บทที่ 60 กลางหิมะ

ในฐานะบุคคลที่ถูกคำเล่าลือทำร้ายจิตใจ เฟิ่งชิงเฉินตระหนักดีถึงอิทธิพลของข่าวลือเหล่านั้น แต่นางคาดไม่ถึงว่าครั้งนี้จะทวีรุนแรงอย่างที่ไม่เคยเป็นมาก่อน

เมื่อเดินทางออกไปจากจวนเฟิ่งก็ถูกผู้คนเข้ามาห้อมล้อม สายตาที่เต็มไปด้วยความรังเกียจ การดูถูก การเหล่มองเยาะเย้ยถากถางพุ่งตรงมาที่นาง พวกเขานินทาว่าร้ายนางต่อหน้าต่อตา

"ดวงตานางเล็กเหลือเกิน เหมาะแก่การยั่วยวนยิ่งนัก"

เมื่อมีคนกล่าวขึ้นมาเช่นนี้ ก็มีคนเอ่ยต่อไปว่า "จริงอยู่ ดวงตานางนั้นเรียวเล็กน่าหลงใหลเหลือเกิน ข้ามองแล้วแทบละสายตาไม่ได้"

"สะโพกนางเล็กเกินไป คลอดลูกลำบาก"

"เชอะ......สตรีเช่นนี้ หากนางคลอดลูกออกมาเจ้ากล้ารับไว้หรือ ดีไม่ดีนางอาจไม่รู้เสียด้วยซ้ำว่าพ่อของเด็กคือใคร"

"ก็ถูกของเจ้า"

"มองไปแล้วแข็งแรงยิ่งนัก ไม่รู้ว่าเรื่องบนเตียงจะเป็นอย่างไร"

"เหอะๆ ไม่รู้ว่าหากต้องการจะใช้ค่ำคืนอันเร่าร้อนกับคุณหนูเฟิ่งจะต้องใช้เงินเท่าใด"

"เงินงั้นหรือ? นางไม่สนใจเงินทองหรอก นางชอบความแข็งแกร่งต่างหาก"

"ฮ่าๆๆ!"

นอกจากน้ำเสียงเหล่านี้แล้วก็ยังมีผู้คนมากมายส่งแม่สื่อเดินทางมากล่าวว่า นายท่านของพวกเขาต้องการจะรับนางไปเป็นอนุภรรยา ส่วนคนที่เอ่ยเหล่านี้ล้วนเป็นพวกที่มีชื่อเสียงฉาวโฉ่

แม้กระทั่งแม่เล้าของซ่องโสเภณีก็ได้เดินทางมาถามว่า เฟิ่งชิงเฉินมีแผนการจะขายบริการเรือนร่างหรือไม่ ซ่องของพวกนางจะให้ราคาสูงอย่างแน่นอน

เฟิ่งชิงเฉินแสร้งทำเป็นไม่ได้ยินแล้วเดินตรงไปข้างหน้า มีเพียงริมฝีปากที่เย้ยยิ้มขึ้นอย่างเยือกเย็น

เรื่องในวันนี้ หากกล่าวว่าไม่มีผู้บงการอยู่เบื้องหลัง ให้ตายนางก็ไม่เชื่อ

การที่นางเดินทางยืนกรานจะเดินทางออกมาในวันนี้ นอกเสียจากจะไปเปลี่ยนยาให้กับฮูหยินรองเซี่ยแล้ว นางต้องการใช้การกระทำของตนชี้ให้คนที่ปล่อยข่าวลือเหล่านี้เข้าใจว่า วิธีการเช่นนี้ไม่สามารถล้มล้างนางเฟิ่งชิงเฉินได้ อย่าได้เสียเวลาไปเลย รีบใช้โอกาสนี้วางมือเถิด

เฟิ่งชิงเฉินเพิกเฉยต่อประโยคยุ่งเหยิงมากมายที่เสียดสีดังเข้ามาในหู นางเดินถือกล่องยาเชิดหน้าเดินตรงไป......

ท่ามกลางเสียงติฉินนินทาเหล่านี้ แต่นางรู้ตัวดีว่านางบริสุทธิ์

อวี่เหวินหยวนฮั่วเหลือบมองนางจากระยะไกลแล้วส่ายหน้า เดินตรงไปที่ประตูเมือง

ผู้ที่มีความเย่อหยิ่งและเฉลียวฉลาดเช่นนี้ น่าเสียดายเหลือเกินที่เป็นสตรี!

นอกเสียจากอวี่เหวินหยวนฮั่วแล้ว บรรดาองค์หญิงและองค์ชายแห่งซีหลิงก็ไม่พลาดประเด็นร้อนเหล่านี้

ขณะนั้นพวกเขากำลังนั่งอยู่ที่โรงน้ำชาอีกฟากถนน จากตำแหน่งหน้าต่างบนชั้นสองสามารถมองเห็นสิ่งต่างๆ ภายนอกที่เกิดขึ้นกับ จวนเฟิ่งได้อย่างชัดเจน แต่คนอื่นไม่อาจมองเห็นพวกเขา

"พี่ใหญ่ ข้าประเมินนางต่ำไป" ซีหลิงเหยาหวาเห็นว่าเฟิ่งชิงเฉินไม่ได้เป็นไปอย่างที่ตนคิดว่าจะไม่สามารถอดทนต่อผลกระทบของข่าวลือได้ และรีบ วิ่งกลับไปที่จวนเฟิ่งเพื่อขอความช่วยเหลือ ในทางกลับกันนางทำท่าทีสงบนิ่งอย่างเป็นธรรมชาติ แววตาประหลาดใจปรากฏขึ้นเพียงชั่วครู่

เหตุการณ์ด้านนอกจวนเฟิ่งนั้น แม้ว่าจะไม่ใช่ฝีมือของนางทั้งหมด แต่นางก็มีส่วนจุดเปลวไฟนี้ขึ้นมา ไม่ใช่ว่านางว่างเสียเหลือเกินแต่ว่า……

นางรู้สึกมองไปแล้วขัดหูขัดตาเหลือเกิน ประกอบกับซีหลิงเทียนเหล่ยต้องการจะใช้ประโยชน์จากเรื่องนี้ดูว่าสามารถบีบบังคับหลานจิ่วชิงให้ออกมาได้หรือไม่ หรือต้องการค้นหาร่องรอยจากเฟิ่งชิงเฉินว่ามีความเกี่ยวข้องกับหลานจิ่วชิงหรือไม่

"ผู้ที่ทำให้หลานจิ่วชิงยื่นมือเข้ามาช่วยได้ คงไม่ใช่ธรรมดา" ทันใดนั้นเองสายตาที่ซีหลิงเทียนเหล่ยมองไปทางเฟิ่งชิงเฉิน ความดูถูกนั้นน้อยลงและ สนใจนางมากขึ้น

บางทีการรับเฟิ่งชิงเฉินไว้เป็นอนุภรรยาอาจเป็นตัวเลือกที่ไม่เลว แม้ว่าในวันนี้จะยังไม่อาจบีบบังคับให้หลานจิ่วชิงออกมาได้ แต่การที่จะรับนางเข้ามาเป็นอนุภรรยานั้นแตกต่างออกไป

หลานจิ่วชิง ชื่อนี้อาจไม่เป็นที่รู้จักในอาณาจักรใหญ่ทั้งสี่ แต่มีอิทธิพลมากในยุทธจักร อีกทั้งเป็นบุคคลตัวอย่างของบรรดาชายหนุ่มรุ่นใหม่ในยุทธจักร