บทที่ 1020 ก่อไฟ,มันก็มีคนที่เห็นใจผู้อื่นแม้ตนเองลำบากกว่า

ตระกูลลู่ไม่เคยคิดจะทำลายงานวันเกิดของเฟิ่งชิงเฉินมาก่อน ในงานวันเกิดของเฟิ่งชิงเฉิน เสด็จอาเก้าได้เชิญเหล่าคนมีหน้ามีตาทั้งหมดในซานตง มีเพียงตระกูลลู่เท่านั้นที่ตกหล่น หากเกิดปัญหาอะไรในงานวันเกิดของเฟิ่งชิงเฉิน ตระกูลลู่จะตกเป็นผู้ต้องสงสัยโดยปริยาย แต่......

โอกาสมาอยู่ตรงหน้าเช่นนี้ ตระกูลลู่เองก็ไม่มีทางปล่อยหลุดมือไปง่าย ๆ

งานวันเกิดดำเนินไปอย่างราบรื่น เนื่องจากมีคนเฉกเช่นเสด็จอาเก้าอยู่ในงาน หลังจากที่เขาปรากฏตัวออกมาในงานเลี้ยง แม้จะนั่งนิ่งโดยไม่พูดอะไรสักคำ แต่เหล่าขุนนางก็ไม่กล้าเคลื่อนไหวหรือกลับบ้านก่อนเวลาอันควร

ส่วนเจ้าเมืองซานตง? ต่อให้เขาไม่พอใจแค่ไหน เขาก็ไม่สามารถแสดงออกมาให้เห็นได้ อีกอย่าง เมื่อเผชิญหน้ากับสายตาอันเยือกเย็นของเสด็จอาเก้า เขากลัวจนไม่กล้าแม้แต่แสดงสีหน้าของความสงสัย

สวนฮวาหยวนครื้นเครงเป็นอย่างมาก พวกผู้ชายดื่มกินกันอย่างสนุกสนาน แม้ว่าการมีอยู่ของเสด็จอาเก้าจะทำให้บรรยากาศค่อนข้างเยือกเย็น แต่เวลานี้อย่างน้อยมันก็เป็นเวลาแห่งความสนุกสนาน

เฟิ่งชิงเฉินให้การต้อนรับกับแขกผู้หญิงที่เข้ามาในสวนฮวาหยวนเป็นอย่างดี แต่ผู้หญิงในกลุ่มฮูหยินของเจ้าเมืองซานตง พวกนางต่างพากันดูถูกเฟิ่งชิงเฉิน มองว่านางเป็นผู้หญิงเจ้าเล่ห์ ที่มีทุกวันนี้ได้ก็เพราะบารมีของเสด็จอาเก้า

แต่ถึงจะดูถูกก็ทำได้เพียงดูถูกเท่านั้น พวกนางไม่อาจแสดงออกมาให้เห็นได้ ทำได้เพียงพูดประจบสอพลอออกมาเป็นครั้งคราว ซึ่งแตกต่างจากคุณหนูของตระกูลขุนนางเหล่านั้น

ความรู้สึกที่พวกนางมีต่อเฟิ่งชิงเฉินนั้นแตกต่างไปอย่างสิ้นเชิง แม้จะรู้สึกดูถูก แต่พวกนางก็รู้สึกอิจฉาเช่นกัน

สุภาพบุรุษผู้สง่างามอย่างเสด็จอาเก้า เขาคือชายผู้มีเกียรติสูงส่ง แต่กลับมาพัวพันกับผู้หญิงเช่นนี้ มันน่าขยะแขยงเหลือเกิน ผู้หญิงที่มีอายุรุ่นราวคราวเดียวกัน ทุกคนต่างต้องการเข้ามาแทนที่ หากพวกนางได้มาอยู่ข้างกายเสด็จอาเก้า ไม่ว่าชื่อเสียงหรือตำแหน่งก็สามารถหาได้ตามที่ต้องการ

อีกพวกหนึ่งคือพวกของฮูหยินและคุณหนูของตระกูลพ่อค้า พวกนางคิดถึงความเป็นไปได้ในทุกวิถีทางของเฟิ่งชิงเฉิน แสร้งทำเป็นอวดฉลาด เหล่าคุณหนูของตระกูลพ่อค้าเองก็ดูเหมือนว่าต้องการปีนขึ้นมาอยู่ข้างกายของเสด็จอาเก้า แต่พวกนางไม่กล้าที่จะอิจฉาเฟิ่งชิงเฉิน เนื่องจากหวังว่าจะใช้เฟิ่งชิงเฉินให้เป็นประโยชน์ในการปีนขึ้นไปสู่ตำแหน่งนั้น

ไม่ต้องพูดถึงตัวตนของเสด็จอาเก้า เพียงแค่รูปลักษณ์ของเขาก็เพียงพอที่จะทำให้ผู้หญิงตกหลุมรัก สำหรับความคิดของคุณหนูเหล่านี้ เฟิ่งชิงเฉินรู้ดีอยู่แก่ใจ เพียงแค่ไม่พูดออกมาเท่านั้น

อย่างไรคนพวกนี้ก็ไม่มีโอกาส อย่าว่าแต่ปีนขึ้นไปบนร่างกายของเสด็จอาเก้าเลย ผู้หญิงพวกนี้แค่ได้เห็นหน้าเสด็จอาเก้าอีกสักครั้งยังเป็นเรื่องยาก หากเสด็จอาเก้าสามารถปีนป่ายได้ง่ายถึงเพียงนั้น เหล่านางสนมในคอกม้าคงไม่เกลียดจนขูดเลือดขูดเนื้อตนเอง

เสด็จอาเก้ามีชื่อเสียงในเรื่องของการซื่อสัตย์ต่อผู้หญิง เมื่อเผชิญหน้ากับคำถามเกี่ยวกับเสด็จอาเก้าจากผู้หญิงเหล่านี้ เฟิ่งชิงเฉินไม่รู้สึกกดดันเลยแม้แต่น้อย นางบอกและเล่าความจริงทุกอย่างต่อพวกนางอย่างสบายใจ

ส่วนจะมีประโยชน์หรือไม่ เรื่องนี้นางไม่จำเป็นต้องใส่ใจ

การอยู่ร่วมกับผู้หญิงกลุ่มหนึ่ง พูดคุยกับพวกนางที่มีนิสัยตีสองหน้านั้นไม่ใช่เรื่องเจ็บปวดแบบธรรมดา เฟิ่งชิงเฉินระงับอารมณ์อันเบื่อหน่าย จึงบอกให้คนรับใช้นำขนมหวานมาเติม แต่ในตอนนั้นเอง สาวใช้ผู้หนึ่งก็ตะโกนออกมาจากด้านนอกว่า “แย่แล้ว แย่แล้ว ไฟไหม้ ไฟไหม้”

เฟิ่งชิงเฉินเงยหน้าไปมอง นางเห็นกลุ่มควันหนาทึบพวยพุ่งขึ้นอยู่ตรงหน้า และในไม่ช้าก็เกิดเปลวไฟขึ้น

“ด้านนอกเกิดเพลิงไหม้ เร็วเข้า รีบหนีเร็วเข้า” เปลวเพลิงลุกลามไปรอบๆ อย่างแปลกประหลาด และหลังจากนั้นไม่นาน ควันหนาทึบก็ลอยขึ้นจากหลายแห่งนอกบ้าน

สวนฮวาหยวนเต็มไปด้วยผู้หญิง ผู้หญิงเหล่านี้ไม่มีความสามารถอื่นนอกจากร้องตะโกน ดีแต่สร้างความวุ่นวายด้วยเสียงกรีดร้องของพวกนาง

ทันใดนั้นสวนฮวาหยวนก็ตกอยู่ในความโกลาหล เหล่าคุณหนูและฮูหยินต่างลุกขึ้นและวิ่งด้วยความตื่นตระหนก แต่ละคนตะโกนออกมาดังลั่น วิ่งออกไปด้านนอกอย่างโกลาหล อัดแน่นอยู่หน้าประตู ในขณะที่คนรับใช้ซึ่งอยู่ด้านนอกกำลังยุ่งอยู่กับการดับไฟ