ตอนที่ 646 เย่ซวงคือใคร?

“พวกคุณเข้าใจเธอไหม? ไม่เข้าใจเธอแล้วก็มาพูดถึงเธอแบบนั้นแบบนี้ นี่คือสิ่งที่นักอ่านควรทำงั้นหรือ? "

ไม่มีใครคิดว่าหลินเจียวเจียวจะโต้กลับพวกเขาเพียงเพื่อเห็นแก่คนอย่างซูฉิง ซึ่งทำให้เกิดความไม่พอใจของคนจำนวนมากอย่างไม่ต้องสงสัย

“คุณหนูหลิน แม้ว่าตันชิงของคุณจะได้รับรางวัล แต่คุณก็ไม่ควรทำแบบนี้หรือเปล่า? มีรุ่นพี่มากมายที่มีอำนาจและโด่งดังมากกว่าคุณ ถ้าคุณปกป้องผู้หญิงคนนั้นแบบนี้ ไม่กลัวว่าจะถูกบีบให้โดดเดี่ยวหรือ ?"

ใครจะรู้ว่าคนรอบข้างของเธอจะคุกคามหลินเจียวเจียว ทำให้ซูฉิงตกใจเล็กน้อย

คิดไม่ถึงหลินเจียวเจียวจะได้รับรางวัลในด้านนี้ด้วย ดูเหมือนว่า เธอยังมีศักดิ์ศรีบางอย่างในโลกของการประดิษฐ์ตัวอักษร

แต่ครั้งนี้ที่เขาทำเพื่อตัวเธอเอง เธอกลัวว่าจะไม่มีผลลัพธ์ที่ดีเท่าไหร่

เมื่อคิดถึงเรื่องนี้ ซูฉิงก็อดไม่ได้ที่จะกังวลและจับมือของหลินเจียวเจียว "ไม่เป็นไร ฉันไม่เป็นไร"

“ไม่ได้”

ใครจะรู้ว่าหลินเจียวเจียวมองหน้าเธอและปกป้องซูฉิงไว้ข้างหลังเธอ "ซูฉิงเป็นเพื่อนที่ดีของฉัน พวกคุณปฏิบัติกับเธอแบบนี้ พวกคุณไม่ได้คิดถึงความรู้สึกของเธอ แล้วเคยคิดถึงความรู้สึกของฉันบ้างไหม? "

ทันทีที่คำกล่าวนี้ออกมา ก็ทำให้เกิดการถกเถียงกันมากมายในกลุ่มผู้คนรอบข้าง

“คุณหนูหลิน ถึงแม้ว่าความสัมพันธ์ของพวกคุณเป็นเพื่อนกันแต่มันก็ไม่เกี่ยวอะไรกับเรา แต่คนแบบนี้ เราก็ยังแนะนำให้คุณคิดดีๆให้รอบคอบอีกครั้ง มิฉะนั้น คุณอาจจะไม่รู้ว่าคุณจะถูกเธอหักหลังในอนาคตหรือไม่”

ผู้คนรอบตัวพวกเขาตอบโต้กัน และเพียงเพราะซูฉิงเป็นนักธุรกิจ ดังนั้นทุกคนจึงดูถูกเธอ

“พวกคุณกำลังพูดเรื่องไร้สาระโดยที่ไม่รู้อะไรเลย แค่อ่านคำพูดจากคนที่ไม่เปิดเผยตัวบนอินเทอร์เน็ต แล้วคุณก็พูดเรื่องไร้สาระ นี่คือสิ่งที่คุณควรทำในฐานะสมาชิกของอุตสาหกรรมจิตรกรรมและการประดิษฐ์ตัวอักษรงั้นหรือ?”

ใครจะรู้ว่าหลินเจียวเจียวจะสนับสนุนซูฉิงโดยตรง ซึ่งทำให้พวกเขาไม่พอใจมากขึ้น

“ฉันแนะนำให้คุณอย่าได้เข้ามายุ่งเรื่องนี้ดีกว่า ซูฉิงในฐานะนักธุรกิจ มันเป็นความกรุณาสำหรับซูฉิงที่ปล่อยให้เธอมีส่วนร่วมในโลกแห่งศิลปะภาพวาดและการประดิษฐ์ตัวอักษร และคุณยังอยู่ที่นี่เพื่อสนับสนุนเธอ เห็นได้ชัดว่าเป็นการแสดงออกที่ไม่เคารพเรา”

ทุกคนพยักหน้า แต่หลินเจียวเจียวก็ไม่สามารถดึงอารมณ์กลับได้อยู่ชั่วขณะหนึ่ง

แน่นอนว่าบางคนไม่คุ้นเคยกับซูฉิง ความคิดของพวกเขาคือการเห็นเธอตกอับ ทำให้ทุกคนหัวเราะเยาะซูฉิงและทำให้ซูฉิงเงยหน้าขึ้นไม่ได้ ท้ายที่สุดคนดีมักจะถูกอิจฉาเสมอ

มีผู้คนมากมายรอบตัวซูฉิงที่ช่วยพูดแทนเธอ ซึ่งทำให้ผู้คนอยากเห็นฉากตลกๆของเธอมากขึ้น ในบรรดาคนที่เห็นซูฉิงอับอาย มีคนหนึ่งชื่อเย่ซวง

เธอระงับความโกรธของเธอและต้องการแข่งขันกับซูฉิงมาก

เธอเป็นคนประเภทที่มีความสามารถแต่ไม่ได้เก่งมาก เพราะเธอมีความกระตือรือร้นสูง แต่เธอไม่สนใจเกี่ยวกับการวาดภาพและการเรียนรู้ ดังนั้นความสามารถของเธอจึงทำได้แค่อยู่ที่นั่นเท่านั้น

แม้ว่าเย่ซวงจะร่าเริงมาก แต่เธอก็ยังคงมีมารยาทพื้นฐาน อย่างไรก็ตาม เธอไม่สามารถแสดงด้านที่ไม่ดีต่อหน้าผู้คนจำนวนมากได้

“สวัสดี ฉันชื่อเย่ซวง” เขาพูด และขณะที่พูด เขาก็มีรอยยิ้มแบบมืออาชีพและเหยียดมือขวาออก

ซูฉิงลังเลอยู่ครู่หนึ่ง เธอไม่รู้จักเย่ซวงเลย แต่เธอยังคงสุภาพ เธอยื่นมือขวาออกอย่างง่ายดายและพูด "สวัสดี"

“เย่ซวงชื่นชมคุณมาเป็นเวลานาน และฉันอยากจะหาโอกาสที่จะแข่งภาพวาดของฉันกับคุณเสมอ แต่ฉันไม่รู้ว่าจะมีโอกาสเช่นนี้หรือไม่ ตอนนี้ผู้คนมากมายมาที่นี่เพื่อเป็นสักขีพยาน ฉันไม่รู้ว่าคุณจะโอเคไหม” เสียงของเย่ซวงดูตั้งใจและทำให้ดวงตาของทุกคนมองไปทางนี้

ซูฉิงเหลือบมองเย่ซวงและพูดอย่างไม่เร่งรีบ "ฉันเกรงว่าโอกาสนี้ไม่เหมาะสม แต่มีโอกาสในอนาคตแน่นอน ตอนนี้เราเป็นเพียงแขกรับเชิญ และเราไม่สามารถขโมยซีนของเจ้าภาพได้ คุณว่าอย่างนั้นไหม?"