ตอนที่ 665 การพบกันครั้งแรกที่แสนดุเดือด

อีกด้านหนึ่ง ในบาร์ กลุ่มชายและหญิงกำลังเต้นท่ามกลางแสงสลัว

หมิงหยุนชางนั่งอยู่คนเดียวที่บาร์ ถือขวดไวน์ไว้ในมือแน่น ก่อนที่พนักงานเสิร์ฟจะตอบ หมิงหยุนชางก็ดื่มมันทั้งหมดในคราวเดียว

น้ำตาสองสามหยดไหลออกมาจากดวงตาของเธอ เธอกัดฟัน และตะโกนชื่อซูฉิง

ถ้าไม่ใช่เพราะซูฉิง เธอคงไม่มาอยู่ในสถานการณ์เช่นนี้

เมื่อคิดถึงซูฉิง หมิงหยุนชางก็หายใจไม่ออก เธอเปิดไวน์อีกขวดแล้วดื่มให้หมดในลมหายใจเดียว

“คุณผู้หญิง คุณดื่มแบบนี้ไม่ได้นะ ไวน์นี้แรงมาก”

พนักงานเสิร์ฟสังเกตเห็นหมิงหยุนชางดื่มมากเกินไป และเธอจึงรีบก้าวไปข้างหน้าเพื่อหยุดมัน ใครจะรู้ว่าหมิงหยุนชางผลักเธอลงอีกครั้งและขวดไวน์ในมือของเธอก็ตกลงไปที่พื้นและมันก็แตกกระจายลงพื้น

ตันชิงของหมิงหยุนชางก็ทำให้คนตกตะลึงเช่นกัน แต่การปรากฏตัวของซูฉิงทำให้การมีตัวตนของเธออ่อนแอลง

เมื่อคิดถึงเรื่องนี้หมิงหยุนชางก็ไม่พอใจ จากนั้นเธอก็เปิดไวน์อีกขวดแล้วดื่มให้หมดในคราวเดียว

“อย่ามายุ่งกับฉัน ฉันจะดื่มอะไรมันก็เรื่องของฉัน”

หมิงหยุนชางจ้องไปที่บริกรอย่างดุร้ายแล้วชี้ไปที่เขา ชั่วขณะหนึ่งเขาเมาและเขาก็มึนงงเล็กน้อย "ถ้าแกยุ่งกับฉัน ระวังฉันจะทุบตีแกจนแกหาพ่อแม่ไม่เจอเลยคอยดู”

พนักงานเสิร์ฟปิดปากของเขา และเมื่อเขาได้พบกับลูกค้ารายนี้ เขาก็ทำได้เพียงนับว่าตัวเองโชคร้ายเท่านั้น

เมื่อมองดูพนักงานกลับมาที่บาร์ หมิงหยุนชางยังคงดื่มและเมาอีกครั้ง

“มันเป็นความผิดของแก ซูฉิง ถ้าไม่ใช่เพราะแก ฉันจะเป็นแบบนี้ได้ยังไง...”

เธอพึมพำกับตัวเองและเอ่ยถึงชื่อของซูฉิง ซึ่งดึงดูดความสนใจจากคนรอบข้างอย่างไม่ต้องสงสัย

ในหมู่พวกเขา คนที่ยืนอยู่ข้างหลังเธอ คือตู้เจ๋อหราน

เขามักจะออกไปเที่ยวในบาร์ และเสียงดุร้ายของหมิงหยุนชางก็ดัง ซึ่งทำให้เขาสนใจ

คิดไม่ถึง หมิงหยุนชางยังคงพูดถึงซูฉิงตลอดเวลาซึ่งทำให้เขาสนใจมากขึ้นเรื่อย

มุมปากของตู้เจ๋อหรานโค้งเล็กน้อย เขาถือแก้วไวน์อยู่ เขาก้าวไปข้างหน้า “คุณผู้หญิง คุณอยู่คนเดียวเหรอ?”

สีหน้าของหมิงหยุนชางมึนงงเล็กน้อย เมื่อเห็นว่ามีคนมารบกวนเขาอีกครั้ง เขาก็คิดจะจะผลักเขาออกไป ในภาพเบลอๆเขาก็พบว่าชายตรงหน้าเขาดูดีมาก

สิ่งนี้ทำให้เธออารมณ์ดีขึ้น เธอพยักหน้า เงยศีรษะขึ้นอีกครั้ง และเทไวน์ลงในท้องของเธอในลมหายใจหนึ่งครั้ง

“อกหักเหรอ? คุณต้องการเพื่อนอยู่เป็นเพื่อนไหม”

ตู้เจ๋อหรานกระตุกมุมปากของเขาและวางมือบนไหล่ของหมิงหยุนชางโดยไม่รู้ตัว

สิ่งนี้ดึงดูดสายตาของหมิงหยุนชางอย่างไม่ต้องสงสัย หมิงหยุนชางทิ้งมือของเขาและพูดอย่างชั่วร้ายว่า "อย่ารบกวนฉัน"

แต่เมื่อเทียบกับทัศนคติที่มีต่อพนักงานเมื่อกี้ น้ำเสียงของเธอดูเบากว่ามาก

ตู้เจ๋อหรานปาดเส้นผมขึ้นจากหน้าผากของหมิงหยุนชางยักคิ้วขึ้น และพบว่าผู้หญิงคนนี้ดูดีมาก

“คนสวย ตอนนี้ดึกแล้ว ฉันจะพาเธอกลับบ้านเองนะ”

ตู้เจ๋อหรานเข้าประชิดตัวเธอและโอบแขนรอบเอวของเธออย่างอ่อนโยน ซึ่งทำให้หมิงหยุนชางค่อนข้างต่อต้าน

แต่ตู้เจ๋อหรานฝังปลายจมูกของหมิงหยุนชางไว้ที่หน้าอก เธอดูดทุกอณูของลมหายใจเข้าที่หน้าอก และลมหายใจสำหรับผู้ชายโดยเฉพาะก็เข้ามา ทำให้หมิงหยุนชางรู้สึกสบายใจขึ้นเล็กน้อย

บางทีอาจเพราะเธอดื่มมากเกินไป หมิงหยุนชางจึงไม่สามารถควบคุมตัวเองได้ชั่วขณะหนึ่งและเอามือโอบคอของตู้เจ๋อหราน วางศีรษะของเขาไว้ในอ้อมแขนของตู้เจ๋อหรานอย่างสมบูรณ์

การปรากฏตัวของหมิงหยุนชางทำให้ตู้เจ๋อหรานพอใจมาก และด้วยผู้หญิงที่เป้นฝ่ายเริ่มก่อน ตู้เจ๋อหรานไม่สามารถช่วยตัวเองได้ครู่หนึ่งและกอดผู้หญิงหูแดงที่อยู่ข้างหน้าเขาโดยตรงที่เอวและมองไปที่พนักงานแวบหนึ่ง