไปกอดซูฉิง

“พี่เสี่ยวฉิง ฉันรู้สึกว่าอนาคตของฉันมันช่างสดใสเหลือเกิน” หลิวเสี่ยวหนิงอดยิ้มไม่ได้

เมื่อมองไปที่รูปลักษณ์นั้น ซูฉิงก็อดไม่ได้ที่จะนึกถึงหลิวเสี่ยวหนิงผู้ซึ่งหน้าตาบูดบึ่งเมื่อสองสามวันก่อนเลย

“ฉันจะแจ้งผู้จัดการของเธอเกี่ยวกับข้อมูลเฉพาะ ไปทำงานของเธอก่อนเถอะ” ซูฉิงกล่าวอย่างใจเย็น

หลิวเสี่ยวหนิงพยักหน้าครั้งแล้วครั้งเล่าและฮัมเพลงเบาๆ แสดงให้เห็นว่าเธออารมณ์ดี

“เดี๋ยวก่อน” เมื่อหลิวเสี่ยวหนิงกำลังจะจากไป ซูฉิงก็หยุดเธอไว้

“เฉินจุนเหยียนมาที่บริษัทหรือเปล่า?” ซูฉิงถาม

หลิวเสี่ยวหนิงพยักหน้าคางและคิดอย่างจริงจัง "พี่จุนเหยียน โอ้ ฉันเจอเขาเมื่อเช้านี้ พี่เสี่ยวฉิง คุณต้องการพบเขางั้นเหรอ?"

ซูฉิงพยักหน้า "ช่วยฉันเรียกเขามาที่นี่ด้วย"

หลิวเสี่ยวหนิงตอบรับ ไม่นานหลังจากที่เธอออกจากห้องทำงานไป เฉินจุนเหยียนก็เคาะประตูแล้วเดินเข้าไป