ตอนที่ 664 ตัดขาดความสัมพันธ์ระหว่างอาจารย์กับศิษย์

“ไม่ คุณฟังคำอธิบายของฉันก่อน!”

หมิงหยุนชางต้องการอยู่ต่อ และไล่ตามเล่ยไค่ต่อไป แต่ทางด้านเล่ยไค่ไม่หยุด

“ฉันไม่มีอะไรจะพูดกับเธออีกแล้ว และความสัมพันธ์ระหว่างอาจารย์กับลูกศิษย์ของเราก็จบลงตรงนี้ ตอนนี้”

หมิงหยุนชางงงงวย เธอรีบออกไปหยุดเล่ยไค่และพยายามอธิบาย ใครจะรู้ว่าเล่ยไค่ไม่ได้มองเธอเลยแม้แต่น้อยและเดินจากออกไป

หมิงหยุนชางไล่ตามไปจนถึงหน้าบ้านของเล่ยไค่และเล่ยไค่ก็ไม่ได้ไว้หน้าใด ๆ กับเธอและปิดประตูอย่างแรงเสียงดัง

“อาจารย์ ฟังฉันอธิบายก่อน!”

หมิงหยุนชางถูกเล่ยไค่หันหลังให้และต่อยประตูของเล่ยไค่ต่อไป แต่เล่ยไค่ก็ยังไม่ให้โอกาสเธอได้เลยแม้แต่น้อย

"ไม่มีอะไรต้องอธิบายแล้ว มันจบแล้ว ไม่จำเป็นต้องพูดอะไรอีกต่อไปแล้ว"

เสียงของเล่ยไค่ดังขึ้น ทำให้หมิงหยุนชางเศร้ามาก

“ฉันแค่สับสนอยู่พักหนึ่ง มิตรภาพระหว่างครูกับนักเรียนของเราที่ผ่านมานานหลายปีจะพังเพราะคนมาใหม่อย่างนั้นหรือ?”

“ดูเหมือนว่าเธอจะยังไม่รู้จักที่จะกลับใจนะ”

เสียงเข้มงวดของเล่ยไค่ดังขึ้น เขารู้สึกผิดหวังอย่างมากกับหมิงหยุนชาง และเขาไม่สามารถมองผ่านลูกศิษย์ของเขาเองได้เลย "เธอไม่จำเป็นต้องกลับมาอีกแล้ว ไม่ว่าเธอจะพูดอย่างไร มันก็ไร้ประโยชน์ เธอกับฉัน จากนี้ต่อไปตัดขาดการเป็นอาจารย์และศิษย์”

คำพูดของเล่ยไค่ทำลายความคิดของหมิงหยุนชางอย่างสิ้นเชิง

ไหล่ของเธอสั่นเล็กน้อย และน้ำตาก็ไหลออกมาจากหางตาเล็กน้อย

หมิงหยุนชางอยู่ภายใต้การสั่งสอนของเล่ยไค่มาหลายปีแล้ว แต่ตอนนี้เขาไม่สามารถตายอย่างสงบสุขได้เพราะการปลอบโยนของเขา

การที่เล่ยไค่ตัดความสัมพันธ์ระหว่างศิษย์กับอาจารย์กับเธอทำให้เธอเข้าใจยากมาก

แต่จนถึงตอนนี้ มันช่างเป็นเรื่องน่าขันที่มิตรภาพระหว่างอาจารย์กับศิษย์ยังมีอุปสรรค์มากมาย

หมิงหยุนชางนั่งยอง ๆ อยู่หน้าบ้านของเล่ยไค่ คุกเข่าลง กอดอกด้วยมือทั้งสองไม่กล้ายอมรับความจริงนี้

เธอได้เรียนรู้อะไรมากมายจากเล่ยไค่ในช่วงหลายปีที่ผ่านมา เนื่องจากเป็นตำแหน่งลูกศิษย์ของเล่ยไค่ เธอจึงได้รับความเคารพในแวดวงการประดิษฐ์ตัวอักษรและภาพวาดมาโดยตลอด และตอนนี้ เธอถูกไล่ออกจากสำนักแล้ว

ร่างกายของหมิงหยุนชางสั่นเล็กน้อย เธอกัดฟัน เผชิญกับความจริงที่ว่าเธอสูญเสียหลายสิ่งหลายอย่างในตอนนี้ ทั้งหมดนี้ต้องโทษซูฉิง!

ถ้าไม่ใช่เพราะซูฉิง เธอคงไม่ตกมาถึงจุดที่เธอถูกลิดรอนสิทธิทางการเมืองและไม่สามารถเงยหน้าขึ้นต่อหน้าคนอื่นได้ตลอดชีวิต

เดิมทีคิดว่าเล่ยไค่จะช่วยเธอได้ แต่ตอนนี้เล่ยไค่ตัดความสัมพันธ์ระหว่างอาจารย์กับศิษย์กับเธอไปอีก

สิ่งนี้ทำให้หมิงหยุนชางไม่เป็นที่ยอมรับมาเป็นเวลานาน และเธอไม่สามารถมองตรงไปยังสถานการณ์ปัจจุบันได้

“ซูฉิง... ทั้งหมดนี้เป็นความผิดของแก!”

หมิงหยุนชางพูดชื่อซูฉิงอย่างเลวทราม หากไม่ใช่เพราะรูปร่างหน้าตาของเธอ ก็ยังคงเป็นหมิงหยุนชางที่น่านับถือในโลกจิตรกรรมและการประดิษฐ์ตัวอักษร และเป็นศิษย์เอกของเล่ยไค่

เธอแอบกำหมัดและเทความแค้นทั้งหมดลงบนตัวซูฉิง

อีกด้านหนึ่ง ในบริษัทของซูฉิง

เย่ซวงมาหาซูฉิงพร้อมเอกสาร จากนั้นก็หาโซฟาและนั่งลงโดยนั่งขาทั้งสองข้างไขว่กัน ดูเหมือนพวกอันธพาล

“นี่ ตามที่เธอสัญญากับฉันไว้ล่วงหน้า ค่าใช้จ่ายในการหาหลักฐานเหล่านี้และใบรับรองจากโรงพยาบาล จ่ายมาพร้อมกันเถอะ”

เย่ซวงชี้ไปที่เอกสารและกล่าว ถ้าเย่ซีไม่ได้ติดสินบนเขาด้วยเงิน เขาคงไม่ช่วยซูฉิง ทำให้หมิงหยุนชางแพ้คดีไป

เมื่อไม่นานมานี้หมิงหยุนชางได้ยั่วยุความสัมพันธ์ของเย่ซีกับเขา แต่พี่น้องสองคนไม่มีความสัมพันธ์อะไรที่จะพูดคุยกัน แต่เป็นเพียงเพราะเงินที่เย่ซีทำงานได้เท่านั้น

และเย่ซีเสนอโดยตรงต่อเย่ซวงว่า ซูฉิงเต็มใจที่จะจ่ายเงินให้เขาในราคาสูง นี่เป็นสิ่งที่ดี เย่ซวงจะไม่ละทิ้งโอกาสนี้โดยธรรมชาติ