บทที่ 373 ผิวเผิน เพิ่มความแค้นให้สอก

เฟิ่งชิงเฉิน ข้าจะพยายามปกป้องเจ้าอย่างเต็มที่ เจ้าเองก็อย่าทำให้ข้าต้องผิดหวัง!

เสด็จอาเก้าค่อยๆ คลายมือออกราวกับว่าไม่มีอะไรเกิดขึ้น เขานั่งเงียบๆ โดยไม่สนใจใคร

เสด็จอาเก้าไม่เห็นคนในงานเลี้ยงอยู่ในสายตา แต่หนานหลิงจิ่นฝานกลับจับจ้องทุกการกระทำของเสด็จอาเก้า เมื่อเห็นว่าเขาไม่มีท่าทีอันใดเลยแม้แต่น้อยก็ให้รู้สึกเบื่อหน่าย

ถ้าเขาไม่สามารถโจมตีเสด็จอาเก้าได้ การทรมานเฟิ่งชิงเฉินคงจะสนุกน้อยลง หนานหลิงจิ่นฝานโยนจอกเหล้าในมือไปข้างหลังอย่างเอาแต่ใจ ถ้วยนั้นเข้ากระแทกไปที่หน้าอกของนางกำนัลพอดี เหล้าที่เหลือในจอกไหลลงมาตามร่องอกของนาง นางกำนัลผู้นั้นใบหน้าซีดขาว นางก้มหน้าโดยไม่กล้าขยับเขยื้อน

"เสเพล สำมะเลเทเมา มิน่าเล่าอำนาจของราชสำนักหนานหลิงจึงถูกผู้หญิงควบคุม" เซี่ยไท่ฟู่ถลึงตาและพ่นลมออกมาอย่างโกรธเคือง เห็นได้ชัดว่าเขาไม่พอใจท่าทีของหนานหลิงจิ่นฝาน

ประกายแสงเย็นวาบปรากฏในดวงตาของหนานหลิงจิ่นฝาน เซี่ยไท่ฟู่มองไม่เห็น เขายังคงกล่าวคำผรุสวาทต่อไปว่า "ไม่ว่าสตรีตงหลิงจะแย่เพียงใดก็ยังดีกว่าสตรีหนานหลิง อย่างน้อยพวกนางก็ไม่เหมือนสตรีหนานหลิงที่ยั่วยวนบุรุษจนเป็นอันตรายต่อแคว้น"

ผู้ที่เซี่ยไท่ฟู่พูดถึงก็คืออดีตไทเฮาแห่งหนานหลิง จักรพรรดิแห่งหนานหลิงขึ้นครองบัลลังก์เมื่อพระชนมายุได้สิบขวบ แต่เป็นเวลาถึงสามสิบปีที่อำนาจปกครองตกอยู่ในมือมารดาของจักรพรรดิ

ความขัดแย้งภายในของหนานหลิงนั้นรุนแรง การเมืองอยู่ภายใต้หมอกควัน ไทเฮาแห่งหนานหลิงชอบแสดงตนเป็นผู้กล้าจึงกรำศึกกับแคว้นอื่นนานหลายปี ราษฎรลำบอกยากแค้น กระทั่งจักรพรรดิแห่งหนานหลิงอดทนจนไทเฮาสิ้นพระชนม์จึงรวบอำนาจไว้ได้ หลายปีมานี้จึงค่อยๆ ดีขึ้น

ประวัติศาสตร์เช่นนี้เป็นเรื่องอัปยศสำหรับราชวงศ์หนานหลิง อีกสามแคว้นจะไม่เอ่ยถึงเรื่องนี้เพื่อไม่ให้เกิดสงครามระหว่างแคว้น ครั้งนี้เซี่ยไท่ฟู่โกรธจัดจึงได้พูดออกมา

เป็นไปตามคาด เมื่อสิ้นคำของเซี่ยไท่ฟู่ หนานหลิงจิ่นฝานก็ยืดตัวตรงขึ้นทันที ดวงตาของเขาเต็มไปด้วยริ้วโทสะบางๆ มองไปยังเซี่ยไท่ฟู่อย่างเย็นชาราวกับว่าจะลงมือสังหาร

เซี่ยไท่ฟู่เป็นบัณฑิต แม้ว่าเขาจะโอหังไม่ธรรมดา แต่ภายใต้ออร่าสังหารของหนานหลิงจิ่นฝาน เขาก็อดหน้าซีดลงไม่ได้ บอกกับเขาอายุมากแล้ว ไม่นานขาของเขาก็เรื่องสั่นเทา โชคดีที่ชุดราชการของตงหลิงหลวมจึงไม่มีใครมองเห็นเลย

หนานหลิงจิ่นฝานไม่ได้พูดอะไร แต่กลับทำให้ทุกคนเข้าใจว่าเขายืนอยู่บนความได้เปรียบ

เสด็จอาเก้าไม่ได้มองดูเลยแม้แต่น้อย แต่ไม่ได้หมายความว่าเขาไม่รู้ว่าเกิดอะไรขึ้น แพรขนตายาวของเขาพับลงเบาๆ เพื่อซ่อนความผิดหวัง

เป็นถึงขุนนางระดับไท่ฟู่คนหนึ่งแต่กลับถูกสายตาของหนานหลิงจิ่นฝานทำให้ขลาดกลัวได้ถึงเพียงนี้… ช่างน่าผิดหวังยิ่งนัก เฟิ่งชิงเฉินที่เป็นเพียงสตรียังดีกว่าเขาร้อยเท่า

บรรยากาศในงานเลี้ยงไม่ดีนัก ตงหลิงจื่อลั่วจึงยืนขึ้นอย่างไม่ลังเลใดๆ ยกจอกเหลาของเขาขึ้นและทำท่าขอโทษหนานหลิงจิ่นฝาน ทุกคนงุนงงและมองไปที่ตงหลิงจื่อลั่วอย่างตำหนิ

จักรพรรดิขมวดคิ้ว ฮองเฮามีสีหน้ากังวล แต่ตงหลิงจื่อลั่วก็ทำราวกับไม่เห็น เขายิ้มและดื่มเหล้าในจอกจนหมด

"องค์ชายสาม เซี่ยไท่ฟู่เป็นบัณฑิตผู้ยิ่งใหญ่ มากด้วยความรู้และเป็นบุคคลที่ตรงไปตรงมายิ่ง เป็นคนปากไวใจเร็ว เขาคิดอย่างไรก็กล่าวเช่นนั้นอย่างซื่อตรงตลอดมาโดยไม่เกรงกลัวอำนาจใด ขุนนางแห่งตงหลิงของเราก็เป็นเช่นนี้ คิดอย่างไรก็พูดเช่นนั้น เซี่ยไท่ฟู่ไม่รู้ว่าจักรพรรดิแห่งหนานหลิงชอบฟังเพียงคำพูดไพเราะเท่านั้น ดังนั้นคำพูดที่เขาพูดกับองค์ชายจึงไม่ได้ทำตามธรรมเนียมปฏิบัติของหนานหลิงและได้ทำให้ท่านต้องขุ่นเคืองใจ ขอให้องค์ชายสามโปรดยกโทษให้เขาด้วย" ดูเหมือนจะเป็นการขอโทษอย่างสุภาพ แต่เนื้อความในคำพูดของเขานั้นกลับยิ่งแสลงหูเข้าไปอีก ไม่น่าฟังไม่หยิ่งหย่อนไปกว่าคำพูดของหนานหลิงจิ่นฝานเลย จักรพรรดิได้ยินเช่นนี้ก็แย้มยิ้มออกมาเล็กน้อย

หนานหลิงจิ่นฝานนิ่งเงียบ ดวงตาหงส์โฉบเฉี่ยวหรี่ลงเล็กน้อยราวกับอสรพิษจ้องมองไปยังตงหลิงจื่อลั่วราวกับจะทิ่มแทงตงหลิงจื่อลั่วให้ทะลุ

ตงหลิงจื่อลั่วไม่ใช่เซี่ยไท่ฟู่ เมื่อเผชิญหน้ากับสายตาอาฆาตของหนานหลิงจิ่นฝาน เขาก็ยิ้มรับแสดงถึงความยิ่งใหญ่ของราชวงศ์ เมื่อเปรียบเทียบกับองค์รัชทายาทแล้วยังจะดูเป็นผู้นำมากกว่าเสียอีก

เสด็จอาเก้าเหลือบมององค์รัชทายาทที่สีหน้าซีดเผือด แม้เขาจะไม่ได้พูดอะไรเลย แต่ท่าทางของเขากลับดูกระวนกระวายเล็กน้อย เขาต้องการจะพูดอะไรบางอย่างหลายครั้ง แต่เมื่อเห็นสถานการณ์ด้านหน้าเขาก็เงียบลง มองดูหนานหลิงจิ่นฝานและตงหลิงจื่อลั่วด้วยดวงตาสิ้นหวัง

ไม่ใช่ว่าเขาไม่คิดอยากทำ แต่เป็นเพราะเขาไม่ได้ต่างหาก ร่างกายของเขาไม่สามารถรับแรงกดดันได้มากมายเช่นนี้ ผลของการเสนอหน้าก็คือการล้มป่วยลง

ร่างกายที่แตกสลายนี้! แววตาขององค์รัชทายาทฉายแววเกลียดชังที่แม้แต่ตัวเขาก็ยังไม่ได้สังเกต แต่เสด็จอาเก้ากลับเห็นเข้าแล้ว