ตอนที่ 629 เพื่อนเก่า

ตอนที่สวีหว่านเอ๋อร์พยายามเกลี้ยกล่อมเขาอีกครั้ง เขาตระหนักว่ามีบางอย่างผิดปกติ แต่ในขณะนั้นเขาเข้าไปพัวพันกับบางสิ่งเข้า และจัดการให้มันผ่านไปอย่างรวดเร็วก่อนเท่านั้น แต่ตอนนี้ เขามีเวลามากมายที่จะจัดการกับเรื่องนี้แล้ว

“หลังจากการตรวจสอบ มันเป็นคำสั่งของนายน้อยเหยียนค่ะ” น้ำเสียงของเลขาอ่อนลง เมื่อเขาพูดสองสามคำสุดท้าย และเขาก็กลัวที่จะพูดมาก

เธอรู้เกี่ยวกับความสัมพันธ์ระหว่างนายน้อยเหยียนและเจ้านาย เรื่องนี้ทำให้เธอที่เป็นผู้ส่งสาร ถูกจับอยู่ตรงกลางและไม่รู้จะทำอย่างไรเลย

“เหยียนถังหลินงั้นเหรอ? คุณแน่ใจหรือว่าข่าวของเราถูกต้อง?” ฮ่อหยุนเฉิงขมวดคิ้ว เขาได้ยินมานานแล้วว่าเหยียนถังหลินเลือกเดินทางสายนั้น แต่ก็ไม่เคยคิดเลยจริงๆ ว่าจากความสัมพันธ์ของเขากับเหยียนถังหลินแล้ว เหยียนถังหลินจะหันกลับมาเล่นงานเขาได้ และไหนยังจะความสัมพันธ์ระหว่างเหยียนถังหลินและซูฉิงอีก

“ใช่ตค่ะท่านประธาน ข้อมูลที่ฉันตรวจสอบมาเป็นอย่างนั้นจริง ๆ ที่เหลือฉันเองก็ไม่ค่อยชัดเจน” เลขาฯ พยายามรักษาระดับความเป็นมืออาชีพ แต่ใจของเธอก็สั่นเมื่อเจอประธานของตัวเอง

“โอเค ฉันเข้าใจแล้ว คุณออกไปเถอะ” ฮ่อหยุนเฉิงขมวดคิ้วเล็กน้อยและโทรหาท่านผู้เฒ่าฮ่อด้วยโทรศัพท์มือถือของเขา

“ฉันรู้ว่าที่แกโทหาคนแก่อย่างฉันแบบนี้ไม่ใช่เรื่องดีแน่ๆ โอเค ฉันรู้แล้ว” เสียงที่หนักแน่นและทรงพลังของท่านผู้เฒ่าฮ่อดังมาจากโทรศัพท์ น้ำเสียงที่มีบารมีอย่างที่มิอาจละเลยได้

ในภัตตาคาร

“เจียวเจียว กลับมาครั้งนี้ เธอวางแผนจะไปอีกไหม?” ซูฉิงถามหลินเจียวเจียว

หลินเจียวเจียวและเธอเป็นเพื่อนกันมาตลอด และตอนนี้เมื่ออีกฝ่ายกลับมาแล้ว เธอยังหวังว่าอีกฝ่ายจะยังอยู่ที่นี่ อย่างน้อยเธอก็สามารถเธอช่วยได้

“ไม่ไปแล้ว ไม่ไปอีกแล้ว หลังจากช่วยเธอแล้ว ฉันวางแผนที่จะออกจากวงการ” หลินเจียวเจียวยิ้มที่มุมปากของเธอ น้ำตาคลอเบ้า แต่เธอก็ยืนยันว่าจะไม่ปล่อยมันไว้อีก

“ทุกอย่าง มีฉันอยู่ ไม่ต้องกลัว สรุปแล้วนี่มันเกิดอะไรขึ้น?” เมื่อได้ยินคำพูดของซูฉิง น้ำตาที่หลินเจียวเจียวกลั้นไว้ก็ไหลออกมา และน้ำตายังคงไหลอยู่ครู่หนึ่ง

ซูฉิงหยิบทิชชู่ออกมาเช็ดน้ำตาของหลินเจียวเจียวเอื้อมมือไปจับมือหลินเจียวเจียวและปลอบเพื่อนของเธอ

“เธอก็รู้ ตอนแรกฉันจะไปต่างประเทศเพื่อพัฒนา แต่ที่จริงแล้ว ฉันตามเหยียนถังหลินไป อย่างไรก็ตาม ฉันคิดว่าเราเป็นเพื่อนร่วมชั้นกันมา 4 ปีแล้ว เราก็คงจะมีมิตรภาพกันอยู่ดี ฉันเป็นพี่สาวคนโตที่สง่างามของตระกูลหลิน และฉันไม่เคยทำอะไรที่ผิดไปเลย แล้วครั้งนั้นในงานเลี้ยงใหญ่ ทั้งที่ฉันไม่ได้ทำอะไรเลยแม้แต่น้อย เขาบอกในที่สาธารณะว่า ฉันไปยั่วยวนเขา และต้องการลากฉันออกไปตรงๆ " เมื่อพูดถึงเรื่องนี้ หลินเจียวเจียว ดูเหมือนจะมีแสงสว่างที่แตกต่างออกไปในสายตาของเธอ ดังนั้นซูฉิงจึงไม่สามารถมองเห็นได้

“เฮ้อ เขาประเมินฉันต่ำไปจริงๆ ตอนนี้นฉันเลยเป็นฝ่ายไล่เขาออกไป ฉันแค่เสียใจที่ไม่รู้จักเขาดีพอ ขอโทษนะ ฉิงฉิง นี่ฉันทำให้เธอต้องมาทนฟังเรื่องตลกพวกนี้”

ตอนนี้นี่เองที่ซูฉิงหัวเราะออกมาได้ และเธอก็รู้ว่าเพื่อนของเธอจะไม่ทำให้ผิดหวัง อย่างไรก็ตาม แนวทางการตัดสินใจและการกระทำของหลินเจียวเจียวนั้นมีนิสัยหลายๆอย่างที่เหมือนท่านผู้เฒ่าหลินจริงๆ

“งั้นพอเธอกลับไปก็พักผ่อนให้สบาย แล้วฉันจะแสร้งทำเป็นว่าไม่เคยได้ยินอะไรเกี่ยวกับการออกจากวงการนี้เลย” ซูฉิงช่วยประคองหลินเจียวเจียวออกจากร้านไป

“ฉันไม่ได้ล้อเล่น ฉันต้องการออกจากวงการจริงๆ อย่างไรก็ตาม ฉันได้รับรางวัลที่มีชื่อเสียงทั้งหมดมาแล้ว ลาออกจากวงการก็เป็นการดีกว่า ทุ่งนาที่อุดมสมบูรณ์ ดูเหมือนจะสสบายกว่ามาก “ซูฉิงไม่ได้คุยอะไรกับเธอ เธอแค่ช่วยเพื่อนของเธอเข้าไปในรถ