ตอนที่ 663 ตอนจบที่ดีที่สุด

เมื่อได้ยินตอนจบแบบนี้ เล่ยไค่ก็รู้สึกโล่งใจ เมื่อคิดเกี่ยวกับเรื่องนี้ นี่เป็นผลลัพธ์ที่ดีที่สุดสำหรับหมิงหยุนชาง

“ขอบคุณมาก”

เล่ยไค่ขอบคุณซูฉิง แต่สายตาของซูฉิงเต็มไปด้วยความเฉยเมย

“ในเมื่อเป็นแบบนี้ ฉันก็ไม่มีอะไรจะพูดแล้ว”

ซูฉิงพูดคำเหล่านี้เบา ๆ ซึ่งทำให้เล่ยไค่ตระหนักว่ามีบางอย่างผิดปกติ

“หมิงหยุนชางทำร้ายฉัน คุณซึ่งเป็นอาจารย์ปฏิเสธไม่ได้ แต่คุณเคยคิดถึงฉันบ้างหรือเปล่า?”

สายตาของซูฉิงเย็นชา เธอสูญเสียความเคารพที่เธอเคยมีให้เล่ยไค่เมื่อก่อนหน้านี้

“ฉันแค่อยากทำหน้าที่ของฉันในฐานะอาจารย์”

เมื่อเห็นอารมณ์ของซูฉิงสูงขึ้น เล่ยไค่จึงต้องพยายามอย่างเต็มที่เพื่อบรรเทาอารมณ์ของเธอ

“คุณเป็นอาจารย์ของฉันด้วยเช่นกัน คุณเคยใจดีกับฉัน แล้วตอนนี้ล่ะ?” ซูฉิงสูดหายใจลึก ๆ และผิดหวังกับเล่ยไค่มาก “คุณรู้ไหมว่าผู้หญิงที่มีบุตรยากสำคัญแค่ไหน? เขาจ้างคนอื่นมาด่าฉันทางอินเทอร์เน็ต ฉันต้องยอมรับเรื่องทั้งหมดนี่งั้นเหรอ”

เล่ยไค่เงียบ เขารู้เพียงว่าหมิงหยุนชางกำลังจะเข้าคุก แต่เขาไม่รู้ว่ามีหลายสิ่งหลายอย่างในระหว่างนั้น

“เธอวางยาฉันในขนมและทำร้ายฉัน คุณคิดว่าเขาเคยคิดว่าเราเป็นครอบครัวเดียวกันไหม?”

เมื่อเผชิญกับคำถามของซูฉิง เล่ยไค่ก็ถึงกับเงียบไป

จิตใจของหมิงหยุนชางบิดเบี้ยวมาถึงจุดนี้ ซึ่งเป็นสิ่งที่เขาไม่ได้คาดหวังในฐานะอาจารย์

“แต่เขาก็ทำไม่สำเร็จ มันเป็นความผิดของเขา แต่คุณไม่เป็นไรไม่ใช่หรือ?”

ซูฉิงเยาะเย้ย เธอผิดหวังมากกับความเป็นกลางและเหตุผลของเล่ยไค่

“เพราะเธอเป็นเพื่อนในสำนักเดียวกัน ฉันจึงกินขนมที่เธอให้มา และเพราะนิสัยของเธอ ฉันจึงระวัง ไปเข้าห้องน้ำแล้วอาเจียนออกมา ถ้าฉันไม่ทำแบบนั้นก่อน จะเกิดอะไรขึ้นกับฉันตอนนี้? "

เล่ยไค่อ้าปากไม่รู้จะพูดอะไรอยู่พักหนึ่ง

“อาจารย์ ให้ฉันบอกความจริงคุณ ถ้าไม่ใช่เพราะคุณ ฉันคงไม่มีวันพบกับหมิงหยุนชางในชีวิตของฉัน และฉันจะไม่ได้รับบาดเจ็บเช่นนี้…”

เมื่อเผชิญกับอารมณ์ของซูฉิง เล่ยไค่ก็ก้มศีรษะลงอย่างเงียบ ๆ

สิ่งที่ซูฉิงพูดนั้นไม่ได้ไม่มีสมเหตุสมผลไปซะทุกอย่าง เขาเคยต้องการที่จะยอมรับซูฉิงเป็นลูกศิษย์ของเขา แต่ซูฉิงได้ปฏิเสธเขาไปแล้วหนึ่งครั้งและต่อมาเป็นเขาที่มาหาเธอเอง

เขาถอนหายใจ “โชคร้าย โชคร้าย”

“พูดแบบนี้ไปก็ไร้ประโยชน์ เป็นฉันเองที่ช่วยอะไรเธอไม่ได้”

เล่ยไค่กล่าว เมื่อคิดว่าหมิงหยุนชางกลายเป็นแบบนี้ หัวใจของเขาก็เต้นแรงอยู่ครู่หนึ่ง

หมิงหยุนชางเป็นลูกศิษย์ของเขาและเขาก็สอนสิ่งที่เขาได้เรียนรู้มาในชีวิตให้กับเธอ ตอนนี้เธอกลับตอบแทนเขาเช่นนี้

“ไม่ต้องพูดเรื่องพวกนี้กับฉันแล้ว ตอนนี้ทุกอย่างมันเกิดขึ้นแล้ว”

ดวงตาของซูฉิงนั้นลึกมาก ทำให้ไม่สามารถเดาได้ว่าเธอกำลังคิดอะไรอยู่

“จากนี้ไป ฉันซูฉิงไม่มีอะไรเกี่ยวข้องกับคุณ เล่ยไค่ และความสัมพันธ์ระหว่างอาจารย์กับศิษย์ก็ขาดกันตั้งแต่บัดนี้”

ดวงตาของเล่ยไค่ตกตะลึง เขามองไปที่ซูฉิงที่อยู่ตรงหน้าเขา และตะลึงอยู่ครู่หนึ่งแล้วถึงจะพยักหน้า

“ฉันเข้าใจว่าคุณทนทุกข์กับความคับข้องใจเช่นนี้ เพราะฉันซึ่งเป็นอาจารย์ที่ไม่ได้มีดีอะไรเลย” เล่ยไค่เย้ยหยัน เขาไม่คิดว่าเขาและซูฉิงจะจบลงด้วยผลลัพธ์ดังกล่าว

ทั้งสองตัดขาดกันอย่างไม่มีความสุข และซูฉิงก็ตีพิมพ์บทความทางอินเทอร์เน็ตเช่นกัน "ฉันได้ตัดขาดความสัมพันธ์ลูกศิษย์กับอาจาร์ยเล่ยไค่นับตั้งแต่บัดนี้ไป ขอบคุณที่ได้พบกัน"

คำพูดของซูฉิงทำให้เกิดกระแสบนอินเทอร์เน็ตในทันที

“ฉันเข้าใจความโศกเศร้าของคุณ คคุณหนูซูและฉันหวังว่าความปรารถนาของเธอจะประสบความสำเร็จในอนาคต”

เล่ยไค่แสดงความคิดเห็นที่ด้านล่าง ทั้งสองคนแยกกันโดยดี