ตอนที่ 603 สาเหตุที่เย่อหยิ่ง

ซูฉิงที่เห็นว่ายวี๋น่าอารมณ์ดีขึ้นแล้วก็เลยกล้าที่จะถามต่อหน้าเธอ ถ้าหากทั้งสองไม่แก้ไขปัญหาความไม่เข้าใจกัน ก็อาจจะเกิดเรื่องที่ต้องแยกทางกันแน่

"คืนวันนั้นผมไม่รู้อะไรเลย ผมจำได้แค่ว่าผมดื่มจนเมาแล้ว ผมก็จำไม่ได้ว่าเกิดเรื่องอะไรขึ้น"

"จริงหรอ"

ซูฉิงเลิกคิ้ว เห็นคนอย่างหลินหนานก็ไม่เหมือนกับผู้ชายที่จะทรยศยวี๋น่าได้

"จริงครับ และผมก็คิดว่าคืนวันนั้นไม่ได้แตะเฉินซินอ้ายเลย ตอนที่ผมตื่นขึ้นมาถึงแม้ว่าบนตัวผมจะไม่มีเสื้อ แต่ว่ากางเกงผมยังคงสวมอยู่"

พอพูดมาถึงตอนนี้ ซูฉิงกับยวี๋หน้าก็มองหน้ายิ้มให้กัน

"งั้นรูปพวกนั้นมาจากไหน"

ซูฉิงถามต่อ เธอรู้ว่ายวี๋น่ากำลังคิดอะไรอยู่ เลยถามออกมา

"เรื่องรูปพวกนั้นผมไม่รู้จริงๆ ผมจำอะไรไม่ได้เลย"

หลังจากที่ซูฉิงจัดการอารมณ์แล้วก็พ่นลมหายใจออกมายาม เตรียมจะกลับไปทำงานต่อ

และทันใดนั้นเองโทรศัพท์ของเธอก็ดังขึ้น เธอก้มดูก็เห็นว่าเป็นเบอร์ของผู้กำกับหวังโทรมา

กำลังมีชีวิตดีอยู่แล้วเชียว เธอกระแอมเสียงแล้วหยิบโทรศัพท์ขึ้นมารับสาย

"ฮัลโหล ผู้กำกับหวัง"

เธอเอ่ยทักทายกับผู้กำกับหวัง

"คุณซู ช่วงนี้ผมมีละครเรื่องใหม่ อยากจะได้คนมาช่วยวางแผนหน่อย คุณพอมีเวลามาช่วยสักหน่อยมั้ย ออกงานบ้าง ก็ถือว่าเป็นการช่วยผมโปรโมทก็แล้วกันนะครับ

"ในเมื่อผู้กำกับหวังเอ่ยขอมาขนาดนี้ งั้นฉันก็คงต้องทำตามคำขอแล้วละ"

ซูฉิงเอ่ยตอบตกลง ผู้กำกับหวังเป็นผู้กำกับที่มีชื่อเสียงในแวดวงบันเทิงคนหนึ่ง ถ้าหากได้ร่วมงานกับเขา ก็รู้ว่าจะต้องมีประโยชน์มาก

"อ้อ ฉันมีอีกคนหนึ่งที่รู้จัก ไม่รู้ว่าผู้กำกับจะพิจารณาได้มั้ย"

ซูฉิงเอ่ยปากถาม ตอนที่ผู้กำกับหวังพูดกับเธอเรื่องนี้ ในหัวของเธอก็ผุดชื่อของคนคนนี้ขึ้นมา

"โอ๊ะ ใครหรอครับ"

"คุณน่าจะรู้จัก หลินหนานไงคะ"

พอเอ่ยชื่อหลินหนาน ผู้กำกับหวังก็เงียบลง

"เอ่อ....."ผู้กำกับที่รู้สึกลำบากใจ:"คุณก็น่าจะรู้ว่าช่วงนี้หลินหนานมีข่าวอื้อฉาว ผมก็ไม่กล้าที่จะรับปากได้"

จากนั้นเขาก็คิดไตร่ตรองอยู่สักครู่ แล้วในที่สุดก็พยักหน้า:"แต่ว่าในเมื่อเป็นคุณซูแนะนำมา ก็ไม่มีอะไรที่จะทำไม่ได้"

ซูฉิงยิ้มออกมา:"ผู้กำกับหวังถือเป็นคนที่มีเหตุผล คุณวางใจเถอะ รับรองว่าจะไม่มีปัญหา แต่ว่าคุณรอสักครู่นะคะ ฉันขอถามความคิดเห็นของเขาก่อน"

ทั้งสองที่ได้คุยเรื่องรายละเอียดกันสักพักแล้วซูฉิงก็ถึงได้วางสาย

ซูฉิงเลิกคิ้ว แล้วก็หยิบโทรศyพท์ออกมาแล้วกดต่อสายโทรหาหลินหนาน

หลินหนานที่ตอนนี้ยังคงดูแลแม่ยวี๋ที่โรงพยาบาล แม่ยวี๋ที่ล้มป่วยครั้งนี้สาเหตุใหญ่ก็มาจากตัวเขา ดังนั้นเขาเลยต้องมาดูแลแม่ยวี๋ด้วยตัวเอง

ทางอีกฝั่งที่รอสายอยู่นานถึงได้มีคนกดรับสาย

"มีอะไรหรอครับ"

หลินหนานถามออกไปตามตรง เขาที่ไม่มีเวลาว่างมาคุยเล่นกับซูฉิง

"ก็แค่อยากจะถามนายว่า ช่วงนี้อยากจะจัดการเรื่องงานมั้ย"

ซูฉิงเองก็รู้ว่าหลินหนานนั้นยุ่ง แต่ก็ยังอยากจะถามให้ชัดเจน

"จัดการเรื่องงานงั้นหรอ"หลินหนานคิ้วขมวดเล็กน้อย:"ทำไมหรอ"

"นายก็รู้ว่า สองวันมานี้มีเรื่องข่าวอื้อฉาวของนายกับเฉินซินอ้ายยังเป็นกระแสอยู่ ถ้าหากไม่จัดการ ต่อไปก็จะมีปัญหาได้

คำพูดของซูฉิงก็มีเหตุผล แต่หลินหนานก็มีท่าทีลังเล

"เมื่อกี้ผู้กำกับหวังโทรมาหาฉัน บอกว่ามีละครเรื่องใหม่อยากให้หาคนไปเป็นเจ้าหน้าที่วางแผนงาน เขาอยากให้ฉันไปช่วย และฉันก็ได้แนะนำนายไปด้วย"

หลินหนานเม้มปาก ผู้กำกับหวังถือว่าเป็นต้นทุนที่ดี

แต่ว่า เขามองดูแม่ยวี๋ที่นอนนิ่งอยู่ภายในห้องผู้ป่วย เขาเงียบตกอยู่ในภวงค์ในหัวก็ผุดภาพที่แม่ยวี๋วันที่ล้มป่วย

"นายก็คิดดูให้ดี ได้คำตอบแล้วก็บอกฉันก็ไม่สาย"

ซูฉิงฟังออกว่าหลินหนานกำลังลังเล รู้ว่าช่วงนี้เขายุ่งมาก ก็ไม่อยากจะบีบบังคับเขา

"ขอบคุณในความหวังดีของพี่นะ ผมคิดว่าเอาไว้ก่อนดีกว่า"

หลังจากที่คิดแล้ว สุดท้ายหลินหนานก็ตัดสินใจปฏิเสธซูฉิง

ในเมื่อมาที่โรงพยาบาลแล้ว ตนก็ยังมีความผิด ก็ควรที่จะรับผิดชอบ

หลินหนานปฏิเสธ ซูฉิงก็เริ่มจะเดาได้ว่าในเมื่อเป็นเช่นนี้ เธอก็ไม่จำเป็นต้องพูดเซ้าซี้อะไรอีก

"ในเมื่อเป็นอย่างนี้ งั้นทางฝั่งของผู้กำกับหวังฉันจะคุยกับเขาเอง นายก็ดูแลคุณป้าเถอะ"