บทที่ 1284 แอบรัก, เจ้าปล่อยข้าไปเถอะ

หนานหลิงจินซิงช่วยเสด็จอาเก้าจัดการทหารม้าดำ(อาชาดำ)เข้ามา มีข้อสงสัยแน่นอนว่านี่เป็นการทรยศต่อผลประโยชน์ของหนานหลิง แต่......

หลายครั้งในสายตาของคนเหล่านี้ ผลประโยชน์ส่วนตัวมักสูงกว่าผลประโยชน์ของชาติ หากจำเป็นพวกเขาจะขายผลประโยชน์ของชาติเพื่อผลประโยชน์ส่วนตนอย่างแน่นอน พวกเขาจะไม่ขายผลประโยชน์ส่วนตนเพื่อประโยชน์ของชาติเด็ดขาด

เรื่องนี้ไม่เกี่ยวว่ารักชาติหรือไม่ แต่เป็นผลประโยชน์เกี่ยวข้องกับตนเอง ในการต่อสู้เพื่อแย่งชิงอำนาจ การเสียสละบางอย่างที่ดูเหมือนจะไม่สำคัญอาจกลายเป็นอันตรายร้ายแรง ก่อนที่พวกเขาจะไปถึงจุดนั้น คนเหล่านั้นจึงไม่คิดที่จะร่วมมือกับศัตรู

นอกจากนี้ยังมีทหารม้าดำเพียงพันคนไม่ว่าจะแข็งแกร่งแค่ไหน ก็เป็นไปไม่ได้ที่จะบุกเข้าไปในเมืองหลวงหนานหลิง หนานหลิงจินซิงไม่สามารถพูดอะไรได้ เพราะหากคนนับพันเหล่านี้ทรยศหรือทำให้เสด็จอาเก้าขุ่นเคือง ท้ายที่สุดในเวลานี้ก็ยังเป็นพันธมิตรกันอยู่ เหมือนคนผูกติดอยู่กับเรือ

ไม่มีมิตรแท้และศัตรูถาวรในพื้นแผ่นดินนี้ มีเพียงผลประโยชน์ที่ถาวรเท่านั้น ก่อนที่หนานหลิงจินซิงจะขึ้นครองบัลลังก์ ศัตรูของเขาไม่ใช่เสด็จอาเก้าหรือตงหลิงแต่เป็นหนานหลิงจินฝานสิ่งที่ต้องทำคือพยายามทุกวิถีทางเพื่อโค่นหนานหลิงจินฝานลงให้ได้

เมื่อเหล่าทหารได้ยินคำสั่งของเสด็จอาเก้า พวกเขารู้ว่าเสด็จอาเก้ากำลังจะจัดการกับหนานหลิง พวกเขาพยักหน้าอย่างหนักแน่นและรับปากจะจัดการเรื่องนี้อย่างดี

เสด็จอาเก้าพักที่หนานหลิงอย่างเงียบๆเป็นเวลาหนึ่งเดือน ราชวงศ์หนานหลิงเคารพเขาในต่อหน้า แต่กลับแอบมีแผนการต่าง ๆ และไม่ให้ความสำคัญกับเสด็จอาเก้าอย่างจริงจัง หากเสด็จอาเก้าไม่ต่อสู้กลับ เก็คงไม่ใช่เสด็จอาเก้า

แน่นอนว่า แม้ว่าราชวงศ์หนานหลิงจะปฏิบัติต่อเสด็จอาเก้าในฐานะเสด็จอา แต่เสด็จอาเก้าก็ยังคงทำในสิ่งที่ควรจะทำ แต่เป้าหมายแตกต่างออกไป

หนานหลิงจินฝาน ขอให้โชคช่วยแล้วกัน!

ทางด้านนี้เสด็จอาเก้าได้วางแผนต่อต้านหนานหลิงจินฝานอยู่และในอีกด้านหนึ่ง หนานหลิงจินฝานก็มีแผนต่อต้านเฟิ่งชิงเฉินเช่นกัน

“หมิงเว่ย จำไว้ว่า วันนี้ต้องบอกท่านเหวินหยวนเกี่ยวกับความสัมพันธ์ระหว่างเสด็จอาเก้ากับเฟิ่งชิงเฉินที่ไม่ใช่คู่หมั้นหมายกัน เจ้าไม่ควรปล่อยให้ท่านเหวิน หยวนคิดยกย่องเฟิ่งชิงเฉินอีกต่อไป” หนานหลิงจินฟาน ส่งองค์หญิงหมิงเหวยที่นอกจวนของท่านเหวินหยวน พูดย้ำอีกครั้งอย่างไม่สบายใจ

องค์หญิงหมิงเหวยก้มศีรษะตอบรับคำสั่ง หนานหลิงจินฝาน พยักหน้าด้วยความพึงพอใจ ด้วยเกรงว่าองค์หญิงหมิงเหวยจะไม่ยอมทำตาม ถึงกับข่มขู่นางอีกครั้งก่อนลงจากไป: “จำไว้ว่าถ้าเสด็จอาเก้าปฏิเสธที่จะแต่งงานกับเจ้า เจ้าสามารถแต่งงานกับลูกชายของนายพลเฟยได้เท่านั้น”

นายพลเฟยเป็นนายพลที่มีอำนาจทางทหารในหนานหลิง แต่ลูกชายของเขาไม่ได้รับมรดกความกล้าหาญมาแม้แต่น้อย แม้ว่าศิลปะการต่อสู้จะไม่เลว แต่เขาใช้มันไปกับผู้หญิง

เมื่อทหารชั้นผู้น้อยได้ยินคำสั่งของเสด็จอาเก้า พวกเขารู้ว่าเสด็จอาเก้ากำลังจะจัดการกับหนานหลิง พวกเขาพยักหน้าอย่างหนักรับปากจะจัดการเรื่องนี้อย่างดี

ลูกชายของนายพลเฟยเป็นที่รู้จักในนามหนุ่มเจ้าสำราญ เขาเล่นสนุกกับผู้หญิงไม่ซ้ำหน้ายิ่งโดยเฉพาะเด็กผู้หญิง ตลอดหลายปีที่ผ่านมา มีเด็กผู้หญิงไม่น้อยกว่าร้อยคนที่เสียชีวิตด้วยน้ำมือของเขา และเป็นที่รู้กันว่าเขามีความรุนแรงและโหดร้าย แต่น่าเสียดายที่เขามีพ่อที่มีอำนาจซึ่งสามารถจัดการทุกอย่างได้ เว้นแต่ว่าเขาจะสร้างปัญหาที่หน้าวังหลวง

เมื่อองค์หญิงหมิงเหวยได้ยินสิ่งนี้ แม้ว่านางจะพยายามสงบสติอารมณ์อย่างเต็มที่ แต่ร่างกายของนางก็อดสั่นสะท้านไม่ได้ นางกลัวมาก

หนานหลิงจินฝานแสดงรอยยิ้มเย็นชา หันหลังกลับและจากไป

“องค์หญิง?” สาวใช้ที่อยู่ถัดจากองค์หญิงหมิงเหวยพูดพร้อมกับร้องไห้

องค์หญิงของพวกเขาเป็นคนดีมาก แต่กลับมีพ่อและพี่ชายเช่นนี้

องค์หญิงหมิงเหวยถอนหายใจยาวและยิ้มเบา ๆ : “ไปกันเถอะ”

นางไม่อยากยอมรับและต้องการที่จะต่อสู้ต่อชะตากรรมของตนเอง แต่สถานการณ์เมื่อคืนนี้ความคิดของนายเหวินหยวน ทำให้นางเข้าใจว่านางไม่มีข้อได้เปรียบอันใดเลย ไม่ได้อยู่แม้แต่ในสายตาของเสด็จอาเก้าด้วยซ้ำ

ก่อนหน้าที่เฟิ่งชิงเฉินจะไม่ได้อยู่ที่นี่ นางยังคงหลอกตัวเองได้ว่าเสด็จอาเก้าเป็นคนที่เย็นชากับหญิงสาว เขาปฏิบัติต่อนางอย่างดี และอย่างน้อยก็เต็มใจที่จะให้นางเข้าใกล้ แต่ว่า......