ตอนที่ 84 ซูฉิงหน้าตาเหมือนถังถัง

ฮ่อหยุนเฉิงนิ่งเงียบ

เขาเปิดลิ้นชักที่อยู่บนหัวเตียงออก แล้วก็หยิบเอาซิการ์ออกมาแล้วจุดไฟ

นิ้วเรียวยาวที่หนีบซิการ์ ควันลอยฟุ้ง ใบหน้าเย็นชาของฮ่อหยุนเฉิงยกคิ้วขมวด เหมือนกำลังคิดอะไรอยู่

ปลายซิการ์ที่มีประกายไฟกะพริบอยู่ก็ค่อยๆ ดับลง ฮ่อหยุนเฉิงถึงได้เอ่ยปากพูด"ถังถัง..........เป็นเด็กผู้หญิงที่ถูกลักพาตัวไปพร้อมกับฉัน"

ถูกจับลักพาตัว ?

ซูฉิงคิ้วขมวดขึ้นมาเล็กน้อย

ถ้าหากจำไม่ผิดละก็ ฮ่อหยุนเฉิงเคยถามเธอหลายครั้งแล้ว

"ซูฉิง เมื่อก่อนเธอไม่เคยถูกลักพาตัวไปหรอ?"

เมื่อก่อน ซูฉิงยังคิดว่าฮ่อหยุนเฉิงถามแปลกๆ ตอนนี้พอมาคิดๆ ดูแล้ว ฮ่อหยุนเฉิงจะเห็นว่าเธอเป็นถังถังจริงๆ หรอ

หรือว่าฮ่อหยุนเฉิงจะใช้เธอเป็นตัวแทนของถังถังงั้นหรอ

แววตาเย็นชาของฮ่อหยุนเฉิงพูดสียงเบา "ตอนนั้น พวกคนร้ายพุ่งเป้ามาที่ฉัน และถังถังก็เป็นแค่คนที่บังเอิญผ่านมา เธอก็เลยพลอยถูกฉันเอาเข้ามาเอี่ยวกับเรื่องนี้โดยไม่รู้เรื่องอะไรเลย ฉันกับเธอถูกขังอยู่ด้วยกันในบ้านไม้มืดๆ หลายวัน"

"แล้วหลังจากนั้นละ"ซูฉิงถามต่อ

ไม่รู้ทำไม เธออยากจะรู้ขึ้นมา เดี๋ยวกับเรื่องของฮ่อหยุนเฉิงกับถังถัง

ใบหน้าหล่อเหลาของฮ่อหยุนเฉิงก็เผยแววตาเจ็บปวดออกมา "ต่อมา ถังถังเพื่อช่วยชีวิตฉัน เธอได้ตกลงไปที่หน้าผา"

ความจำเรื่องราวที่แสนเจ็บปวด ทำให้ฮ่อหยุนเฉิงไม่อยากจะหวนกลับไปคิดถึงมันอีก

เขาในตอนนั้น ไม่มีกำลังมากพอที่จะช่วยถังถัง ทำได้แต่มองเธอตกลงไปในเหวลึกต่อหน้าต่อตา

หลายมีมานี้ เขาไม่เคยยอมแพ้ที่จะตามหาถังถังเลย

แต่ว่าก็ไม่ได้มีผลอะไร

ซูฉิงนิ่งเงียบ

คิดไม่ถึงว่าเรื่องราวระหว่างถังถังกับฮ่อหยุนเฉิงจะเป็นเรื่องที่ทำให้รู้สึกเศร้าขนาดนี้

ถังถังเพื่อที่จะช่วยฮ่อหยุนเฉิง จนตัวเองร่วงตกลงไปในหน้าผา กลัวแต่จะโชคร้าย

มิน่าล่ะ ฮ่อหยุนเฉิงถึงไม่เคยลืมถังถังเลย

"แล้วฉันหน้าเหมือนกับถังถังหรอ"บรรยากาศที่เงียบสักพัก ซูฉิงก็เอ่ยถามขึ้น

ฮ่อหยุนเฉิงอึ้ง

ตอนนั้นถังถังยังเป็นเพียงเด็กผู้หญิงตัวเล็กๆ ยังไม่โต และพวกเขาก็ถูกจบขังไว้ในห้องมืด สำหรับหน้าตาของถังถังแล้ว ที่จริงฮ่อหยุนเฉิงก็จำไม่ค่อยได้แล้ว

แต่ว่า ถังถังให้ความรู้สึกที่น่าจดจำ คุ้นเคย และอบอุ่น

บ่อยครั้งที่พอเขาได้อยู่กับซูฉิงสองคน เขาก็มัดจะเกิดความรู้สึกหลอน คิดว่าซูฉิงก็คือถังถัง

เพราะว่า กลิ่นบนตัวของซูฉิงกับถังถังนั้นมีกลิ่นหอมบางๆ เหมือนกัน ซูฉิงทำให้เขารู้สึกว่าเธอเหมือนกับถังถัง

คิดมาถึงตอนนี้ ฮ่อหยุนเฉิงก็จ้องเข้าไปในตาของซูฉิง แล้วเอ่ยตอบ"ใช่ เหมือนมาก"

ภายในใจของซูฉิงก็รู้สึกแปลก ๆขึ้นมา

ในที่สุดเธอก็เข้าใจแล้วว่า ทำไมฮ่อหยุนเฉิงถึงมักเข้าหาเธอเหมือนเข้ามาจีบเธอ ทำไมถึงได้เข้ามารับมีดแทนเธอ และทำไมตอนที่เซี่ยซิงซิงใส่ร้ายเธอ เขาถึงพยายามที่จะช่วยเธอหาหลักฐาน

แม้กระทั่งเมื่อกี้ ทำไมเขาถึงพูดว่า"บางที พวกเราอาจจะพัฒนาความสัมพันธ์ด้วยล่ะ?"

ทั้งหมดล้วนแล้วแต่เป็นเพราะว่า..........เธอหน้าตาเหมือนถังถัง

ความคิดที่คิดไปมาหลายตลบ ซูฉิงก็สูดลมหายใจเข้าแล้วหันไปมองผู้ชายที่นั่งอยู่ข้างๆ แล้วเอ่ยขึ้นว่า

"ฮ่อหยุนเฉิงหลังจากได้ยินเรื่องที่นายเล่า ฉันซูฉิงก็คืออซูฉิง บนโลกใบนี้มีแค่คนเดียว! ฉันไม่ใช่ถังถัง ไม่ได้เป็นตัวแทนของใคร!"

สามีในอนาคตของฉัน จะต้องรักฉันคนเดียว ในใจของเขาจะต้องมีฉันคนเดียว และไม่ใช่จะเอาฉันไปเป็นตัวแทนของผู้หญิงคนอื่นด้วย !

ดังนั้น ฮ่อหยุนเฉิงเรื่องระหว่างเราเป็นไปไม่ได้หรอก!"

ซูฉิงพอพูดจบก็หยิบเอาหมอนที่อยู่บนเตียงแล้วเดินลงไปนอนบนโซฟา

ซูฉิงที่พูดออกมาอย่างเด็กขาด ข้างหูของฮ่อหยุนเฉิง มองดูเบื้องหลังของเธอเดินไปโซฟาอย่างไม่ลังเล ฮ่อหยุนเฉิงก็หรี่ตาลง แววตาเต็มไปด้วยความสับสน