บทที่ 383 บริสุทธิ์ องค์รัชทายาทเหล่ยใช้การไม่ได้

ในเมื่อสถานการณ์ภายในงานเลี้ยงได้เปลี่ยนไปเป็นเช่นนี้แล้ว ก็ไม่มีผู้ใดที่จะมามีอารมณ์กินดื่มหรือสังสรรค์กันอีก ยามที่ฝ่าบาทกำลังลังเล ว่าจะสั่งให้ทุกคนเลิกงานเลี้ยง เพื่อที่จะได้อยู่พูดคุยแก้ไขปัญหากับพวกที่เหลืออยู่นั้น

หนานหลิงจิ่นฝานที่ดูเหมือนจะล่วงรู้ความคิดของฝ่าบาทตงหลิงนั้น ยังมิทัน ที่ฝ่าบาทจะเอ่ยปากอันใดออกมา หนานหลิงจิ่นฝานพลันแสร้งทำเป็นพูดคุยกับตนเองว่า "น่าสงสัยยิ่งนัก หากว่ากันตามจริงแล้ว เฟิ่งชิงเฉินหาได้ขี้ริ้วขี้เหร่ไม่ สตรีที่ดูแล้วมีชีวิตชีวาเช่นนี้ องค์รัชทายาทเหล่นอดทนได้อย่างไรกัน? หากเป็นเปิ่นหวางละก็ ย่อมไม่ลังเลอย่างแน่นอน

ในเมื่อนางมาอยู่ในเงื้อมมือขององค์รัชทายาทเหล่ยเช่นนี้ ยังกล้าปล่อยให้นางบริสุทธิ์อยู่อีกงั้นหรือ? องค์รัชทายาทเหล่ยช่างใจดีมีเมตตายิ่งนัก ถึงได้ปล่อยเฟิ่งชิงเฉินไปเช่นนี้? ไม่ใช่สิ หากองค์รัชทายาทเหล่ยมีเมตตาจริง ๆ ละก็ พระองค์ย่อมไม่กล้าลงมือกับเฟิ่งชิงเฉิน หากเป็นเช่นนี้ หรือว่าองค์รัชทายาทเหล่ยจะใช้การไม่ได้"

หนานหลิงจิ่นฝานแสร้งทำเป็นว่า ตนเองไม่รู้ตัวว่าหลุดพูดออกมา เมื่อตั้งสติได้นั้น เขาก็รีบปิดปากของตนเองในทันที

เอ่อ คำพูดของหนานหลิงจิ่นฝานนั้น ทำให้ผู้คนที่อยู่ภายในงานเลี้ยง ต่างก็เดาเรื่องราวออกได้ในทันที ผู้คนที่อยู่ในห้องโถงต่างพากันนั่งเงียบเฉียบมิกล้าเอ่ยอันใดออกมาอีก

หากว่าพูดผิดหูอันใดไปในยามนี้ ย่อมหมายถึงชีวิตของตนก็เป็นได้ ผู้คนในงานเลี้ยงจึงได้แต่ลอบมองซีหลิงเทียนเหล่ยเท่านั้น เพื่อคอยดูว่าเขาจะแก้ต่างให้กับตนเองเช่นไร หากเขาไม่อาจแก้ต่างให้กับตนเองได้ละก็ เกรงว่าผู้คนในใต้หล้าจะได้ล่วงรู้ว่า องค์รัชทายาทเหล่ยใช้การไม่ได้!

ในยามนี้ เฟิ่งชิงเฉินพลันรู้สึกว่า เจ้าอสรพิษเช่นหนานหลิงจิ่นฝานนั้น หากมิใช่ศัตรูของตน ก็นับว่าเขาดูน่ารักยิ่งนัก อย่างน้อย การที่เขาเอ่ยยั่วโมโหซีหลิงเทียนเหล่ยเช่นนี้ นับว่าน่าเอ็นดูเป็นอย่างยิ่ง

ใช้การไม่ได้!

เรื่องนี้นับว่าเป็นการดูถูกเหยียดยามของบุรุษชายชาติทหารยิ่งนัก ในเมื่อตนเองมีฐานะองค์รัชทายาท แต่กลับถูกผู้คนกล่าวหาว่าของตนเองใช้การไม่ได้ ซีหลิงเทียนเหล่ยจะไปรับได้ได้อย่างไรกัน ใบหน้าที่หล่อเหลาพลันค่อย ๆ แปรเปลี่ยนเป็นเขียวคล้ำในทันที รวมไปถึงสายตาของผู้คนที่อยู่ในงานเลี้ยง ต่างก็มองมาที่เขาด้วยสายตาราวกับเห็นอกเห็นใจปนไปกับสายตาดูถูกเหยียดหยามมากมายอีกเช่นกัน ทำให้ซีหลิงเทียนเหล่ยรู้สึกอับอายยิ่งนัก หากมิใช่เพราะเขามีความทระนงตัวมากเกินไปละก็ เขาคงสะบัดแขนเดินออกจากงานเลี้ยงไปแล้ว

ในยามนี้ เขาถึงได้เข้าใจแล้วว่า ยามที่เฟิ่งชิงเฉินเดินเล่นอยู่บนท้องถนน แล้วต้องมาถูกชาวบ้านชี้นิ้วใส่ รวมไปถึงวาจาดูถูกของผู้คนที่พูดใส่นางเช่นนั้น นางจะต้องใช้ความกล้าหาญมากเพียงใดกัน

ซีหลิงเทียนเหล่ยพลันหันไปถลึงตาใส่หนานหลิงจิ่นฝานในทันที หากแต่หนานหลิงจิ่นฝานก็แสดงท่าทียั่วโมโหกลับไป

อับอายหรือ? โมโหหรือ? เจ็บใจงั้นหรือ? รู้สึกว่าไม่ได้รับความยุติธรรมงั้นหรือ?

องค์รัชทายาทเหล่ย ท่านค่อย ๆ ซึมซับกับความรู้สึกพวกนี้เสีย นี่เพียงแค่เริ่มต้นเท่านั้น หลังจากที่ซีหลิงเหยาหวาแต่งเข้าตงหลิงเมื่อใด นางก็จะได้รับความรู้สึกที่ท่านต้องมาโดนเช่นนี้เหมือนกัน นางต้องการเป็นกุ้ยเฟยใช่หรือไม่? ข้าก็จะทำให้กุ้ยเฟยที่อยู่ในวังหลังทั้งหมดดูถูกเหยียดหยามนาง ข้าจะให้นางโดนสตรีในวังหลังทั้งหมดรุมทึ่งนางเสีย

ทำไม่ได้หรือ?

ถ้าหากเป็นเรื่องอื่นละก็ เฟิ่งชิงเฉินย่อมไม่อาจทำได้ หากเป็นเรื่องโสมมเช่นนี้ละก้็ นางสามารถทำสำเร็จถึงเก้าส่วนเลยทีเดียว

ยามที่นางได้ช่วยฮูหยินซือจื่อของจวนหนิงกั๋วกงคลอดบุตรนั้น เมื่อช่วยทั้งแม่ลูกสามคนออกมาได้ ชื่อเสียงของนางก็ได้โด่งดังไปในแวดวงฮูหยินชั้นสูงแล้ว รวมไปถึง เรื่องที่นางสามารถทำให้ฮูหยินรองตระกูลเซี่ยสามารถตั้งครรภ์ได้นั้น เมื่อชื่อเสียงทั้งสองเรื่องรวมเข้าด้วยกัน เหล่าฮูหยินพวกนั้น จึงเชื่อในทักษะการแพทย์ของนางอย่างสุดใจ

เมื่อได้พังคำพูดของฮูหยินซุนบอกเล่านั้น สตรีทั้งหลายภายในเมืองหลวงต่างก็รอฟังข่าวจากนาง ถ้าหากมิใช่ว่าเฟิ่งชิงเฉินมาพำนักในจวนตระกูลซุนเป็นการชั่วคราว การจะเข้าไปหานางอย่างไรก็ไม่สะดวกนั้น เกรงว่า เหล่าสตรีพวกนั้นคงเข้ามากราบไหว้นางจนถึงหน้าประตูจวนแล้วกระมัง ขอเพียงแค่นางยินยอม นางก็สามารถเป็นที่โปรดปรานของเหล่ากุ้ยเฟยในวังหลวงได้ไม่ยาก

ทุกวันนี้ สตรีที่ออกเรือนไปแล้ว มีปัญหาเกี่ยวกับโรคของสตรีมากมายนัก

"แค่กแค่ก"

บรรยากาศภายในงานเลี้ยงที่ตึงเครียดเช่นนี้ ย่อมไม่ดีนัก ฝ่าบาทจึงได้ทำเสียงกระแอมกระไอออกมา เพื่อขัดขวางการจ้องมองระหว่างซีหลิงเทียนเหล่ยและหนานหลิงจิ่นฝาน ถึงแม้ว่าฝ่าบาทพยายามคาดหวังให้การยั่วยุในครานี้ เกิดสงครามระหว่างซีหลิงและหนานหลิงขึ้น แต่ฝ่าบาทก็รู้ดี หากเรื่องนี้ถูกทำให้เป็นเรื่องใหญ่ขึ้นมา บางทีซีหลิงกับหนานหลิงอาจจะรวมหัวกันโจมตีตงหลิงแทนก็เป็นได้

หนานหลิงจิ่นฝาน กำลังพยายามที่จะยั่วให้ซีหลิงเหล่ยโมโหตงหลิงแทน ไม่แน่ว่า เมื่อถึงยามนั้น หากเขาเอ่ยปากร่วมมือกับซีหลิงเทียนเหล่ยแล้วนั้น ผู้ที่ต้องตกอยู่ในอันตรายย่อมต้องเป็นตงหลิงอย่างแน่นอน

"องค์ชายสาม วาจาที่หยอกล้อย่อมต้องมีขอบเขต" ฝ่าบาทของตงหลิงแสร้งทำเป็นมิใคร่พอใจนัก พร้อมทั้งทำเป็นเอ่ยปากอบรมหนานหลิงจิ่นฝานไปในทันที หนานหลิงจิ่นฝานเอง ก็หาได้คิดที่จะสร้างความสัมพันธ์ที่เลวร้ายให้กับซีหลิงเทียนเหล่ยไม่ หากฝ่าบาทมอบเวทีให้กับเขาเช่นนี้ เขาก็ย่อมต้องเดินตามทางที่พระองค์ปูทางให้ไว้ พร้อมกับหัวเราะออกมา