บทที่ 338 เป่าเอ๋อ, คู่หมั้นที่เป็นศิษย์น้อง

หลานจิ่วชิงทำตามวิธีการก่อนหน้านี้ เขานำเข็มฝั่งลงไปที่หน้าอกของเฟิ่งชิงเฉินทีละเล่ม และฝังบริเวณต้นขาด้านในอีกหลายตำแหน่ง เมื่อมองไปที่ตำแหน่งของเข็มที่ฝังลงไป มีหลายจุดที่ไม่ใช่ตำแหน่งของการฝังเข็มปกติ และยังมีอีกหลายจุดที่ฝังในตำแหน่งที่ค่อนข้างอ่อนไหว

นี่เป็นสาเหตุที่หลานจิ่วชิงถอดเสื้อผ้าของเฟิ่งชิงเฉินออก วิธีการล้างพิษนี้เป็นวิธีที่แปลกประหลาดมาก จักรพรรดิตั้งใจที่จะไม่ให้เฟิ่งชิงเฉินผ่านมันไปได้ง่ายๆ

การที่ไม่มีหมอมารักษา เฟิ่งชิงเฉินจะมีไข้สูงไม่หยุดจนอาจทำให้นางตายหรือไม่ได้สติ

การที่มีหมอก็จะจัดการได้ง่ายๆ ในร่างกายของเฟิ่งชิงเฉินนั้นเป็นพิษร้อนทั่วๆไป วิธีการล้างพิษมีแค่ต้องใช้เข็มฝังลงไปหลายตำแหน่ง เพื่อที่จะกำจัดพิษออกไป

ในตอนนี้พิษในร่างกายของเฟิ่งชิงเฉินได้ล้างออกไปแล้ว แต่นางถูกทำให้เสียหายอย่างมาก ถึงแม้ว่าเฟิ่งชิงเฉินอาจจะไม่สนใจ แต่ถ้าคนอื่นๆสนใจก็จบแล้ว ในตอนนี้เฟิ่งชิงเฉินคงจะต้องถูกขจัดออกจากกระแสหลัก เว้นแต่ว่านางจะเลือกออกไปใช้ชีวิตโดดเดี่ยวเพียงลำพังด้วยตัวของนางเอง เพราะไม่เช่นนั้นชีวิตของนางก็จะถูกลิขิตให้ไม่ได้รับการยอมรับจากกระแสหลักบนโลกใบนี้อีกเลย

เสียพรหมจรรย์ก่อนแต่งงาน มีความสัมพันธ์ที่ไม่เหมาะสมกับเสด็จอาเก้า มีความเกี่ยวข้องกับองค์ชายคนโตที่ไม่ชัดเจน ทั้งหมดนี้เป็นข่าวลือที่แพร่กระจายขึ้นมา อาจไม่ใช่เรื่องจริงและสามารถหาหลักฐานเพื่อมาหักล้างได้

ต้องรู้ด้วยว่า เฟิ่งชิงเฉินนั้นไม่เคยมีเพศสัมพันธ์ จนถึงทุกวันนี้นางยังคงเป็นหญิงบริสุทธิ์ เพียงแค่นางเต็มใจที่จะไปให้มามาในวังหลวงตรวจสอบและยืนยันให้นางอย่างชัดเจน ข่าวลือพวกนั้นก็จะถูกข้อเท็จจริงหักล้างไปเอง แต่การตรวจสอบนั้นต้องให้หมอเห็นร่างกายทั้งหมด และนี่เป็นเรื่องที่อย่างไรก็ไม่สามารถปัดความรับผิดชอบให้ผู้อื่นได้

หากเรื่องนี้เกิดขึ้นจริง มันจะเป็นฟางเส้นสุดท้ายที่จะบดขยี้เฟิ่งชิงเฉิน!

"ตระกูลเฟิ่งหลีเชื่อเสมอว่าผู้หญิงควรจะได้รับการเอาอกเอาใจ เมื่อผู้หญิงในตระกูลเฟิ่งหลีได้เกิดมาก็จะถูกผู้อาวุโสในครอบครัวอุ้มไว้ด้วยมือทั้งสองด้วยความรักและเอ็นดูราวกับสมบัติและอัญมณี ตระกูลเฟิ่งหลีมีตำแหน่งเป็นรองเพียงแค่หลานชั่ว การแต่งงานที่เกิดขึ้น แม้จะแต่งกับผู้ที่ฐานะต่ำกว่า ตระกูลของสามีก็ไม่อาจมีใครกล้ามาดูหมิ่น ผู้หญิงของตระกูลเฟิ่งหลีได้รับเกียรติมาตลอดชีวิต เป็นที่โปรดปรานของจักรพรรดิไม่น้อยไปกว่าองค์หญิง แต่เจ้ากลับเป็นข้อยกเว้นที่ต่างออกไป"

หลานจิ่วชิงปัดเส้นผมที่อยู่ที่คอของนางออกไปทีละเส้น นิ้วมือที่เคลื่อนผ่านผิวหนังที่ราบเรียบเช่นนั้น ทำให้หลานจิ่วชิงไม่อยากที่จะจากไป แต่น่าเสียดายที่หลานจิ่วชิงไม่สามารถอยู่แบบนั้นได้นานนัก......

จุดที่เข็มได้ฝังลงไป ในตอนแรกนั้นมีเพียงเลือดเพียงหยดเดียวที่ซึมออกมา แต่แล้วเลือดก็ซึมออกมามากขึ้นเรื่อยๆ ในเวลาครึ่งชั่วโมงบนตัวของเฟิ่งชิงเฉินก็เต็มไปด้วยเลือด ถึงแม้ว่าจะไม่ได้เกินจริงเหมือนถูกดึงขึ้นมาจากบ่อเลือด แต่ก็มากพอที่จะทำให้ตกใจ เหมือนกับนำเลือดไปทาบนตัวของนาง

และเลือดที่อยู่บนร่างกายของเฟิ่งชิงเฉินนั้น มีสีแดงระเรื่อมากกว่าปกติ และยังร้อนมากกว่าเลือดปกติอีกด้วย

ด้วยเลือดที่ไหลออกมาจากร่างกายของเฟิ่งชิงเฉิน ใบหน้าของเฟิ่งชิงเฉินก็กลับมาเป็นปกติ ไม่ได้เป็นรอยแดงบนใบหน้าที่ผิดปกติแบบก่อนหน้านี้ อุณหภูมิของร่างกายก็ลดต่ำลงด้วย

"ดูเหมือนจะไม่เป็นอะไรแล้ว" หลานจิ่วชิงถอนหายใจอย่างโล่งอก เขาถอนเข็มที่ฝังอยู่บนตัวของเฟิ่งชิงเฉินออกมาทีละเล่มและสวมเสื้อผ้าให้นาง ส่วนเลือดที่บนตัวของเฟิ่งชิงเฉินนั้น หลานจิ่วชิงไม่ได้เช็ดออกให้ หนึ่งคือไม่สะดวก สองคือเขาเองก็อยู่ที่นี่ได้ไม่นาน

หลังจากจัดเก็บเสร็จเรียบร้อย หลานจิ่วชิงห่มผ้าให้เฟิ่งชิงเฉิน ปัดผมที่ปิดหน้าผากของนางออกให้เห็นถึงหน้าผากที่ดูเต็มและสะอาด "พรุ่งนี้ที่เจ้าตื่นขึ้น เดี๋ยวก็คงจะเข้าใจว่าตัวเองเป็นอะไรไป ถึงแม้ว่าไม่มีหมอมารักษาแต่ข้าเชื่อว่าเจ้าจะสามารถล้างพิษที่ตกค้างอยู่ในร่างกายของเจ้าเองได้"

วิธีการล้างพิษของหลานจิ่วชิงนี้ ไม่สามารถล้างพิษทั้งหมดออกไปเพียงครั้งเดียวได้ แต่ยังต้องเสริมด้วยยา แต่เพราะว่าเขาไม่สะดวก จวนเฟิ่งในตอนนี้ไม่เหมือนกับจวนเฟิ่งในอดีต ที่จะยอมให้เขาไปมาได้อย่างอิสระ การมาของเขาในวันนี้เป็นการเสี่ยงอันตรายอย่างมาก

หลานจิ่วชิงตรวจสอบอีกครั้ง เมื่อแน่ใจว่าไม่มีอะไรผิดปกติไป เขาก็เปิดประตูออกไปสู่ความมืดมิดของค่ำคืน เพียงไม่นานก็ออกไปจากเรือนของจวนเฟิ่ง และมาถึงสถานที่ที่ปู้จิงหยุนยืนเฝ้าอยู่ เมื่อเห็นว่าปู้จิงหยุนไม่มีปฏิกิริยาตอบโต้อยู่นาน เขาจึงเอื้อมมือออกไปแล้วบอกให้เขาได้ยิน "ไป"

"อะแฮ่ม......" ปู้จิงหยุนเอนไปข้างหนึ่ง เกือบตกลงมาจากต้นไม้ และมองไปที่หลานจิ่วชิงด้วยสายตาที่ไม่พอใจ "จิ่วชิง เจ้านี้ช่างไม่เข้าใจเรื่องการที่ผู้ชายดูแลผู้หญิงที่รักเสียจริง เมื่อครู่เจ้าคงไม่ได้ทำกับเฟิ่งชิงเฉินอย่างหยาบคายและประมาทแบบนี้หรอกนะ เจ้าระวังหน่อยสิ ถ้าหากว่าทิ้งรอยช้ำเอาไว้บนร่างกายของนาง ความรอบคอบของนางคงจะทำให้นางพบมันเข้า เมื่อถึงเวลานั้นเจ้าจะมีปัญหา"

"ไม่พูดแล้วจะตายหรือ?" หลานจิ่วชิงหยุดก้าวเดินในทันที และหันมามองปู้จิงหยุนด้วยสายตาที่ดุเดือด ทำให้ปู้จิงหยุนตกใจจนหัวใจเต้นแรงและต้องกระโดดถอยไปอย่างรวดเร็ว