951 ไม่ยินยอม คำพูดที่หยาบคายยังไม่สู้สายตาที่มองข้าม

เสด็จอาเก้าและซีหลิงเทียนอวี่ตกลงในรายละเอียดบางอย่าง และรายละเอียดเหล่านี้ทำหน้าที่เพียงสิ่งเดียวเท่านั้น นั่นคือเพื่อรักษาชีวิตของจักรพรรดิซีหลิงไม่ว่าจะเกิดอะไรขึ้น มิฉะนั้นพวกเขาสามารถเฝ้าดูซีหลิงเทียนเหล่ยขึ้นครองบัลลังก์เท่านั้น

ตั้งแต่ออกจากจวนเฟิ่ง ซีหลิงเทียนอวี่รีบไปที่พระราชวัง แต่เขาไม่รู้ว่าเขาพูดอะไรกับจักรพรรดิ ซีหลิงเทียนอวี่บ่นเรื่องอาการป่วยในคืนนั้น จักรพรรดิจึงส่งกองทหารมาปกป้องเขา และในขณะเดียวกันก็ป้องกันไม่ให้องค์หญิงเหยาหวาเห็นคนภายนอก

“ซีหลิงเกิดเรื่องแล้วอย่างแน่นอน” องค์หญิงเหยาหวาเป็นเหมือนแมวที่ไม่มีกรงเล็บ เมื่อเร็ว ๆ นี้นางไม่สามารถรับข่าวสารจากโลกภายนอกได้มากนัก แต่ก็ไม่ได้ขัดขวางความเฉียบแหลมทางการเมืองของนาง

แต่ไม่ว่านางจะฉลาดแค่ไหนนางก็ได้รับการคุ้มกันในสนามและนางไม่ได้รับอนุญาตให้เคลื่อนไหวอย่างอิสระ ทหารที่ซีหลิงส่งมาเพื่อปกป้องนางถูกย้ายออกไปทีละคนโดยซีหลิงเทียนอวี่สิ่งที่เธอทำได้ตอนนี้คือนั่งรออยู่ที่ลานบ้าน

หากซีหลิงเทียนเหล่ยชนะ นางคือองค์หญิงซีหลิงผู้มีเกียรติ แต่ถ้าหากซีหลิงเทียนเหล่ยแพ้ นางคือเบี้ยสำหรับการแต่งงาน

“ไม่ยินยอม ข้าไม่ยอม” ซีหลิงเหยาหวาทุบบนเตียงอย่างขมขื่น แต่สุดท้ายแล้วพวกเขาก็ทำได้เพียงยอมจำนนต่อโชคชะตาเท่านั้น

ซีหลิงเทียนอวี่กลับไปที่ซีหลิงอย่างลับ ๆ และพาปรมาจารย์แห่งหุบเขาซวนยีกลับไปพร้อมกันด้วย แน่นอนว่าปรมาจารย์แห่งหุบเขาซวนยีปฏิเสธที่จะตกลงที่จะมีส่วนร่วมในการต่อสู้เพื่ออำนาจของจักรวรรดิ แต่ในที่สุดเขาก็พ่ายแพ้ให้กับเสด็จอาเก้า

เสด็จอาเก้าขู่ปรมาจารย์แห่งหุบเขาซวนยีว่าถ้าเขาไม่ไป เขาจะพาซุนซือสิงกลับมา เมื่อปรมาจารย์แห่งหุบเขาซวนยีได้ยินสิ่งนี้ เขาก็วางท่าทางที่มีอำนาจและหยิ่งผยองทันทีและโต้กลับด้วยความโกรธ

เสด็จอาเก้าและซีหลิงเทียนอวี่ตกลงในรายละเอียดบางอย่าง และรายละเอียดเหล่านี้ทำหน้าที่เพียงสิ่งเดียวเท่านั้น นั่นคือเพื่อรักษาชีวิตของจักรพรรดิซีหลิงไม่ว่าจะเกิดอะไรขึ้น มิฉะนั้นพวกเขาสามารถเฝ้าดูซีหลิงเทียนเหล่ยขึ้นครองบัลลังก์เท่านั้น

ตั้งแต่ออกจากจวนเฟิ่ง ซีหลิงเทียนอวี่รีบไปที่พระราชวัง แต่เขาไม่รู้ว่าเขาพูดอะไรกับจักรพรรดิ ซีหลิงเทียนอวี่บ่นเรื่องอาการป่วยในคืนนั้น จักรพรรดิจึงส่งกองทหารมาปกป้องเขา และในขณะเดียวกันก็ป้องกันไม่ให้องค์หญิงเหยาหวาเห็นคนภายนอก

“ซีหลิงเกิดเรื่องแล้วอย่างแน่นอน” องค์หญิงเหยาหวาเป็นเหมือนแมวที่ไม่มีกรงเล็บ เมื่อเร็ว ๆ นี้นางไม่สามารถรับข่าวสารจากโลกภายนอกได้มากนัก แต่ก็ไม่ได้ขัดขวางความเฉียบแหลมทางการเมืองของนาง

แต่ไม่ว่านางจะฉลาดแค่ไหนนางก็ได้รับการคุ้มกันในสนามและนางไม่ได้รับอนุญาตให้เคลื่อนไหวอย่างอิสระ ทหารที่ซีหลิงส่งมาเพื่อปกป้องนางถูกย้ายออกไปทีละคนโดยซีหลิงเทียนอวี่สิ่งที่เธอทำได้ตอนนี้คือนั่งรออยู่ที่ลานบ้าน

หากซีหลิงเทียนเหล่ยชนะ นางคือองค์หญิงซีหลิงผู้มีเกียรติ แต่ถ้าหากซีหลิงเทียนเหล่ยแพ้ นางคือเบี้ยสำหรับการแต่งงาน

“ไม่ยินยอม ข้าไม่ยอม” ซีหลิงเหยาหวาทุบบนเตียงอย่างขมขื่น แต่สุดท้ายแล้วพวกเขาก็ทำได้เพียงยอมจำนนต่อโชคชะตาเท่านั้น

ซีหลิงเทียนอวี่กลับไปที่ซีหลิงอย่างลับ ๆ และพาปรมาจารย์แห่งหุบเขาซวนยีกลับไปพร้อมกันด้วย แน่นอนว่าปรมาจารย์แห่งหุบเขาซวนยีปฏิเสธที่จะตกลงที่จะมีส่วนร่วมในการต่อสู้เพื่ออำนาจของจักรวรรดิ แต่ในที่สุดเขาก็พ่ายแพ้ให้กับเสด็จอาเก้า

เสด็จอาเก้าขู่ปรมาจารย์แห่งหุบเขาซวนยีว่าถ้าเขาไม่ไป เขาจะพาซุนซือสิงกลับมา เมื่อปรมาจารย์แห่งหุบเขาซวนยีได้ยินสิ่งนี้ เขาก็วางท่าทางที่มีอำนาจและหยิ่งผยองทันทีและโต้กลับด้วยความโกรธ

คนตระกูลซูที่หนานหลิงต่างก็ร้องไห้ออกมา พวกเขาคุกเข่าในห้องโถงและตะโกนร้องทุกข์เสียงดัง แม้ว่าก่อนหน้านี้พวกเขาจะพูดเกินจริง แต่พวกเขาไม่ได้ทำอะไรเลยตั้งแต่บรรลุข้อตกลงความร่วมมือกับตงหลิง พวกเขาไม่รู้ว่าทำไมถึงเกิดการเคลื่อนไหวครั้งใหญ่ขึ้น

ไม่ว่าตระกูลซูจะพูดอะไร เรื่องนี้ก็ได้เกิดขึ้นแล้ว และจักรพรรดิก็ไม่อาจปล่อยมันไปได้ ในฐานะประเทศที่มีอำนาจในจิ่วโจว ไม่เพียงแต่แข็งแกร่งในด้านการทหารเท่านั้น แต่ตงหลิงยังเป็นหนึ่งในวัฒนธรรมที่ดีที่สุดอีกด้วย และการปกครอง ตามคำร้องขอของนักวิชาการหลายคนจักรพรรดิไม่มีทางเลือกอื่นนอกจากการแข่งขันระหว่าง เฟิ่งชิงเฉินและตระกูลซูจะถูกเปิดเผยต่อสาธารณะและสำนักบัณฑิตเป็นตัวเลือกที่ดีที่สุด

เมื่อได้ยินคำบอกต่อจากขันที เฟิ่งชิงเฉินไม่ได้มีท่าทีตกใจแต่อย่างใด ก่อนที่เสด็จอาเก้ามาที่นี่เพียงแค่สองสามวัน ไม่ใช่แค่เพื่อดูว่านางแน่ใจที่จะทำลายสถานการณ์หรือไม่หลังจากได้รับคำตอบที่เป็นบวกแล้ว ถ้าหากเสด็จอาเก้าไม่ใช้โอกาสนี้เพื่อเหยียบตระกูลซูแห่งหนานหลิงแล้ว เขาคงไม่ใช่เสด็จอาเก้า

หลังจากที่ให้รางวัลขันทีด้วยกระเป๋าหนัก ๆ แล้ว เฟิ่งชิงเฉินนั่งอยู่บนรถเข็นทั้งยังพาทงจือ ทงเหยาและชุนฮุ่ย ชิวฮว่า เซี่ยหว่าน ตงชิงซึ่งเป็นสาวใช้แสนสวยทั้งหกคนไปด้วย

จะทำการแข่งขันต้องครบทีม เสด็จอาเก้าทำให้เฟิ่งชิงเฉินฟื้นตัว เพียงแค่ไม่ต้องนอนบนเตียง แต่ซูโหยวยังอยู่ในอาการสาหัส เฟิ่งชิงเฉินจะมีชีวิตอยู่ได้อย่างไรในเมื่อมีอะไรเกิดขึ้นวุ่นวายไปหมด เรื่องนี้อธิบายบอกคนอื่นได้อย่างไม่ชัดเจน เฟิ่งชิงเฉินมีบางอย่างที่ยุ่งยากเกี่ยวกับอาการบาดเจ็บ

ถ้าจะให้พูด การนั่งบนรถเข็นเพื่อแสดงความอ่อนแอของศัตรูยังสามารถชนะความเห็นอกเห็นใจจากผู้รู้และนักวิชาการหลายคน ให้ทุกคนเห็นว่าตระกูลซูก้าวร้าวเพียงใด และเฟิ่งชิงเฉินไร้เดียงสาและน่าสมเพชเพียงใด