บทที่ 1348 บรรเทา,ความลึกลับในชีวิตเริ่มปรากฏ

เฟิ่งชิงเฉิน ผิดหวังมาก กล่องหยกไม่มีแม้ทั้งจดหมายจากบ้านหรือของขวัญ ในกล่องหยกมีเพียงตราประทับสีดำ มันเรียบง่ายและไม่หวืดหวา แต่มีความยิ่งใหญ่และความสูงส่งของประวัติศาสตร์ เมื่อมองแวบเดียว เห็นได้ชัดว่ามันไม่ใช่เรื่องธรรมดา

แม้ว่าเธอจะรู้ว่าตาประทับนี้เป็นสิ่งที่มีค่ามาก แต่เฟิ่งชิงเฉินก็อดไม่ได้ที่จะรู้สึกเศร้า ตราประทับนี้ไม่ใช่ของขวัญที่ไว้ติดผมที่พ่อเตรียมไว้ให้เธอ

แต่ถึงอย่างนั้นเฟิ่งชิงเฉินรู้สึกโล่งใจเล็กน้อย เมื่อคิดว่าตราประทับนี้เป็นของขวัญชิ้นสุดท้ายที่พ่อทิ้งไว้ให้

มันดีกว่าไม่มีอะไรเลย

เฟิ่งชิงเฉินสูดหายใจลึก ขจัดความผิดหวังในใจ และหยิบตราประทับออกมา

เหรียญมีขนาดไม่ใหญ่เท่ากับจี้หยกที่มักจะห้อยอยู่รอบเอว แต่ถึงอย่างนั้นวัสดุของเหรียญมีความพิเศษและรู้สึกร้อนเล็กน้อยเมื่อถือไว้ในฝ่ามือ

ตราประทับมีลักษณะกลม มีรูเล็ก ๆ อยู่ด้านบน และมีลวดลายฟีนิกซ์สลักอยู่ด้านหนึ่ง ดูเหมือนว่าฟีนิกซ์จะมีชีวิตอยู่ราวกับว่ามันสามารถบินออกมาได้ตลอดเวลา

อีกด้านหนึ่งเป็นตัวอักษรจีนที่เขียนเป็นรูปมังกรและฟีนิกซ์ โปรดยกโทษให้เฟิ่ง ชิงเฉิน ที่ขาดความรู้ด้วย เธอจำไม่ได้จริงๆ เธอไม่รู้แบบอักษรด้วยซ้ำ เธอมองเห็นได้เพียงแผ่วเผินว่ามันเป็นตัวละครตัวหนึ่ง

หากไม่ใช่เพราะสัญลักษณ์นี้ เมื่อมองแวบแรก มันก็จะดูเหมือนของเก่า เฟิ่งชิงเฉินคงเดาได้ว่ามันเป็นของขวัญติดผมที่พ่อเตรียมไว้สำหรับเธอ ลายฟีนิกซ์คือนามสกุลของเธอ ในส่วนของคำนั้น มันอาจ ได้รับการคัดเลือกจากพ่อให้เข้ากับ อุปนิสัยของเธอ

.

น่าเสียดายที่สิ่งเหล่านี้เป็นความหวังอันไร้สาระของเฟิ่งชิงเฉิน ตราประทับนี้ไม่ใช่ของขวัญที่พ่อของเธอเตรียมไว้สำหรับเธอ แต่เป็นของในครอบครัวของพวกเขา ซึ่งอาจแสดงถึงตัวตนของเธอหรือพ่อของเธอ

เฟิ่งชิงเฉินมองดูสัญลักษณ์ในมืออย่างระมัดระวัง ดวงตาของเขาลึกขึ้นเรื่อยๆ และก็จำประโยคนั้นได้อีกครั้งในใจ: “ลูกสาวของข้าเกิดมามีเกียรติ แม้แต่มังกรและนกฟีนิกซ์ในโลกนี้ก็ยังไม่ดีเท่านาง”

เดิมทีเธอคิดว่านี่เป็นเพียงพ่อโง่ ๆ ที่รักลูกสาวของเขาและถือว่าลูกสาวมีเกียรติที่สุด ตอนนี้ดูเหมือนว่าเธอจะมีความคิดขึ้นมาจริงๆ บางทีพ่อของเธออาจมีภูมิหลังที่ไม่ธรรมดาจริงๆ

รู้ไหมว่าไม่ใช่ทุกคนที่สามารถสวมนกฟีนิกซ์ได้ เมื่อพ่อของเธออยู่ในช่วงเวลาวิกฤติของชีวิตและความตาย สิ่งที่พ่อของเธอขอให้คนสนิทของเขานำออกมาจะต้องเกี่ยวข้องกับตระกูลเฟิ่ง

“ตระกูลเฟิ่งเป็นครอบครัวใหญ่หรือเปล่า? ข้าไม่เคยได้ยินเกี่ยวกับตระกูลที่มีชื่อเฟิ่งเลย” เฟิ่งชิงเฉินถูตราประทับและคิดถึงครอบครัวที่เธอรู้จัก แต่เธอไม่พบครอบครัวใดที่เกี่ยวข้องกับ “เฟิ่ง”

สิ่งเดียวที่เกี่ยวข้องกับ “เฟิ่ง” คือตระกูลเฟิ่งหลี่ที่เสด็จอาเก้าคุยอยู่ทุกวัน แต่เฟิงชิงเฉินปฏิเสธทันทีเพียงแค่คิดถึงเรื่องนี้

ถ้าพ่อของเธอเป็นทายาทของเฟิงหลี่จริงๆ แล้วเขาจะเป็นนายพลในตงหลิงได้อย่างไรและบอกว่านามสกุลของเขาคือเฟิ่งโดยปราศจากที่มาที่ไปได้อย่างไร?

จักรพรรดิแห่งอาณาจักรทั้งสี่กำลังสังหารลูกหลานของเฟิ่งหลี่และหลานทั้งหมด ถ้าพ่อของฉันเป็นลูกหลานของเฟิ่งหลี่จริงๆ และมีสถานะพิเศษเขาจะทำเช่นนั้นอย่างแน่นอน

จะกลายเป็นเด็กกำพร้าได้อย่างไรในเมื่อได้รับการคุ้มครองอย่างดีจากพวกพ้อง?

“ข้าจะเกี่ยวข้องกับตระกูลเฟิ่งหลี่ได้อย่างไร ตระกูลเฟิ่งหลี่เป็นตระกูลที่ทรงอิทธิพลในราชวงศ์ก่อนหน้านี้ ไม่ด้อยไปกว่าราชวงศ์เลย ถ้าพ่อและข้ามาจากตระกูลเฟิ่งหลี่จริงๆ แล้วจักรพรรดิแห่งอาณาจักรทั้งสี่จะเป็นอย่างไร อาณาจักรต่างๆ ปล่อยพ่อของข้าไป แล้วตระกูลเฟิ่งหลี่จะเพิกเฉยต่อข้าและครอบครัวของข้าท่านพ่อของข้าได้อย่างไร?” เฟิ่งชิงเฉิน ถือตราประทับและส่ายหัวต่อไป โดยปฏิเสธการคาดเดานี้

ไม่สามารถตำหนิเฟิ่งชิงเฉินที่อยากหลบเลี่ยงได้ แค่ชื่อเฟิ่งหลี่นั้นหนักเกินไปสำหรับเธอ มันเหนื่อยแล้วที่เธอต้องแบกครอบครัวเฟิ่ง ไว้บนบ่า ถ้าเธอเป็นทายาทของเฟิ่งหลี่งั้นหรือ.............