985 การผ่าตัด อย่าสร้างปัญหาให้ข้าเพิ่มเลย

อะไรที่เรียกว่าเข้ากันได้ดี เฟิ่งชิงเฉินและกัวเป่าจี้รวมทั้งชือเลี่ยนสุ่ยทั้งสามต่างก็ตกลงร่วมมือกันภายในระยะเวลาสั้น ๆ เพื่อตัดสินใจก่อตั้งโรงเรียนการแพทย์ขึ้นมา

กัวเป่าจี้และชือเลี่ยนสุ่ยเป็นคนกระปรี้กระเปร่าอย่างมาก นอกจากการเลือกสถานที่และการจัดการของโรงเรียนแพทย์แล้ว พวกเขาจะดูแลทุกอย่าง

พวกเขาจะรับผิดชอบในการเชิญแพทย์ที่มีชื่อเสียงมาบรรยายและพวกเขาจะรับผิดชอบในการรวบรวมหนังสือที่ใช้ในการสอน แน่นอน พวกเขาขอให้ดึงซุนซือสิงเข้ามาทำร่วมกันด้วย

ตราบใดที่ไม่ตามหานาง เฟิ่งชิงเฉินก็สามารถให้คำปรึกษาได้ทุกเรื่อง ดังนั้นนางจึงขายซุนซือสิงทันที และทั้งสามก็ตกลงว่าจะเริ่มทำสิ่งนี้หลังจากที่องค์รัชทายาทได้รับการผ่าตัดเสร็จสิ้นแล้ว

เฟิ่งชิงเฉินคำนวณเวลาโดยประมาณว่าเมื่อนางกลับมาจากซานตง ตำราสอนของสามคนนี้ยังไม่ได้เรียบเรียงออกมา และคงจะดีหากทั้งสองฝ่ายกลับมารวมกันอีกครั้งในเวลานั้น

เรื่องของสามฝ่ายสองภาษาตัดสินใจเรียบร้อยแล้ว ทั้งสองคนกับเสด็จอาเก้าไม่สนใจว่าโรงเรียนแพทย์จะได้กำไรหรือไม่ พวกเขาสนใจเพียงว่าพวกเขาสามารถพัฒนาทักษะทางการแพทย์ได้หรือไม่ เพื่อไม่ให้ผู้คนจำนวนมากเสียชีวิตด้วยโรคเพียงเล็กน้อย

เพียงแต่ว่าเฟิ่งชิงเฉินเป็นคนใจกว้าง นางจึงปฏิเสธการเพิ่มทุนจากเสด็จอาเก้า ** แบกรับผลกำไรและขาดทุนเอง จากนั้นเสนอเงินเดือนที่สูงให้กับชือเลี่ยนสุ่ยและกัวเป่าจี้รวมถึงแพทย์ที่พวกเขาเชิญอีกด้วย

แพทย์ที่มีชื่อเสียงทุกท่านที่เต็มใจอยู่ตลอดทั้งปีจะจัดเตรียมลานสำหรับมากกว่าสิบคนโดยไม่คิดค่าใช้จ่ายรวมถึงคนรับใช้ที่ให้บริการพวกเขาและเงินเดือนสูงถึงห้าร้อยตำลึงต่อปี

"จะไม่ให้มากเกินไปหรือ เจ้าจ่ายไหวหรือ นี่ไม่ใช่เรื่องของวันหรือสองวัน" กัวเป่าจี้และชือเลี่ยนสุ่ยตกใจเมื่อได้ยินคำพูดของเฟิ่งชิงเฉิน

พวกเขาไม่รู้ว่าหมอสามารถทำเงินได้มากมายขนาดนี้ หมอที่มีชื่อเสียงสามารถหาเงินได้หลายร้อยตำลึงต่อปี ส่วนหมอในระดับเดียวกัน แม้ว่าพวกเขาจะมีรายได้มาก แต่ทั้งจิ่วโจวแผ่นดินใหญ่ก็สามารถนับได้แค่มือเดียว ในส่วนที่สูงที่สุดไม่ใช่เรื่องง่ายที่จะบรรลุไปถึง

“วางใจเถอะ ข้าจ่ายไหว การรักษาได้สูงนั่นคือสิ่งจำเป็น พวกข้าต้องการให้โลกเข้าใจว่าการเป็นหมอไม่ได้แย่ไปกว่าการเป็นข้าราชการ และยิ่งไปกว่านั้น พวกข้าอยากสอนทักษะการดูแลคนในครอบครัวให้กับผู้คน อย่างนั้นจะให้ค่าตอบแทนที่ไม่ดี

เพียงแค่ค่าตอบแทนดีและชีวิตที่มั่นคงมั่งคั่ง ก็สามารถดึงดูดแพทย์ที่มีพรสวรรค์จริงๆมาสอนและดึงดูดนักเรียนให้มาเรียนแพทย์ได้มากขึ้นข้าหวังว่าทุกคนที่เรียนแพทย์จะอ่านออกเขียนได้และผู้ที่ไม่รู้จักอักขระตัวเดียวจะไม่ได้รับการยอมรับ"

แพทย์เหล่านั้นไม่ได้เต็มใจที่จะสอนทักษะเฉพาะทางของพวกเขาให้คนอื่น ๆ เพียงเพราะพวกเขากลัวว่าจะถูกแย่งงาน คนรุ่นหลังจึงไม่มีทางออก ถ้าหากว่านางให้พวกเขาและครอบครัวมีอนาคตโดยไม่ต้องกังวลเรื่องอาหารและเครื่องนุ่งห่ม พวกเขาจะซ่อนความเห็นแก่ตัวไว้ได้หรือไม่?

"เหตุใดจึงพูดเช่นนั้น ช่างไร้เหตุผลยิ่งนัก" กัวเป่าจี้และชือเลี่ยนสุ่ยไม่สามารถโต้แย้งกันได้ หมอในสมัยนี้มีไม่กี่คนหรอกที่จะวิ่งเต้นเพื่อเงิน หากพวกเขาไม่ได้ต้องการอาหารเครื่องนุ่งห่มและชีวิตที่สดใส ก็อาจจะต้องการแสดงความตั้งอกตั้งใจที่จะมาศึกษาเล่าเรียน

“ตัดสินใจเรื่องทั้งหมดเช่นนี้แล้ว เจ้าสามารถคุยรายละเอียดได้ในภายหลัง เจ้าไม่ต้องกังวลเรื่องเงิน เจ้าแค่ต้องรับผิดชอบในการหาหมอที่ดี” เฟิ่งชิงเฉินจบการสนทนาเรื่องการจัดตั้งโรงเรียนแพทย์อย่างเร่งรีบ

การสร้างโรงเรียนแพทย์ไม่ใช่เรื่องของวันหรือสองวัน สิ่งที่สำคัญที่สุดสำหรับนางคืออาการขององค์รัชทายาท "ข้าได้ตรวจสุขภาพขององค์รัชทายาทแล้ว คืนนี้นอนหลับให้สบายและเติมพลังใจ มิฉะนั้นหากพรุ่งนี้เจ้าไม่มีแรงคงแย่แน่ พรุ่งนี้เราจะยุ่งกันทั้งวัน"

การผ่าตัดกว่าสิบชั่วโมง เฟิ่งชิงเฉินกลัวมากว่าทั้งสองคนจะลุกขึ้นยืนไม่ได้ คนที่ไม่เคยชินกับการยืนจะไม่สามารถทำงานที่ต้องมีความแข็งแรงสูงเช่นนี้ได้

“วางใจเถิด ข้าสองคนเตรียมการไว้แล้ว พวกข้าเรียนกับซือสิงมาแล้วสองสามวัน พวกข้าสัญญาว่าจะช่วยเจ้าพรุ่งนี้แทนที่จะเพิ่มปัญหาให้กับเจ้า ปล่อยให้เป็นหน้าที่ของพวกข้าเถอะ” ดวงตาคล้ายลูกท้อของซือเลี่ยนสุ่ยเปล่งประกายอย่างน่าตกใจ จนเฟิ่งชิงเฉินใช้มือของนางปิดมันไว้ แล้วแอบถอนหายใจ

ปัดโถ่เว้ย นางรู้สึกอย่างไรที่ได้พบกับปรมาจารย์แห่งหุบเขาซวนยีอีกครั้ง ผู้ที่คลั่งไคล้ทางการแพทย์อย่างมากทุกคน ในกระดูกมีแนวโน้มของMไหม

ไม่ ไม่ ไม่สามารถทำให้ผู้คนล้มตายได้ด้วยกระสุนเพียงนัดเดียว อย่างน้อยหมอพิษกัวเป่าจี้ก็มีบุคลิกดีมาก เฟิ่งชงเฉินเองก็ไม่ได้อยู่นาน และจากเดินไปหลังจากอธิบายเสร็จสิ้นแล้ว การผ่าตัดจะมีขึ้นในวันพรุ่งนี้ นางยังมีอีกหลายสิ่งที่ต้องทำ