ตอนที่ 677 การโจมตีรอบด้าน

หลังจากที่ชายคนนั้นได้ยินคำพูดของฮ่อหยุนเฉิง เขาก็ถูกผู้ช่วยพาไปที่ห้องแต่งตัว

ผู้ช่วยเลือกชุดหลายชุดสำหรับหวางปินปินที่จะทำให้เขาดูเหมือนประธาน และเพิ่มเคราบนใบหน้าที่สะอาดของเขา และทำให้เขาดูเหมือนลูกค้ารายใหญ่

ฮ่อหยุนเฉิงมองไปที่รูปลักษณ์ของหวางปินปิน พยักหน้าด้วยความพึงพอใจ จากนั้นจึงสร้างตัวตนใหม่ให้กับเขาและสร้างบริษัทปลอมสำหรับเขา

ฮ่อหยุนเฉิงจงใจทำให้บริษัทปลอมให้ดูใหญ่โต และอธิบายว่ามันได้รับการพัฒนาจากต่างประเทศ และเฟิงไป่โจวก็จะไม่มีข้อสงสัยใดๆ

ในไม่ช้าหวางปินปินก็กลับไปที่ "บริษัท" ของเขา และให้ "เลขา" ที่ฮ่อหยุนเฉิงหามาให้เขาเป็นพิเศษโทรหาเฟิงไป่โจว

“ฮัลโหล”

ในไม่ช้า เฟิงไป่โจวก็รับโทรศัพท์ เขาได้เผยแพร่ข่าวมากมายในช่วงไม่กี่วันที่ผ่านมา แต่ทั้งหมดนั้นช่างไร้ประโยชน์และมีเพียงไม่กี่คนที่เต็มใจที่จะติดต่อกับเขา

เพียงเพราะว่าเดิมทีเฟิงไป่โจวปฏิเสธคำขอความช่วยเหลือของตระกูลเฉินกรุ๊ป และยังมีปัญหากับตระกูลฮ่อกรุ๊ปอีก ตอนนี้ตระกูลฮ่อกรุ๊ปกำลังเฟื่องฟู และทุกคนก็อยู่ข้างเขา

เป็นเวลาหลายวันติดต่อกัน เฟิงไป่โจวไม่ได้รับลูกค้าจำนวนมากและนั่งเป็นกังวลอยู่ในสำนักงาน

ในเวลานี้ เขาได้รับโทรศัพท์ และเฟิงไป่โจวก็ดูไม่มีความหวังเลยแม้แต่น้อย

“สวัสดี ใช่คุณเฟิงไหม? เราเคยเจอกันที่งานเลี้ยงครั้งก่อน”

คำพูดของหวางปินปินทำให้เฟิงไป่โจวนั่งตัวตรงขึ้นมาทันที "อ๋อ ใช่แล้วๆ คุณคือ?"

“ฉันชื่อหวางปินปิน ครั้งล่าสุดที่เราเจอกัน คุณบอกฉันเกี่ยวกับสถานการณ์ของบริษัทคุณ”

“โอ้ ประธานหวางนี่เอง ฉันจำได้แล้ว”

เฟิงไป่โจวพยักหน้าครั้งแล้วครั้งเล่าและตอบกลับไป อันที่จริงทั้งสองคนไม่เคยพบกันมาก่อน แต่เฟิงไป่โจวได้ติดต่อกับผู้คนนับไม่ถ้วนในทุกวัน ดังนั้นเขาจึงคิดว่าเขาลืมเอง

“ฉันสนใจโครงการที่คุณพูดให้ฉันฟังครั้งก่อน ฉันอยากคุยรายละเอียดกับคุณ คุณจะโอเคไหม?”

ลูกค้าที่เข้ามากะทันหันคนนี้ ดึงดูดความสนใจของเฟิงไป่โจวอย่างไม่ต้องสงสัย

นอกจากนี้ เขายังเป็นตัวละครที่เขาเองไม่เคยได้ยินมาก่อน ซึ่งทำให้เขาคนนี้น่าสงสัยมากขึ้นไปอีก

แต่ตอนนี้ลูกค้าของพวกเขามีจำนวนไม่มาก และเขาทำได้เพียงต้องตกลงไปก่อน

“โอเค งั้นฉันไปรอคุณที่ร้านกาแฟ”

เฟิงไป่โจวรายงานที่อยู่ จากนั้นตรวจสอบตัวตนของหวางปินปินทางอินเทอร์เน็ต

ข้อมูลเบื้องต้นเกี่ยวกับชีวิตของหวางปินปินปรากฏบนอินเทอร์เน็ต ไม่ว่าจะเป้นอัจฉริยะในวัยเด็ก การบริหารบริษัท และสถานการณ์ต่างๆ ของบริษัทของเขา

ข้อมูลที่สมบูรณ์แบบดังกล่าว ก็ยังไม่สามารถขจัดความสงสัยของเฟิงไป่โจวที่มีต่อหวางปินปินไปได้

แต่เขาก็ยังงัดความกล้าออกมาเพื่อจะไปพบกับหวางปินปิน

“ประธานหวาง”

ทั้งสองจับมือกันเพื่อแสดงความเคารพ จากนั้นหวางปินปินก็นำเสนอความคิดของเขาเอง

“ฉันคิดว่าคุณเฟิงเป็นผู้มีพรสวรรค์ที่เยี่ยมมากจริงๆ ครั้งหนึ่งในศตวรรษนี้ก็ว่าได้ ฉันไม่เคยคิดเลยว่าวันหนึ่งฉันจะสามารถมีโอกาสมาพูดคุยกับคุณเฟิงเช่นนี้ได้ เป็นเกียรติของฉันจริงๆ”

เมื่อเห็นหวางปินปินชื่นชมตัวเอง เฟิงไป่โจวก็ยังไม่ตายใจ

เขามองไปที่หวางปินปินขึ้นและลง และมักจะสงสัยว่าเขาเคยเห็นคนๆนี้ที่ไหน

ด้วยความสิ้น หวังเฟิงไป่โจวเห็นด้วยกับคำขอความร่วมมือของหวางปินปินและโอนเงินบางส่วนของเขาไปยังหวางปินปิน

หวางปินปินรู้สึกถึงควาไม่ค่อยแน่ใจของเฟิงไป่โจว เขายิ้มและกล่าวว่า "เถ้าแก่เฟิงไม่ต้องวิตกกังวลมากนัก เรื่องของฉัน คุณเองก็หน้าจะตรวจสอบมาบ้างแล้ว ฉันเองก็เช่นกัน ฉันก็ได้ค้นเรื่องของคุณบนอินเทอร์เน็ตมาแล้ว และพบว่าคุณเฟิงเป็นคนที่มีความสามารถ ฉันจึงเป็นฝ่ายมาร่วมทำสัญญากับคุณเอง"

เมื่อมองไปที่ดวงตาที่จริงใจของชายตรงหน้า เฟิงไป่โจวก็ยิ้มกลับ "ได้อย่างไรกันล่ะ ฉันแค่คิดว่าประธานหวางเป็นคนที่มีพรสวรรค์มาก และฉันอยากจะลองมองคุณให้มากกว่านี้"