บทที่ 824 สงคราม,การประลองได้เริ่มขึ้นแล้ว

อ่า......

เฟิ่งชิงเฉินรู้สึกอับอายอย่างถึงที่สุด รีบหดตัวลง ไม่กล้าเชื่อกับสิ่งที่ตนเองทำลงไปเมื่อครู่

“อย่า ข้ากำลังปรนนิบัติเจ้าอยู่” เสด็จอาเก้าเห็นเฟิ่งชิงเฉินถอยหนี รีบก้าวเข้าไปกอด นำส่วนล่างของนางเข้ามาใกล้ริมฝีปากของเขา

“อื่อ อ่า อ่า อย่าทำเช่นนี้ได้หรือไม่ ข้าไม่ชิน” เฟิ่งชิงเฉินถูกเสด็จอาเก้าดึงเข้ามา ก้มหน้ามองศีรษะของเสด็จอาเก้ากำลังทำงานอย่างหนักอยู่ภายใต้หว่างขาของนาง ความรู้สึกนี้......

รู้สึกดีจนแทบจะบ้า!

“ไม่เป็นไร ทำบ่อยเดี๋ยวก็ชิน” ทำแบบนี้กับผู้หญิง สำหรับเสด็จอาเก้าแล้วถือว่าเป็นครั้งแรก ภายใต้โลกที่ผู้ชายมีอำนาจเหนือกว่าผู้หญิง การที่เสด็จอาเก้ากระทำเช่นนี้ ถือเป็นเรื่องน่าตกใจเป็นอย่างมาก

ไม่ว่าจะบนเตียงหรือใต้เตียง สำหรับผู้ชายในโลกนี้ ผู้หญิงปรนนิบัติถือเป็นเรื่องปกติ ชายหญิงรักใคร่ชอบพอกัน ผู้หญิงจะเป็นแค่เครื่องระบายสำหรับผู้ชายเท่านั้น เป็นแค่เครื่องมือของผู้ชาย ผู้หญิงจะมีความสุขหรือไม่ ผู้ชายไม่จำเป็นต้องสนใจ นับประสาอะไรกับการปรนนิบัติผู้หญิงเช่นนี้

“อ่า อ่า......แต่ แต่ข้าทนไม่ไหวแล้ว” เฟิ่งชิงเฉินกอดศีรษะของเสด็จอาเก้า อยากให้เขาหยุด เขาไม่จำเป็นต้องทำเช่นนี้

“ก็ได้ ข้ารู้ว่าทำเช่นนี้แล้วอาจทำให้เจ้าไม่พอใจ งั้นข้าจะทำให้เจ้าพอใจ” เสด็จอาเก้าจูบครั้งสุดท้าย จูบลงไปตรงดอกไม้ของเฟิ่งชิงเฉิน จากนั้นเงยหน้าขึ้น มีร่องรอยของเหลวที่ไม่สามารถระบุได้อยู่ตรงมุมปากของเขา

ไม่มีเวลาให้เฟิ่งชิงเฉินได้อับอาย เห็นเสด็จอาเก้ายื่นนิ้วออกมา บีบแกนดอกไม้ของนาง คลึง หลังจากนั้นก็ใส่มันเข้าไป

นี่ไม่ใช่ครั้งแรกที่เสด็จอาเก้าทำเช่นนี้ แต่เป็นครั้งแรกที่เฟิ่งชิงเฉินได้เห็น นางอับอายจนอยากจะใช้ศีรษะโขกกำแพงให้ตาย หลับตาลง ไม่กล้ามอง

“ฮ่าฮ่าฮ่า ชิงเฉิน ที่รัก เจ้าอายอย่างนั้นหรือ ความกล้าเมื่อสักครู่ของเจ้าไปอยู่ที่ไหน แค่นี้ก็อายเสียแล้ว แล้วหลังจากนี้จะทำเช่นไร” เสด็จอาเก้าหัวเราะอย่างชั่วร้าย ดึงนิ้วออกมา ยกร่างของเฟิ่งชิงเฉินขึ้น นำหลังของนางพิงกับบ่อหยก ยกขาทั้งสองข้างของเฟิ่งชิงเฉินไว้ที่ข้างเอวของเขา

“ที่รัก หลังจากนี้ถึงคราวของเจ้าแล้ว” เสด็จอาเก้าจับมือของเฟิ่งชิงเฉินวางลงบนเสาหยกของเขา และชี้ไปยังดอกไม้ของเฟิ่งชิงเฉิน

“เริ่มลงมือได้ ให้มันได้เข้าไป” ปลายของเสาหยกถูกับรูเล็ก ๆ ของเฟิ่งชิงเฉิน ลมหายใจของทั้งสองหนักแน่นมาก นิ้วของเฟิ่งชิงเฉินสั่น แต่นางก็ทำตามคำสั่งของเสด็จอาเก้า คือให้น้องชายของเขาเข้าไปตัวของนาง

น้องชายของเสด็จอาเก้ายังไม่ได้แข็งอย่างสมบูรณ์ เมื่อเทียบกับก่อนหน้านี้มันดูนิ่มลงเล็กน้อย จากการช่วยเหลือของเสด็จอาเก้า เฟิ่งชิงเฉินทำขั้นตอนนี้ได้สำเร็จ แต่ในตอนที่น้องชายของเสด็จอาเก้ายังเข้าไปในร่างของเฟิ่งชิงเฉินไม่สุด เฟิ่งชิงเฉินพบว่าขนาดของมันใหญ่ขึ้นและหนาขึ้นมา

“อ่า.....!” เฟิ่งชิงเฉินยืดตัวตรงอย่างช่วยไม่ได้ ทำให้จุดลับของทั้งสองแนบชิดกันอย่างไม่เคยเป็นมาก่อน จากนั้นก็ดึงเข้าดึงออก

“ชอบหรือไม่?” เสด็จอาเก้ากัดติ่งหูของเฟิ่งชิงเฉิน จับมือทั้งสองข้างของเฟิ่งชิงเฉิน ทั้งสองคนขยับสะโพกไปมาอยู่อย่างนั้น

“ชอบ เร็วกว่านี้ เจ้าเคลื่อนไหวให้เร็วกว่านี้” ร่างกายของเฟิ่งชิงเฉินไร้ซึ่งเรี่ยวแรง ร่างของนางพิงอยู่กับขอบบ่อ เสด็จอาเก้าไม่พอใจ ยกร่างของเฟิ่งชิงเฉินขึ้นแล้วหมุน ทั้งสองสลับตำแหน่งกัน ร่างของเสด็จอาเก้าติดอยู่ขอบบ่อ ปล่อยให้เฟิ่งชิงเฉินเคลื่อนไหวบนร่างกายของเขาแทน

“ชิงเฉิน ที่รัก ตอนนี้เจ้าทำได้แค่พึ่งพาข้าเท่านั้น” มือทั้งสองข้างของเสด็จอาเก้าจับสะโพกของเฟิ่งชิงเฉิน จากนั้นก็กดขึ้นกดลง

“อ่า......” เสาหยกของเสด็จอาเก้าที่อยู่ในร่างกายของเฟิ่งชิงเฉินเองก็เลื่อนขึ้นเลื่อนลงไปด้วยเช่นกัน เข้าไปถึงส่วนลึกในร่างกายของเฟิ่งชิงเฉิน

“ถึงตาเจ้าแล้ว เจ้าลองขยับเองดู” เสด็จอาเก้ายืนอยู่ในบ่อหยกโดยไม่เคลื่อนไหว ให้เฟิ่งชิงเฉินเป็นคนทำด้วยตัวเอง หากเขาไม่พอใจ เขาค่อยทำให้มากกว่านี้

พัฟ พัฟ กระทบกันอย่างใกล้ชิด ทุกครั้งที่มันถูกดึงออกหรือผลักเข้าไป คลื่นน้ำบริเวณโดยรอบสั่นสะเทือน การกระตุ้นเช่นนี้ทำให้เฟิ่งชิงเฉินตื่นเต้นเป็นอย่างมาก การเคลื่อนไหวของเฟิ่งชิงเฉินทำให้คนสองพอใจอย่างถึงที่สุด อำนาจในการควบคุมกลับมาอยู่ในมือของเสด็จอาเก้าอีกครั้ง ตอนนี้เขากำลังระเบิดอยู่ในร่างของเฟิ่งชิงเฉิน

“ชิงเฉิน ที่รัก เจ้าชอบมันหรือไม่” เสด็จอาเก้าดึงมันออกมา จากนั้นจ่อไปที่น้องสาวของเฟิ่งชิงเฉิน

“ชอบ เจ้ายอดเยี่ยมมาก” ฉากที่เต็มไปด้วยความสุข สำหรับเฟิ่งชิงเฉินแล้วมันเป็นเรื่องน่าตื่นเต้นเป็นอย่างมาก

“อยากอยู่ในการครอบครองของเข้าใช่หรือไม่” น้องชายของเสด็จอาเก้าเข้าไปครึ่งนิ้ว

เฟิ่งชิงเฉินกลืนน้ำลาย ใบหน้าของนางมีสีแดง “ใช่”

“อยากให้ข้าเข้าไปอย่างรุนแรงใช่หรือไม่” จากนั้นเข้าอีกอีกครั้งนิ้ว

“อยากให้ข้ากระแทกมันอย่างรุนแรงใช่หรือไม่”