ตอนที่ 620 ต้องหาเธอเจอแน่นอน

“เดี๋ยวเวลานี้ ฉันจะส่งเธอไปฝึกฝนที่ต่างประเทศ พอเธอกลับมา เธอก็จะมีงานดีๆ มากมาย แล้วพ่อแม่ของแฟนเธอก็อาจยอมรับเธอแล้วก็ได้”

ซูฉิงกล่าวเบา ๆ

เมื่อได้ยินเช่นนี้ ดวงตาของหลิวเสี่ยวหนิงก็สว่างขึ้นมาทันที “คะ! ขอบคุณพี่เสี่ยวฉิงมากนะคะ ฉันจะพยายามคะ”

วันรุ่งขึ้น ซูฉิงก็จองตั๋วเครื่องบินและส่งหลิวเสี่ยวหนิงไปต่างประเทศ

เมื่อซูฉิงกลับมาที่บริษัท เธอก็ถอนหายใจด้วยความโล่งอก เรื่องของหลิวเสี่ยวหนิงได้รับการคลี่คลายและเธอก็ไม่ต้องสนใจมันทุกวันอีกต่อไป

หลังจากที่เรื่องของหลิวเสี่ยวหนิงคลี่คลายแล้ว สิ่งต่อไปคือการจัดการเรื่องของฮ่อหยุนเฉิง

เธอขมวดคิ้ว และวิดีโอบนวีแชทก็ยังคงสดใสอยู่ในใจของเธอ ถ้าเธอไม่ไปหาเขาอีก เธอก็จะถูกคนอื่นปล้นไป

เธอกำลังจะหยิบโทรศัพท์มือถือออกมาเพื่อโทรหาฮ่อหยุนเฉิง ทันใดนั้น เสียงข่าวทางทีวีก็เข้ามาในหูของเธอ

"เครื่องบินไฟท์ 3-594 ตกที่เมือง F..."

เมื่อเสียงที่ชัดเจนของผู้สื่อข่าวดังขึ้นมา หัวใจของซูฉิงก็สั่นสะท้านไปเลย

เครื่องบินโดยสารลำนี้ ไม่ใช่ของหลิวเสี่ยวหนิงหรอกหรือ

เป็นเครื่องบินลำนั้นเหรอ?

ดวงตาของซูฉิงเบิกกว้าง และเธอก็ปลอบตัวเองในใจ ไม่ ไม่ ไม่ เป็นไปไม่ได้

เธอเปลี่ยนเป้าหมายของการโทรศัพท์ทันที ที่ครั้งแรกเธอกำลังจะโทรหาฮ่อหยุนเฉิง ก็กลับไปโทรหาหลิวเสี่ยวหนิง แต่เสียงที่เธอได้ยินจากอีกฝ่ายคือ ไม่ได้อยู่ในพื้นที่ให้บริการ

ไม่ได้อยู่ในพื้นที่ให้บริการ...

หัวใจของซูฉิงสั่นอย่างรุนแรง อุบัติเหตุเกิดขึ้นอย่างรวดเร็ว!

เธอโทรหาหลิวเสี่ยวหนิงติดต่อกันหลายครั้ง แต่ในท้ายที่สุด เธอก็ได้ยินเสียงโทรศัพท์ที่ถูกปิดไป

ซูฉิงตกตะลึงอยู่ครู่หนึ่ง เมื่อมองไปที่หน้าจอที่ค่อยๆ มืดลง เธอก็รู้สึกตื่นตระหนก

“แย่แล้ว เราไม่สามารถติดต่อเสี่ยวหนิงได้แล้ว”

ผู้ช่วยรีบเข้ามาทันที และเห็นดวงตาที่หมองหม่นของซูฉิง เธอก็รู้ได้ในทันทีว่าซูฉิงรู้แล้ว

ตอนนี้ในสำนักงานตกอยู่ในภวังค์แห่งความหมองหม่น ในตอนเช้าหลิวเสี่ยวหนิงยังไล่ตามซูฉิง และเรียกพี่ของเธอว่าเสี่ยวฉิงๆ แต่ตอนนี้เธอกลับประสบอุบัติเหตุแล้ว

ผู้ช่วยสูดหายใจเข้าลึก ๆ และทำได้เพียงก้มศีรษะอย่างเงียบ ๆ

“หา ส่งคนไปหา”

ซูฉิงตื่นตระหนกและวิ่งออกจากบริษัทอย่างรวดเร็ว

“ตำรวจได้ส่งคนไปค้นหาแล้ว และต่อให้เราไปเราก็อาจจะไม่ได้มีประโยชน์อะไรมากนัก”

คำพูดของผู้ช่วยเบาลงเรื่อยๆ และเธอไม่สามารถพูดอะไรได้อีกเมื่อต้องเผชิญกับความเป็นความตาย

“งั้นเหรอ”

เมื่อซูฉิงสงบลง เธอก็โทรหาฮ่อหยุนเฉิงอีกครั้ง

โทรศัพท์ถูกรับทันที และฮ่อหยุนเฉิงก็รอสายของซูฉิงมาสองวันแล้ว

“ฮ่อหยุนเฉิง”

เสียงของซูฉิงเศร้ามากด้วยการสะอื้นเล็กน้อยซึ่งทำให้ฮ่อหยุนเฉิง

ฟังดูแล้ว น่าวิตกมาก

“เกิดอะไรขึ้น?”

เสียงที่ดึงดูด และอ่อนโยนของชายคนนั้นดังขึ้น ซึ่งทำให้ซูฉิงรู้สึกปลอดภัย

“หลิวเสี่ยวหนิงประสบอุบัติเหตุ เราไม่สามารถติดต่อเธอได้แล้ว”

ซูฉิงแทบจะกัดฟันพูดออกมาตรงๆ ถ้าเธอรู้ เธอคงไม่รีบส่งหลิวเสี่ยวหนิงไปต่างประเทศ

เมื่อได้ยินว่าเป็นหลิวเสี่ยวหนิงอีกครั้ง ใบหน้าของชายคนนั้นก็มืดลง แต่เมื่อเห็นซูฉิงเศร้า เขาก็ยังระงับความไม่พอใจไว้

“ข่าวเมื่อกี้บอกว่าเครื่องบินของหลิวเสี่ยวหนิงตก ฉันโทรหาเธอหลายครั้ง แต่ก็ไม่สามารถติดต่อได้ ตำรวจตามหาเธอแล้ว แต่ก็ยังไม่มีข่าว”

ซูฉิงสะอื้น ทำให้ฮ่อหยุนเฉิงเป็นทุกข์มากขึ้น

แม้ว่าเขาจะไม่ได้มีความประทับใจที่ดีต่อหลิวเสี่ยวหนิง แต่ชีวิตของเธอก็ตกอยู่ในอันตราย ดังนั้นเขาจึงต้องช่วยเธอในเวลานี้

ยิ่งไปกว่านั้น ซูฉิงเองก็รู้สึกเศร้ามาก

ฮ่อหยุนเฉิงขมวดคิ้ว เขาเองก็ไม่เคยเห็นซูฉิงเศร้ามากขนาดนี้

“โอเค ไม่ต้องเป็นห่วง ปล่อยให้เป็นหน้าที่ของฉัน”