บทที่ 502 หยุนเซียวอยากฟัง “ท้องทะเลและฟ้าสีคราม”

แย่แน่!

เรื่องนี้เป็นเรื่องที่ดีสำหรับคนอื่น ๆ แต่สำหรับเฟิ่งชิงเฉินแล้วนางรู้สึกแย่และวุ่นวายมาก ถึงนางจะไม่ชอบ นางก็ต้องลงจากรถม้าในเวลานี้

เพราะนางไม่กล้าปล่อยให้คุณชายหยวนซีรอ และนางไม่อยากมีปัญหาเพราะคำพูดของคนมีชื่อเสียง

คำพูดของคนดังนั้นมีอิทธิพลกว่าข่าวลือในท้องตลาด คำพูดเพียงคำเดียวอาจทำให้คนตายทั้งตลาดได้?

หากผู้มีความรู้จะสบถคำพูดใส่ใครซักคนมันช่างเจ็บปวดใจยิ่งนัก นางรู้ดีว่าการที่ผู้มีความรู้เหล่านั้นสบถคำพูดออกไปจะมีผลเช่นไร แต่นางไม่อยากให้เรื่องวุ่นวายเกิดขึ้นในเวลานี้

เฟิ่งชิงเฉินโชคดีมาก แม้ว่านางจะนิสัยเสีย แต่นางก็ใส่ใจกับสิ่งรอบข้าง และลงจากรถม้า

“คุณชายหยวนซีลำบากมาตามชิงเฉินถึงบนรถม้า ชิงเฉินสมควรตาย” เฟิ่งชิงเฉินรู้สึกดีที่นางตำหนิตัวเอง ดีกว่ารอให้หยวนซีมาตำหนินาง

นางสวมชุดแพทย์ยืนอยู่ท่ามกลางฝูงชนในชุดขาวซึ่งเด่นชัดเป็นพิเศษ หยวนซีรู้สึกไม่พอใจเล็กน้อย

ชุดของเฟิ่งชิงเฉินเป็นสีขาวพื้นไม่มีลวดลายใดๆทำให้คุณชายหยวนซีตกตะลึง หลังจากที่เขามีสติกลับมา เขาก็พูดว่า "ชิงเฉิน ไม่ต้องสุภาพกับข้าหรอก สาวใช้เจ้าบอกว่าเจ้าไม่ยอมลงจากรถม้า ข้าเลยมาตามเจ้าด้วยตัวเอง "

เขาคิดว่าเฟิ่งชิงเฉินไม่ให้เกียรติเขา และนางมีความมั่นใจในตัวเองมากซึ่งเขาชื่นชมเฟิ่งชิงเฉินไม่น้อยถึงขนาดออกปากขอแต่งงาน แต่เฟิ่งชิงเฉินไม่ยอม เขาจะทำอย่างไรดี?

ความเย่อหยิ่ง และหยิ่งทะนงนั้นไม่ใช่ชื่อเสียง

คุณชายหยวนซีถูกรายล้อมไปด้วยกลุ่มคน เฟิ่งชิงเฉินรู้ว่านางต้องให้เกียรติหยวนซี และถ้ามันทำร้ายใบหน้าของ คุณชายหยวนซีและมีความสัมพันธ์ที่ไม่ดีกับ คุณชายหยวนซีนางจะต้องทำอย่างแน่นอน ไม่ได้ผลดี

เฟิ่งชิงเฉินดูหวาดกลัว "คุณชายหยวนซีดูท่าทางจริงจัง วันนี้ชิงเฉินไม่สะดวก"

“ไม่สะดวก ทำไมไม่สะดวก?

เฟิ่งชิงเฉินอยากจะมองบน ผู้ชายคนนี้เรื่องเยอะกว่าผู้หญิงเสียอีก "ขอบคุณคุณคุณชายหยวนซีสำหรับความห่วงใยที่มีต่อชิงเฉิน ชิงเฉินสุขภาพแข็งแรงดี ข้าเพิ่งเสร็จภารกิจในวังเลยยังไม่ได้เปลี่ยนเสื้อผ้า”

เฟิ่งชิงเฉินโชคดีอย่างยิ่งที่ไม่ได้นำเสื้อผ้าชุดที่สามมาเปลี่ยน และยังปฏิเสธเสด็จอาเก้าที่ให้นางเปลี่ยนชุดพระชายาของอ๋องเก้า

นางไม่อยากถูกมองว่าเป็นหญิงสำส่อน มีความสัมพันธ์กับเสด็จอาเก้าตอนกลางวัน

“เสื้อผ้าไม่สำคัญ คุณหนูเฟิ่งสามารถเปลี่ยนได้” คุณชายหยวนซีโบกมือ และสาวใช้สุดสวยหลายสิบคนก็ออกมาจากหอจู๋เฟิ่ง

เฟิ่งชิงเฉินไม่สามารถปฏิเสธท่าทางนี้ได้เลย เฟิ่งชิงเฉินยิ้มและพยักหน้า เซี่ยหว่าน ตงชิง “พวกเจ้าไม่จำเป็นต้องดูแลคุณหนูที่นี่" พวกนางไม่อาจดูแลเจ้านายได้ หากเกิดอุบัติเหตุขึ้น พวกเขาต้องดูแลตัวเองเท่านั้น

เซี่ยหว่านและตงชิงตกตะลึงครู่หนึ่ง และเมื่องพวกนางกำลังจะพูด เฟิ่งชิงเฉินก็จ้องไปที่สาวใช้สองคนจนสาวใช้ทั้งสองไม่กล้าที่จะพูดอีกต่อไปและก้าวถอยหลังอย่างเชื่อฟัง

เฟิ่งชิงเฉินเข้าไปในหอจู๋เฟิง แม้ว่าคุณชายหยวนซีจะอยู่ที่นั่น พวกเขาทั้งสองต้องผ่านการตรวจค้นก่อนเข้าไป . .

หลังจากเข้าไปในหอจู๋เฟิ่งแล้ว เฟิ่งชิงเฉินก็เปลี่ยนเสื้อผ้า เมื่อนางออกมาหลังจากเปลี่ยนเสื้อผ้าแล้ว คุณชายหยวนซีได้สั่งให้คนวาง

"ชิงเฉิน เพลงของเจ้า "ท้องทะเลและฟ้าสีคราม" ไพเราะมาก ผ่านไปสามวันแล้ว เสียงนี้ยังคงตราตรึงใจ ได้ยินว่าเฟิ่งชิงเฉินเล่นฉินไร้สายได้ หวังว่าข้าจะโชคดีที่ได้ฟังบทเพลงนี้จากเจ้า วันนี้เป็นวันรวมตัวกันระหว่างบรรดาเพื่อของคุณชายหยวนซี ชิงเฉิน ได้โปรดเล่นเพลง "ท้องทะเลและฟ้าสีคราม" ให้ฟังจะได้ไหม? หยวนซีชี้ไปที่นั่งที่ว่าง และให้เฟิ่งชิงเฉินนั่งลง