บทที่ 616 รถชน เฟิ่งชิงเฉินแสดงออกว่าถูกปรักปรำ

รถม้าหยุดลงอย่างกะทันหันและกระแทกอย่างรุนแรงอีกครั้งด้วยแรงเฉื่อย เฟิ่งชิงเฉินและเจิ้นกั๋วกงกระเด็นไปทางเดียวกัน เจิ้นกั๋วกงอายุมากแล้วทั้งยังมีเรื่องกังวลในใจ เสียงตึงดังขึ้น ศีรษะของเขากระแทกเพดาน ภาพตรงหน้าดับวูบลงและหมดสติไป

เฟิ่งชิงเฉินตาไวมือไว นางรีบจับที่จับด้านข้างอย่างรวดเร็ว “เกิดอะไรขึ้น? เซี่ยหว่าน เจ้าไปดูหน่อย”

ไม่ใช่ความซวยธรรมดาเสียแล้ว เฟิ่งชิงเฉินแอบขมวดคิ้ว นางเพียงแค่ร้อนใจอยากไปดูจวนเฟิ่งที่สร้างขึ้นใหม่เท่านั้นมิใช่หรือ ถึงขั้นต้องหาเรื่องนางเพียงแค่นางออกจากบ้านเชียวหรือ คิดว่าตอนนี้นางมีเรื่องยุ่งไม่พอหรืออย่างไร

“คุณหนู เป็นรถม้าของจวนเจิ้นกั๋วกงเจ้าค่ะ ดูเหมือนเจิ้นกั๋วกงจะอาการไม่ค่อยดีนัก” เซี่ยหว่านนึกถึงใบหน้าเทาขาวของเจิ้นกั๋วกงแล้วก็รู้สึกไม่สบายใจนัก

หากการชนกันครั้งนี้ทำให้เจิ้นกั๋วกงเสียชีวิตเข้า คุณหนูของพวกนางต้องแย่แน่ๆ …

อะไรนะ?

เจิ้นกั๋วกงจะอาการไม่ค่อยดีงั้นหรือ?

เฟิ่งชิงเฉินรีบลงจากรถม้า “พาข้าไปดูเร็วเข้า” แม้ว่านางจะอยากให้เจิ้นกั๋วกงตาย แต่ก็ไม่ใช่ด้วยวิธีนี้ ชนกั๋วกงผู้หนึ่งจนตาย เช่นนั้นย่อมได้รับโทษประหารแน่

เรื่องกังวลใจของนางไม่ได้เยอะแบบธรรมดา เป็นถึงเจิ้นกั๋วกง เหตุใดจึงได้นั่งรถม้าธรรมดา แล้วยังขับเร็วเช่นนี้อีก ผู้คุ้มกันของเขาเล่า?

“ท่านกั๋วกง ท่านกั๋วกง…” คนขับรถม้าและข้ารับใช้ถลาเข้าไปหาเจิ้นกั๋วกงพร้อมทั้งน้ำตาและน้ำมูก ข้ารับใช้ผู้นั้นมีหน้าขาวราวกับหยกและมีท่าทางเย้ายวน เฟิ่งชิงเฉินใช้หัวเข่าคิดก็รู้ว่าอีกฝ่ายเป็นอะไร เฟิ่งชิงเฉินถลึงตามองเป็นสัญญาณให้เซี่ยหว่านผลักคนของเจิ้นกั๋วกงออก

ส่วนผู้คนที่มามุงดู เฟิ่งชิงเฉินคร้านจะสนใจ ถนนใหญ่เช่นนี้มีผู้คนสัญจรไปมา นางไม่มีทางไล่ทุกให้ออกไปหมดได้

เฟิ่งชิงเฉินหงายมือขึ้นยื่นไปที่ด้านหน้าของเซี่ยหว่าน เซี่ยหว่านก็หยิบถุงมือของนางออกมา เมื่อใส่ถุงมือแล้ว เฟิ่งชิงเฉินก็ตรวจดูรูม่านตาและการเต้นของหัวใจของเจิ้นกั๋วกง

ดีมาก ยังไม่ตาย!

เฟิ่งชิงเฉินโล่งอก เพียงแค่คนยังไม่ตาย เช่นนั้นเรื่องอื่นๆ ก็คุยกันได้ “ไปที่ร้านยาตระกูลหยุนและเชิญหมอมาสองคน บอกว่าเฟิ่งชิงเฉินเชิญ”

นางไม่มีความสนใจจะเป็นแม่พระ เรื่องเช่นนี้มอบให้เป็นหน้าที่ของหมอจะดักว่า เจิ้นกั๋วกงเพียงแค่สลบไปเท่านั้น ส่วนแผลบนหัวของเขานั้นไม่ได้เป็นอันตรายถึงชีวิต

จะว่าไปแล้วอุบัติเหตุบนท้องถนนครั้งนี้เป็นเพราะคนขับรถของเจิ้นกั๋วกงขับเร็วเกินไป นางเป็นผู้เสียหาย แต่น่าเสียดายที่อีกฝ่ายคือเจิ้นกั๋วกง เกรงว่าคงจะไม่มีใครมอบความยุติธรรมให้แก่นางเป็นแน่

น่าจะเป็นอะไรไปไม่ได้ หากตอนนี้นางถูกขังขึ้นมา ทั้งนางและเสด็จอาเก้าจะกลายเป็นถูกขังทั้งคู่สมใจองค์จักรพรรดิ กระดานที่พลิกมาก็จะไร้ความหมาย ที่สำคัญที่สุดก็คือน้ำยาระเบิดของนางยังทำออกมาไม่สำเร็จ นางจะเป็นอะไรไปไม่ได้

นางแอบกำหมัด เฟิ่งชิงเฉินหวังว่าหยุนเซียวจะฉลาดพอ เมื่อได้ยินข่าวแล้วก็จะมาทันที เพราะหากเฟิ่งชิงเฉินเชิญหมอ นั่นย่อมหมายความว่าไม่ใช่เรื่องธรรมดาแน่

ปรากฏว่าเฟิ่งชิงเฉินยังไม่ทันรอให้หยุนเซียวและคนจากร้านยาตระกูลหยุนมาถึง ผู้ตรวจการแห่งซุ่นเทียนฝู่กลับมาถึงก่อนแล้ว

ในตายเถอะ พวกขุนนางไม่ใช่ว่าต้องรอให้เรื่องจบแล้วจึงจะมาหรอกหรือ ครั้งที่แล้วที่นางถูกขอทานล้อมก็ไม่เห็นจะมีเจ้าหน้าที่ทางการมา แต่คราวนี้กลับมาเสียเร็วจริง

“แม่นางเฟิ่ง เกิดเรื่องอะไรขึ้นหรือ?” เจ้าหน้าที่ผู้นำคนมานับว่าเป็นคนคุ้นเคยกับเฟิ่งชิงเฉิน ตอนแรกก็เป็นเขาที่ไปเคาะประตูจวนเฟิ่งให้นางไปยืนยันศพที่ห้องเก็บศพและเพราะเหตุนี้เขาจึงได้เหยียบเมฆเลื่อนตำแหน่งเป็นนายกอง

“รถม้าของข้ากับรถม้าของจวนเจิ้นกั๋วกงชนกัน เจิ้นกั๋วกงบาดเจ็บที่ศีรษะ” เฟิ่งชิงเฉินไม่ได้แก้ตัวและพูดอย่างตรงไปตรงมา