ตอนที่ 672 ดูแลลูกสาวของคุณให้ดี

จนกระทั่งฮ่อหยุนเฉิงตื่นขึ้นและเดินออกจากสำนักงานไป ผู้คนรอบข้างเขาก็ต่างเงียบลง

มีเพียงไม่กี่คนที่มองใบหน้าจริงจังของฮ่อหยุนเฉิงและจดจำลักษณะที่ปรากฏของเขากับเฉินเจียวในตอนเที่ยงและพวกเขาก็ปิดปากและยิ้มเยาะ

หลังจากช่วงบ่ายฮ่อหยุนเฉิงก็รู้สึกแปลก ๆ เล็กน้อย ผู้คนรอบตัวเขา พอเขาเดินผ่านไปพวกเขาก็จะปิดปากเงียบและแอบหัวเราะเยาะ

ช่วงเวลาหนึ่งที่ทั้งบริษัทตกอยุ่ในภวังคืของการซุบซิบนินทา และหลายคนถึงกับเรียกเฉินเจียวว่าเป็นคุณนายฮ่อ

ฮ่อหยุนเฉิงได้ยินคำว่าคุณนายฮ่อในบริษัท และหลายครั้งมักจะคิดว่าเป็นซูฉิงที่มาที่บริษัท หลังจากมองไปรอบๆ เป็นเวลานาน เขาก็ไม่พบซูฉิง

กลับมาที่ห้องทำงาน ฮ่อหยุนเฉิงก็ส่งข้อความถึงซูฉิง "คุณได้มาที่บริษัทของฉันไหม?"

หลังจากส่งข้อความ ข้อมูลก็หายไป จนกระทั่งฮ่อหยุนเฉิงกลับจากการประชุมก็ได้รับข้อความว่า "ไม่"

สิ่งนี้ดึงดูดความสนใจของฮ่อหยุนเฉิงอย่างไม่ต้องสงสัย ดูเหมือนว่ามีใครบางคนในบริษัทกำลังแสดงละครอยู่

เขาหน้ามืดมนลงทันทีและมาที่สำนักงานพนักงาน แน่นอนว่า พนักงานที่แต่เดิมกำลังซุบซิบกันก็กลับมาทำหน้าจริงจังอีกครั้ง และมุมปากของเขาก็ไม่สามารถหยุดยกขึ้นได้เลย

“บริษัทจ้างพวกคุณมาคุยเรื่องซุบซิบกันงั้นหรือ?”

ฮ่อหยุนเฉิงคำรามแล้วเดินออกจากสำนักงานพนักงานไปทันที

พนักงานหลายคนมองหน้ากันด้วยความตกใจ และหลังจากที่ฮ่อหยุนเฉิงออกไป พวกเขาก็เรียกหาเฉินเจียวและตะโกนขอให้เธอดูแลฮ่อหยุนเฉิงดีๆ ไม่ให้เขาทำหน้าบูดบึ้งตลอดวันเช่นนี้

ระหว่างทางกลับไปที่สำนักงาน ฮ่อหยุนเฉิงได้พบกับผู้จัดการหลิวที่กำลังเดินเข้ามา

ท่าทางบนใบหน้าของผู้จัดการหลิวดูถ่อมตัวมากต่อหน้าของฮ่อหยุนเฉิง

“คุณฮ่อ เมื่อไม่กี่วันก่อน ฉันไม่รู้จักที่ต่ำที่สูงเลย และวิ่งเข้าหาคุณหนูเฉิน โปรดยกโทษให้ฉันด้วย”

เมื่อฮ่อหยุนเฉิงได้ยินสิ่งนี้ เขาก็ขมวดคิ้ว “เฉินเจียว?”

“ใช่ครับ ใช่” ผู้จัดการหลิวพยักหน้าทันที จากนั้นก็กล่าวขอโทษฮ่อหยุนเฉิง “ในตอนนั้น ฉันไม่รู้จริงๆ ว่าคุณหนูเฉินคือคุณนายฮ่อ ไม่อย่างนั้นแม้ว่าฉันจะยืมความกล้าหาญมาสิบครั้ง ฉันก็ไม่กล้าทำสิ่งนั้น"

“คุณนายฮ่อ?”

ฮ่อหยุนเฉิงยิ่งโกรธมากขึ้นเมื่อได้ยินเรื่องนี้ เขาไม่เคยคิดว่าเฉินเจียวจะเป็นแบบนี้ในบริษัท

“เอ๋?” ผู้จัดการหลิวมองเส้นสีดำบนใบหน้าของฮ่อหยุนเฉิงและตกตะลึง “เฉินเจียว ไม่ใช่คุณนายฮ่ออย่างนั้นหรือ?”

ฮ่อหยุนเฉิงมองไปที่ผู้จัดการหลิวด้วยดวงตาเย็นเยียบ กัดฟันและพูดว่า "ใครบอกคุณว่าเฉินเจียวคือคุณนายฮ่อ?"

เขาคว้าคอเสื้อของผู้จัดการหลิว "ฉันขอเตือนว่าอย่าพูดไร้สาระแบบนี้อีก มีคุณนายฮ่อเพียงคนเดียว นั่นก็คือซูฉิง"

“ครับ ครับ”

ผู้จัดการหลิวตกใจมากจนไม่กล้าพูดเรื่องไร้สาระอะไรอีก และเขาก็ตอบกลับ "ฉันเข้าใจผิดเพราะทุกคนในบริษัทพูดอย่างนั้น นี่คือความประมาทของฉันเอง"

คนในบริษัท?

เมื่อได้ยินเช่นนี้ ฮ่อหยุนเฉิงก็ปล่อยคอเสื้อของผู้จัดการหลิวและปล่อยเขาไป

และผู้จัดการหลิวก็จากไปเหมือนสุนัข ถ้าเขาอยู่ที่นี่อีกต่อไป เขาคงจะฉี่ใส่กางเกงของเขา

ฮ่อหยุนเฉิงตระหนักว่ามีบางอย่างผิดปกติและมาที่ห้องบันทึกภาพกล้องวงจรปิดเพื่อตรวจสอบทุกการเคลื่อนไหวของเฉินเจียวตลอดทั้งวัน

ในวิดีโอเฉินเจียวได้พูดคุยกับพนักงานตลอดทั้งวันและไม่มีความตั้งใจที่จะทำงาน แต่ฮ่อหยุนเฉิงได้อดทนกับสิ่งเหล่านี้ทั้งหมดเพื่อเห็นแก่ครอบครัวเฉิน

ตอนเที่ยง เขาพบว่าเมื่อทุกคนงีบหลับ มีเพียงเฉินเจียวเท่านั้นที่เดินออกจากสำนักงานเพียงลำพัง

และฮ่อหยุนเฉิงก็ตระหนักว่ามีบางอย่างผิดปกติ เขาจึงเรียกดูภาพนั้นในที่ทำงานของเขาอีกครั้ง และเห็นเฉินเจียวแตะหน้าผากของเขา ซึ่งทำให้เขารู้สึกเสียวท้องมาก

ต่อมา ผู้หญิงแซ่เฉินก็ไปนั่งที่หน้ากระจก และในพริบตา ก็เห็นว่าการกระทำของเธอจงใจทำให้คนอื่นเข้าใจผิด