บทที่ 785 กล้าหาญ วันนี้ข้ามาเพื่อชิงตัว

ใต้เท้าหลินเป็นใครเฟิ่งชิงเฉินไม่รู้จัก แต่ในเมื่อเขาปรากฏตัวออกมาตอนนี้ แน่นอนว่าเขาต้องเกี่ยวข้องกับลู่เส้าหลิน เฟิ่งชิงเฉินต้องการความช่วยเหลือจากลู่เส้าหลิน แน่นอนนางไม่มีทางทำให้ใต้เท้าหลินผู้นี้ขุ่นเคือง

ผู้ซึ่งสามารถตัดสินใจได้ปรากฏตัวออกมา เฟิ่งชิงเฉินจึงไม่ใช้ความรุนแรงอีกต่อไป นางหันไปหาทงจือและทงเหยา พูดคุยกับพวกนางสองสามคำ หลังจากส่งสองคนนั้นกลับไปแล้ว เฟิ่งชิงเฉินถึงจะเดินเข้าไปด้านในองครักษ์เสื้อโลหิตพร้อมกับใต้เท้าหลินผู้นี้

ใต้เท้าหลินสุภาพกับเฟิ่งชิงเฉินมาก ต้อนรับนางเป็นอย่างดี แต่เขาไม่ยอมพูดในเรื่องที่นางต้องการ เมื่อเฟิ่งชิงเฉินพูดถึงเรื่องของซุนซือสิง ใต้เท้าหลินจะเปลี่ยนหัวข้อการสนทนาทันที

ข้อมือของเฟิ่งชิงเฉินนั้นแข็งแกร่ง วิธีการพูดก็ไม่ธรรมดา แต่เมื่อเทียบกับใต้เท้าหลินผู้นี้ คนซึ่งอยู่ในเหตุการณ์วุ่นวายในอดีต ยังห่างชั้นกันมาก ใต้เท้าหลินพูดวนไปวนมาอยู่หัวข้อเดิม ๆ สองสามครั้ง ไม่พูดถึงเรื่องที่เฟิ่งชิงเฉินต้องการ เฟิ่งชิงเฉินโกรธมากจนอยากจะขว้างถ้วยหลายครั้ง แต่สุดท้ายก็ถูกใต้เท้าหลินเกลี้ยกล่อม

มีสองบุคลิกภายใต้ตัวละครนี้ ใต้เท้าหลินผู้นี้เป็นบุคคลที่ยอดเยี่ยม องครักษ์เสื้อโลหิตให้คนแบบนี้มารับมือกับตนเอง มันก็ไม่ใช่ว่าจะไม่มีเหตุผล

เฟิ่งชิงเฉินระงับความรู้สึกอยากฆ่าในใจ ฝืนยิ้มออกไปอย่างแข็งทื่อ “ใต้เท้าหลิน เมื่อไหร่ข้าถึงจะได้พบกับซุนซือสิง”

“เรื่องนี้แม่นางเฟิ่งเองก็รู้ดี คดีของคุณชายซุนนั้นไม่ใช่คดีทั่วไป ไม่ใช่ว่าข้าไม่อยากให้เจ้าได้พบคุณชายซุน แต่กระบวนการนี้มันค่อนข้างยุ่งยาก แม่นางเฟิ่ง เจ้าเองก็รู้ว่าองครักษ์เสื้อโลหิตนั้นไม่เหมือนกับที่อื่น เรื่องบางเรื่องจำเป็นต้องใช้ความระมัดระวังเป็นอย่างมาก นี่ก็ดึกมากแล้ว ขั้นตอนดำเนินการจึงช้ากว่าปกติ อีกอย่างสิ่งที่คุณชายซุนทำลงไปนั้นมันไม่สามารถยอมรับได้ เขาข่มขืนคุณหนูแห่งจวนซุ่นหนิงโหว จนทำให้คุณหนูผู้นั้นถึงกับฆ่าตัวตาย......”

“ปัง......” ใต้เท้าหลินยังไม่ทันพูดจบ เฟิ่งชิงเฉินใช้มือตบโต๊ะพร้อมลุกขึ้นยืน ตะโกนออกมาด้วยความโกรธว่า “อะไรเรียกว่าข่มขืนคุณหนูของจวนโหว ใต้เท้าหลิน ก่อนที่เรื่องนี้จะได้รับการพิสูจน์อย่างชัดเจน ทางที่ดีเจ้าอย่าพูดจาอะไรไร้สาระดีกว่า ระวังคำพูดจากปากของตนเองด้วย

ศิษย์ของข้าเป็นคนยังไง ข้ารู้ดีกว่าเจ้า ชีวิตนี้ของศิษย์ข้า ไม่มีทางข่มขืนผู้หญิงคนไหนเป็นอันขาด ด้วยนิสัยและต้นกำเนิดของเขา บนโลกนี้ไม่มีผู้หญิงคนไหนคู่ควรที่จะแต่งงานกับเขา แบบนั้นเขาจะไปข่มขืนคุณหนูของจวนโหวได้อย่างไร

ใต้เท้าหลิน จวนเฟิ่งของข้าแม้จะไม่ใช่ตระกูลที่ร่ำรวย แต่ก็ไม่เคยขาดแคลนเรื่องเงิน ศิษย์ของข้าต้องการผู้หญิง เขาก็ต้องทำด้วยตัวเอง ขอแค่ศิษย์ของข้าต้องการ ไม่ว่าผู้หญิงคนนั้นจะงดงามแค่ไหนก็สามารถหามาได้ทั้งนั้น ทำไมจะต้องเข้าไปข่มขืนคุณหนูของจวนโหวที่รูปร่างหน้าตาและสถานะต่ำต้อยเช่นนั้นด้วย นางไม่คู่ควรกับศิษย์ของข้าแม้แต่น้อย มันคุ้มค่าให้ศิษย์ของข้าลงมืออย่างนั้นหรือ

ใต้เท้าหลิน การกินสามารถทำตามอำเภอใจได้ แต่คำพูดไม่สามารถพูดตามอำเภอใจได้ พวกเราต่างไม่ใช่เด็กกันแล้ว พวกเราต้องรับผิดชอบในสิ่งที่พูดออกมา

จวนซุ่นหนิงโหวฟ้องศิษย์ของข้า องครักษ์เสื้อโลหิตอย่างพวกเจ้ายังไม่ทันไต่สวนให้แน่ชัดแต่กลับด่วนตัดสิน นี่คือกระบวนการพิจารณาคดีขององครักษ์เสื้อโลหิตอย่างนั้นเหรอ? ใต้เท้าหลิน ตอนนี้ข้าเฟิ่งชิงเฉินกำลังฟ้องร้องจวนซุ่นหนิงโหวอย่างเป็นทางการในเรื่องที่พวกเขาใส่ความและกล่าวหาลูกศิษย์ของข้าอย่างไม่ถูกต้อง ทำให้ศิษย์ของข้าต้องติดคุก องครักษ์เสื้อโลหิตอย่างพวกเจ้ายังไม่รับไปพาตัวเขาออกมาอีก”

ความโกรธของเฟิ่งชิงเฉินนั้นรุนแรง เสียงของนางไม่มีความอ่อนข้อ คำพูดรวดเร็วและชัดเจน ไม่เปิดโอกาสให้ใต้เท้าหลินได้พูดแทรก ทำได้แค่พยักหน้าและกล่าวออกมาว่า “แม่นางเฟิ่งโปรดใจเย็น แม่นางใจเย็นลงก่อน เรื่องนี้ไม่ได้เป็นอย่างที่เจ้าคิด เนื่องจากข้ายังไม่สามารถตัดสินคดีได้ แน่นอนคุณชายซุนเป็นคนอย่างไรพวกข้าเองก็รู้ดี แต่ในเมื่อเรื่องนี้มันเกี่ยวข้องกับจวนโหวผู้ภักดี ประกอบกับมีผู้เสียชีวิต ดังนั้นจึงจำเป็นต้องคุมตัวผู้ต้องสงสัยเอาไว้ก่อน”

“มีส่วนเกี่ยวข้องกับจวนโหวผู้ภักดี” ใต้เท้าหลินไม่พูดออกมาเสียจะดีกว่า ทันทีที่พูดออกมา ความโกรธของเฟิ่งชิงเฉินก็พุ่งสูงขึ้นทันที “ใต้เท้าหลิน จวนซุ่นหนิงโหวคือจวนโหวผู้ภักดี แต่ข้าซึ่งเป็นผู้ภักดีเช่นกันแต่ไม่ใช่จวนโหว จวนซุ่นหนิงโหวสามารถยื่นคำฟ้องได้ แต่ผู้ภักดีอย่างข้าไม่สามารถยื่นคำฟ้องได้ คนอย่างพวกเจ้าไม่มีความรับผิดชอบเลยอย่างนั้นหรือ?

ใต้เท้าหลินเองก็เป็นจวนโหว องครักษ์เสื้อโลหิตของพวกเจ้าลำเอียงเกินไป หรืออาจจะเป็นเพราะการตายของท่านพ่อ เจ้าจึงไม่เห็นความภักดีของข้าอยู่ในสายตา อย่าลืมไปว่าจวนแห่งความภักดีของข้าถูกแต่งตั้งขึ้นโดยจักรพรรดิ แบบนี้เท่ากับว่าใต้เท้าหลินไม่เห็นจักรพรรดิอยู่ในสายตาเลยอย่างนั้นหรือ?”

นี่เป็นเพียงการข่มขู่ของเฟิ่งชิงเฉิน แต่กลับทำให้ใต้เท้าหลินรู้สึกหวาดกลัวเป็นอย่างมาก “แม่นางเฟิ่ง เจ้าใจเย็นลงก่อน ใจเย็นลงก่อน ทั้งหมดมันเป็นเพราะข้าไม่ดีเอง เจ้านั่งลง ดื่มน้ำก่อนสักแก้ว ข้าจะรีบส่งคนไปขอคำแนะนำ จะทำให้แม่นางเฟิ่งได้พบกับคุณชายซุนโดยเร็วที่สุด”

แผ่นหลังของใต้เท้าหลินโชกไปด้วยเหงื่อ เขาสบถถึงเพื่อนร่วมงานที่ผลักเขาออกมาในใจ ต่างรู้กันดีว่าในมือของแม่นางผู้นี้มีป้ายคำสั่งแห่งจวนอ๋องเก้าอยู่ แต่ก็ยังผลักดันให้เขาออกมา กลัวว่าเขาจะมีอายุยืนกว่าหรือไง

“เร็วที่สุด? เร็วที่สุดมันเมื่อไหร่? ใต้เท้าหลินช่วยแจ้งเวลาที่แน่ชัดกับข้าด้วย ไม่อย่างนั้นก็อย่ามาโทษข้า หากข้าต้องบุกเข้าไปในเรือนจำองครักษ์เสื้อโลหิต” เฟิ่งชิงเฉินมีแผนการอยู่ในใจ ทงจือและทงเหยากลับไปจวนเพื่อรวบรวมกองกำลัง ตอนนี้ก็น่าจะมาถึงแล้ว