บทที่ 750-1 สรุปแล้วทำเพื่อใคร

บูม...

เป็นอย่างที่คาดการณ์ไว้ว่าอดีตหัวหน้าเผ่าจะเคลื่อนไหว หลานจิ่วชิงและอดีตหัวหน้าเผ่ากำลังปะทะกัน ด้วยอดีตหัวหน้าเผ่าทรงพลังอย่างมาก เมื่อเขาโจมตี หลานจิ้วชิงก็ถอยหลังและมีเลือดไหลออกจากมุมปาก

"แม้จะเป็นอดีตหัวหน้า แต่ดาบท่านไม่เก่าเลย" หลานจิ่วชิงยกมือขึ้นเพื่อเช็ดเลือดมุมปากออก แต่อดีตหัวหน้าเผ่าตะโกนบอกว่า: "อย่า..."

อดีตหัวหน้าเผ่ารีบวิ่งไปข้างหน้าเพื่อหยุดหลานจิ่วชิง ลู่อโม่ดูเหมือนจะไม่สนใจหลานจิ่วชิง

"ตู้ม ... " ก่อนที่จะสัมผัสชายเสื้อของฟลานจิ่วชิง เขาถูกหลานจิ่วชิงผลักกระแทกกำแพงและล้มลงพื้น

“พลั่ก!” อดีตหัวหน้าเผ่ากระอักเลือด เขาพยามยามลุกขึ้น แต่ก็ไม่อาจลุกได้ เขามองไปที่หลานจิ่วชิง “ร้ายกาจนัก”

หลานจิ่วชิงไม่สนใจแววตาแห่งความดุร้ายของอดีตหัวหน้าเผ่า เขาดึงเก้าอี้ออกไปด้านข้างแล้วนั่งลงราวกับกำลังสอบปากคำนักโทษ และพูดกับอดีตหัวหน้าเผ่าว่า "ได้ยินเสียงข้างนอกไหม? ดูเหมือนว่าลูกชายท่านกำลังจะมา แล้วท่านจะยังไม่บอกเรื่องแผนที่อีกหรือ”

“ส่งมาให้ข้า” อดีตหัวหน้าเผ่าออกคำสั่ง

น่าเสียดายที่เขาไม่ได้เป็นอดีตหัวหน้าเผ่าอีกต่อไป คนในเผ่า หรือแม้แต่หลานจิ่วชิงยังไม่ฟังคำสั่งของเขา หลานจิ่วชิงไม่แม้แต่จะมอง หากเจ้าไม่บอกเรื่องแผนที่ ข้าจะฉีกภาพนี้ซะ”

หลานจิ่วชิงวางดาบลงบนโต๊ะ และถือม้วนกระดาษด้วยสองมือ เพื่อแสดงให้อดีตหัวหน้าเผ่าเห็นว่าเขาไม่ได้พูดเล่น

หัวหน้าเผ่าตื่นตระหนก ดวงตาของเขาแดง และเขาพูดเสียงดัง "อย่าฉีกภาพของข้า อย่าฉีก..."

"บอกมาว่าแผนที่อยู่ที่ไหน?" หลานจิ่วชิงไม่เห็นใจอีกฝ่าย เมื่อเห็นว่าอดีตหัวหน้าเผ่าไม่พูดอะไร เขาก็บอกว่า "สาม..."

"สอง……"

หลานจิ่วชิงออกแรงเล็กน้อย และดูเหมือนว่าอดีตหัวหน้าเผ่าจะได้ยินเสียงม้วนกระดาษฉีก “อย่าฉีก อย่าฉีก ข้ายอมก็ได้ บอกแล้ว บอกแล้ว”

นี่คือคำขอของอดีตหัวหน้าเผ่าผู้ชรา “เอาแผนที่ไป และเอาภาพมาให้ข้า”

“อยู่ไหน?” หลานจิ่วชิงดึงม้วนกระดาษด้านบนและด้านล่างออกมา "โป๊ะ" และนั่นเอง... แผนที่หนังแกะหล่นลงบนโต๊ะ หลานจิ่วชิงหยิบมันขึ้นมา และตรวจสอบอย่างระมัดระวัง เมือแน่ใจแล้วว่าเป็นลายมือจักรพรรดิ เขาก็ม้วนเก็บ

“ได้แผนที่แล้วก็เอาภาพข้ามา” อดีตหัวหน้าเผ่ารับมาด้วยความเสียใจ

สิ่งที่หลานจิ่วชิงสนใจนั้นไม่ใช่แผนที่

“ให้คุณ? ขอโทษด้วย เข้าใจผิดแล้ว ข้าบอกว่าเอาแผนที่มาให้ข้าก่อนแล้วจะเอาภาพให้ท่าน “หลานจิ่วชิงและยวี่ลั่วคว้าดาบแล้วโยนทิ้ง”

เมื่ออดีตหัวหน้าเผ่าได้ยินสิ่งนี้ เขารีบวิ่งไปข้างหน้า: "ไอ้สารเลว ไอ้สารเลว เอาภาพวาดคืนมา คืนอีโม่ของข้ามา”