บทที่ 746-1 ให้คนทั้งจิ่วโจว ตกหลุมรักนาง...

ถนนแห่งความตายเส้นนี้ในเสวียนเซียวกงจะดีสักแค่ไหน?

ก่อนหน้านี้ พวกเขารู้แค่ว่าพวกมันแข็งแกร่ง และมีพลังทำลายล้างสูง เพื่อโจมตีเสวียนเซียวกง พวกเขาใช้ได้เฉพาะความแข็งแกร่ง และด้วยค่าใช้จ่ายของทหารนับหมื่น พวกเขาจะใช้ซากศพเพื่อเติมเต็มถนนแห่งความตายนี้

เสด็จอาเก้าและหวังจิ่นหลิงคาดว่า เมื่อทหารหนึ่งแสนคนพุ่งขึ้นไป ผู้คนอย่างน้อยสองหมื่นถึงสามหมื่นคนจะถูกฝังบนถนนแห่งความตายสายนั้น แต่ทว่าวันนี้พวกเขาพบว่า...

การประมาณการของพวกเขานั้นค่อนข้างมองโลกแคบเกินไป และการประมาณนี้จะเป็นเช่นนั้นก็ต่อเมื่อพวกเขารู้เส้นทางของถนนแห่งความตายเท่านั้น หากพวกเขาไม่รู้จักเส้นทางนี้ บวกกับการเปลี่ยนแปลงของเฟิ่งชิงเฉิน กองทัพหนึ่งแสนคนแล้วจะมีทหารสองหมื่นหรือสามหมื่นนายตกลงไปในนั้นคงเป็นเรื่องที่ไม่ง่ายเลย

เมื่อเสด็จอาเก้าและหวังจิ่นหลิงมาถึง เสวียนเส้าฉีได้จัดเตรียมทุกอย่างไว้แล้ว และการต่อสู้สามารถเริ่มต้นได้ทันทีที่เฟิ่งชิงเฉินมาถึง

ใช่แล้ว การเปิดสงคราม!

แม้ว่าการต่อสู้ครั้งนี้เป็นผลจากการปฏิรูปองค์กรเท่านั้น แต่เพื่อให้เกิดผลลัพธ์ที่ดี เสวียนเส้าฉีทำตามคำแนะนำของเฟิ่งชิงเฉิน และทดสอบโดยใช้การต่อสู้จำลอง แน่นอนว่าการต่อสู้จำลองจะไม่ใช้บุคคลจริงในการทดสอบกับถนนแห่งความตายเส้นนั้น และใช้สัตว์ต่าง ๆ แทน

ใช้ระยะเวลาสามวัน ด้วยการสนับสนุนอย่างใจกว้างของเสด็จอาเก้าและหวังจิ่นหลิง พวกเขานำแกะมาสามหมื่นตัวมา แกะเหล่านี้จะเข้ามาแทนที่ทหาร เพื่อทดสอบความโหดร้ายของถนนแห่งความตาย

แม้ว่าแกะจะไม่ฉลาดเท่ามนุษย์ แต่เมื่อต้องเผชิญกับความตาย เฟิ่งชิงเฉินก็สามารถมั่นใจได้ว่า อย่าพูดถึงคนเลยแม้แต่คนก็ต้องอยู่อย่างทรหดมากที่สุด

ผู้ที่ไม่เคยประสบสงครามมาก่อน จะไม่เข้าใจว่าวินัยของทหารคืออะไร ภายใต้การระเบิดครั้งใหญ่ และคลื่นของการโจมตี ทหารธรรมดาสามารถพึ่งพาสัญชาตญาณในการเอาตัวรอดได้เท่านั้น และพวกเขาจะเพิกเฉยต่อคำสั่งของนายพล

เฟิ่งชิงเฉินก็ไม่รู้เหมือนกัน ในเวลานั้นจะยังมีแม่ทัพคนไหนที่สามารถสั่งการได้ และทำสงครามอย่างสงบสติอารมณ์ เนื่องจากกองกำลังกำลังตกอยู่ในความวุ่นวาย!

"ได้เวลาเริ่มลงมือแล้ว ชิงเฉิน เสวียนเซียวกงจะถูกส่งต่อให้เจ้าเป็นผู้บังคับบัญชา" เสวียนเส้าฉียื่นธงสีแดงให้เฟิ่งชิงเฉิน ขณะที่เขาถือธงสีน้ำเงิน

การฝึกทหารเป็นทีมสีแดง ทีมสีน้ำเงิน นี่เป็นประโยคที่เฟิ่งชิงเฉินเคยพูดถึงโดยไม่ได้ตั้งใจเมื่อก่อนหน้านี้ เสวียนเส้าฉีจำได้และนำมันมาปรับใช้

"ฉัน?" นางนั่งในคำสั่งของเสวียนเซียวกง นี่มันแนวคิดอะไรกัน?

เฟิ่งชิงเฉินชี้ไปที่ตัวเอง แล้วชี้ไปที่หัวหน้าใหญ่ของกลุ่มติดอาวุธของเสวียนเซียวกง หัวหน้าใหญ่เหล่านั้นพ่นลมหายใจอย่างเย่อหยิ่ง โดยที่มันเป็นเหมือนในเวลาปกติ ซึ่งนางไม่รู้ว่าพวกเขาเต็มใจเห็นด้วย หรือไม่เห็นด้วย…

คนเหล่านี้มักปฏิเสธนางและดูถูกนางมาเสมอ แม้ว่านางจะปฏิรูปองค์กรแล้ว คนเหล่านี้ก็ยังปฏิเสธที่จะยอมรับนาง นางจะได้รับอนุญาตให้เข้าควบคุมการบังคับบัญชาการรบในเวลานี้ได้อย่างไร?

นี่เป็นความปรารถนาของเสวียนเส้าฉีหรือไม่?

"ใช่ เจ้าเอง เจ้าถือธงสีแดง ส่วนข้าจะถือธงสีฟ้า ชิงเฉิน นี่เป็นการต่อสู้ครั้งแรกระหว่างเรา" ดวงตาของเสวียนเส้าฉีเป็นประกายเมื่อเขาพูดสิ่งนี้

ผู้ชายทุกคนมีความฝันที่จะต่อสู้ในสนามรบ และเขาก็มีความฝันนั้นเช่นกัน แต่ตัวตนของเขาจำกัดเขาไว้ และวันนี้ก็เป็นโอกาสที่ดี

"นี่คือการจำลองการต่อสู้ของเสวียนเซียวกง พวกเจ้าควรอยู่ภายใต้คำสั่งของพวกเจ้า แม้ว่าเจ้าต้องต่อสู้กับข้า ข้าจะถือธงฟ้าอยู่ จุดจบของสีฟ้าจำเป็นต้องพ่ายแพ้ เสวียนเส้าฉีคนนี้จะไม่อยากให้นางแพ้งั้นหรือ? กลัวว่านางจะไม่แพ้รึ?"

เสวียนเส้าฉีส่ายหัว "ไม่ เจ้าคุ้นเคยกับสิ่งที่เกี่ยวข้องกับเสวียนเซียวกงนั้นมากที่สุด และขึ้นอยู่กับเจ้าที่จะถือธงสีฟ้า เจ้ารู้วิธีหลีกเลี่ยง และวิธีทำให้พวกเขาสูญเสียผลกระทบล่วงหน้า ข้าเชื่อในตัวเจ้าที่จะทำให้เกิดการสูญเสียน้อยที่สุด เมื่อเดินจบถนนแห่งความตายเส้นนี้แล้ว แต่นี่ไม่ใช่สิ่งที่ข้าต้องการ" เขาไม่อยากให้เสด็จอาเก้าและหวังจิ่นหลิงเห็น ว่าจะผ่านถนนแห่งความตายนี้ด้วยต้นทุนที่น้อยที่สุดได้อย่างไร การทดสอบวันนี้มีความสำคัญอย่างยิ่งต่อเสวียนเซียวกง

"ตกลง แค่..." แน่นอนว่าเฟิ่งชิงเฉินเข้าใจความจริงของการรู้จักตัวเองและรู้จักศัตรู ด้วยคำสั่งของนางกับทีมสีฟ้า นางจะสามารถผ่านถนนเส้นนั้นได้อย่างแน่นอนโดยที่สูญเสียน้อยที่สุด และ... วิธีนี้ หากใครถามนางจะไม่พูด และถึงเวลาการต่อสู้ นางจะใช้ประโยชน์จากมันอย่างแน่นอน