ตอนที่ 648 ใครกล้ารังแกลูกศิษย์ของฉัน

เธอพูดอย่างจริงจังกับฝูงชน “ตอนนี้ซูฉิงแข่งไปแล้วครั้งหนึ่ง และตอนนี้เธอก็ยังแข่งต่ออีกเกมหนึ่งโดยที่ไม่วุ่นวาย และเธอยังได้คะแนนโหวตเสมอกับฉัน ซึ่งแสดงให้เห็นว่าความสามารถของเธอสูงมาก และการแสดงออกของเธอก็ยงมั่นคงมาก ซึ่งหมายความว่าเธอเก่งมาก ยอดเยี่ยมมาก” หลังจากพูดจบเธอก็ยิ้มให้ซูฉิง

หลังจากพูดแบบนี้ ก็ไม่มีใครกล้าดูถูกซูฉิง และทุกคนก็ปิดปากเงียบ

เมื่อเห็นว่าหมิงหยุนชางได้แสดงความโปรดปรานต่อซูฉิงก่อน ผู้คนรอบตัวพวกเขาทั้งหมดก็คิดว่ามีบางอย่างผิดปกติ

“ฉันว่านะ หมิงหยุนชางจะเสมอกับคนเช่นคุณได้อย่างไร ที่แท้คุณก็ยืมศักยภาพของเขา มาแสดงละครอยู่ที่นี่!”

ไม่รู้ว่าใครเป็นคนคิดประโยคนี้ขึ้นมา ซึ่งดึงดูดความสนใจจากคนรอบข้าง

มิฉะนั้น คนอย่างซูฉิงจะเข้ามาในการนี้ได้อย่างไร?

ได้ยินมานานแล้วว่าซูฉิงเป็นเพียงเศษขยะ สามารถที่จะเสมอกับหมิงหยุนชางได้ คงเป็นเพราะว่าหมิงหยุนชางออมมือให้เธอไปโดยตั้งใจ

"พูดอะไรก็ขอให้มีขีดจำกัดบ้าง"

ดวงตาของซูฉิงเย็นชา และเธอรู้สึกหมดหนทางกับความสงสัยแบบสุ่มๆของคนเหล่านี้

“แล้วทำไมคนอย่างคุณถึงมางานเลี้ยงของเราได้ นี่มันเป็นการดูถูกเราชัดๆ!”

ฝูงชนกระซิบกัน ซึ่งทำให้ซูฉิงโกรธมากยิ่งขึ้น

“แม้ว่าฉันจะไม่ใช่คนประเภทเดียวกับพวกคุณ แต่ก็จะไม่น่าจะโจมตีฉันด้วยคำพูด นี่คือสิ่งที่คุณอ้างว่าเป็นผู้รู้หนังสือควรทำอย่างนั้นหรือ?”

ดวงตาของซูฉิงเฉียบคม และเธอจ้องมองไปที่ผู้คนรอบตัวเธอ เธอไม่เต็มใจที่จะให้ความสนใจกับคนที่กล่าวอ้างตนเองเหล่านี้เลยแม้แต่น้อย

"เหอะ แค่ยืมพลังของหมิงหยุนชางแค่นั้น ก็หยิ่งผยองขนาดนี้แล้ว!"

พวกเขาเริ่มพูดคุยกันอีกครั้ง และคำพูดที่น่าเกลียดทุกประเภทก็เข้ามาในหูของซูฉิง

“ฉันบอกไปหมดแล้ว ฉันกับเขาไม่ได้เกี่ยวอะไรกัน”

ซูฉิงมีความอดทนเล็กน้อยและไม่พอใจกับการโจมตีด้วยวาจามากขึ้นเรื่อยๆแล้ว

“ถ้าไม่อย่างนั้นเขาจะเป็นฝ่ายแสดงความเป็นมิตรต่อคนเช่นคุณได้อย่างไร? ใครจะไปเชื่อในสิ่งที่คุณพูด!”

เมื่อเผชิญกับการยั่วยุด้วยวาจามากขึ้นเรื่อยๆ ซูฉิงก็ทนไม่ไหวอีกต่อไป เธอหายใจเข้าลึกๆ และค่อย ๆหายใจออก จากนั้นเธอก็รวบรวมลมหายใจในมือของเธอและรีบไปที่โต๊ะและเก้าอี้ข้างๆ ในเวลานั้นเอง ชุดโต๊ะและเก้าอี้ก็แตกเป็นชิ้นเล็กชิ้นน้อย

“ถ้าไม่ดูแลปากของพวกคุณดีๆละก็ ก็อาจจะเป็นแบบนี้ได้นะ”

คำพูดและการกระทำของซูฉิงเป็นความอัปยศที่เปลือยเปล่าสำหรับผู้รู้หนังสือเหล่านี้ต่อหน้าพวกเขา แม้ว่าพวกเขาจะกลืนลมหายใจนี้ไม่ได้ แต่ผู้ที่สามารถตีเสมอความแข็งแกร่งของหมิงหยุนชางได้จะต้องไม่ธรรมดาแน่ๆ

เมื่อมองดูโต๊ะและเก้าอี้ที่หัก พวกเขาก็ไม่กล้าพูดอะไรสักคำ

หมิงหยุนชางที่ด้านข้างเฝ้าดูทุกอย่างอย่างเงียบ ๆ ด้วยการแสดงออกที่ซับซ้อนและซูฉิงเองก็มองไม่เห็นสิ่งที่เขาคิด

แต่ซูฉิงไม่ต้องการสนใจมัน และเรื่องของหมิงหยุนชางก็ไม่เกี่ยวอะไรกับเธอ

จากนั้นประตูงานเลี้ยงก็เปิดออกอีกครั้ง และเล่ยไค่ก็เดินเข้ามา

ทุกคนปิดปากของพวกเขาทีละคน ก้มศีรษะและทักทายเล่ยไค่

ฉากนี้ดูจริงจังมากเมื่อเทียบกับการแสดงออกทางอารมณ์ที่มีต่อซูฉิงในตอนนี้ พวกเขาเป็นพวกตีสองหน้าโดยสมบูรณ์

ซูฉิงส่ายหัว เธอไม่มีอะไรจะพูดเกี่ยวกับเรื่องนี้จริงๆ

"อาจารย์"

ท่ามกลางความเงียบงัน ไม่รู้ว่าซูฉิงก็เรียกใครว่าอาจารย์ออกมา

สิ่งนี้ทำให้ทุกคนประหลาดใจมากขึ้น ที่นี่ยังมีคนที่ยินดีจะรับรู้ว่าซูฉิงเป็นศิษย์อีกอย่างนั้นหรือ?

คนๆนี้เป็นใครกัน แล้วหมิงหยุนชางก็ปรากฏขึ้นในใจของทุกคน แต่หมิงหยุนชางและซูฉิงถูกเสมอกัน มันจะยังคงเป็นความสัมพันธ์ระดับปรมาจารย์กับศิษย์งั้นหรือ?

“อื้ม ”

ทันทีที่เสียงเรียกอาจารย์เบาลง เสียงของเล่ยไค่ก็ดังขึ้น ซึ่งทำให้ทุกคนหน้าซีด