บทที่ 845 ยุ่ง วันนี้เป็นวันดีอะไร

ในตอนที่เฟิ่งชิงเฉินมาถึง คนรับใช้ในจวนเฟิ่งได้จัดเตรียมทุกอย่างไว้เรียบร้อยแล้ว ราวกับพวกเขาฝึกมาอย่างเชี่ยวชาญเป็นร้อนเป็นพันครั้ง ความสามารถไม่ด้อยกว่าผู้ช่วยแพทย์ แต่สิ่งเดียวที่ยังขาดไปก็คืออุณหภูมิในกระท่อมยังไม่สูงพอ ทันทีที่เดินเข้ามาก็รู้สึกหนาวสั่นไปถึงชั้นกระดูก

สำหรับสิ่งนี้เป็นสิ่งที่เฟิ่งชิงเฉินไม่สามารถควบคุมได้ กระท่อมไม้หลังนี้ ไม่รู้ว่าถูกใช้งานล่าสุดตอนไหน เฟิ่งชิงเฉินไม่สามารถรักษาอุณหภูมิของมันให้คนที่ตลอดทั้งวันทั้งคืนได้

ในตอนที่ซีหลิงเทียนอวี่ถูกพาตัวเข้ามาในกระท่อม ร่างกายของเขาราวกับถูกแช่แข็ง คนรับใช้ทำได้เพียงห่มผ้าให้ซีหลิงเทียนอวี่เพื่อบรรเทาความหนาวเย็น ลูบไล้ไปบนร่างกายของเขาเพื่อกระตุ้นให้เลือดไปหล่อเลี้ยง

เมื่อสายลับของซีหลิงเทียนอวี่เห็นเฟิ่งชิงเฉิน เขารีบก้าวออกมาแล้วพูดว่า “แม่นางเฟิ่ง ข้าขอโทษ”

เรื่องในคืนนี้ไม่ได้เป็นแค่การมารบกวนเฟิ่งชิงเฉินในยามดึก แต่พวกเขานำอันตรายมากมายมาให้กับเฟิ่งชิงเฉิน ซึ่งเป็นอันตรายที่มิอาจคาดเดาได้

เฟิ่งชิงเฉินโบกมือ “ไม่เป็นไร การช่วยชีวิตคนสำคัญกว่า นายท่านของพวกเจ้าเป็นอะไรงั้นหรือ?”

“โรคเก่ากำเริบของนายท่านกำเริบ” สายลับชี้ไปยังขาทั้งสองข้างของซีหลิงเทียนอวี่ เฟิ่งชิงเฉินหันไปมอง ขมวดคิ้ว นี่เพิ่งจะผ่านไปได้ไม่นาน ทำไมขาเทียมของซีหลิงเทียนอวี่ถึงได้มีปัญหา

“ไม่ได้บาดเจ็บตรงไหนเพิ่มเติมงั้นหรือ?” เฟิ่งชิงเฉินไม่ได้ถามว่าซีหลิงเทียนอวี่เป็นเช่นนี้ได้อย่างไร นางไม่สนใจและไม่อยากรู้

“ไม่มี” สายลับตอบกลับมา

“ข้าเข้าใจแล้ว เจ้าออกไปได้” เมื่อได้ในสิ่งที่ตนเองอยากรู้ เฟิ่งชิงเฉินก็ไล่อีกฝ่ายออกไปทันที

ก็แค่เกิดปัญหากับขาเทียม นั่นแสดงว่าไม่จำเป็นต้องกังวลถึงชีวิต หัวใจของเฟิ่งชิงเฉินสงบลงเล็กน้อย บอกให้สาวใช้ทั้งสองของนางเข้ามาด้านใน ส่วนคนอื่นไม่จำเป็นต้องให้เฟิ่งชิงเฉินออกคำสั่ง พวกเขาทยอยออกไปแต่โดยดี

แม้พวกนางจะอิจฉาสาวใช้ทั้งสองที่เพิ่งเข้ามาใหม่และได้รับความไว้วางใจจากเฟิ่งชิงเฉิน แต่เนื่องจากเป็นคำสั่งของนายท่าน พวกนางไม่มีสิทธิ์ที่จะสงสัย แม้ว่าพวกนางจะรู้สึกอิจฉามากแค่ไหน สุดท้ายก็ต้องจากไปอย่างเชื่อฟัง

“ตัดกางเกงของเขาออก” เฟิ่งชิงเฉินเปิดกล่องยา จากนั้นนำกรรไกรทางการแพทย์ออกมา

“เจ้าคะ”

“ระวังหน่อย อย่าให้ไปถูกบาดแผลของเขาเด็ดขาด” เฟิ่งชิงเฉินสวมหน้ากาก เดินไปล้างมือด้วยน้ำสะอาดด้านข้าง จากนั้นก็หันไปสวมถุงมือ ช่วงเวลาดังกล่าวสามใช้ทั้งสองได้ตัดขากางเกงของซีหลิงเทียนอวี่เป็นที่เรียบร้อย เผยให้เห็นบาดแผลที่แดงและบวม

“เพียงพอแล้ว” เฟิ่งชิงเฉินหยิบเครื่องวัดอุณหภูมิออกมา ยัดเข้าไปในปากของซีหลิงเทียนอวี่ ฟังเสียงการเต้นของหัวใจด้วยเครื่องมือทางการแพทย์ เริ่มตรวจร่างกายของซีหลิงเทียนอวี่ตั้งแต่ขั้นตอนแรก

สาวใช้ทั้งสองไม่เข้าใจการกระทำของเฟิ่งชิงเฉิน แต่ก็อยู่นิ่งไม่ส่งเสียง ยืนมองอยู่ด้านข้าง ไม่กล้าสร้างความวุ่นวายให้กับเฟิ่งชิงเฉิน แต่เมื่อใดที่เฟิ่งชิงเฉินออกคำสั่ง พวกนางก็จะรีบเข้ามาให้ความช่วยเหลือในทันที

สถานการณ์ของซีหลิงเทียนอวี่ในตอนนี้ไม่ได้ถือว่าดีหรือแย่จนเกินไป เขาอยู่ด้านนอกที่มีอุณหภูมิต่ำมานานเกินไป ทำให้ร่างกายแข็งตัว เป็นหวัด มีไข้ และมีอาการบวมเป็นน้ำเหลืองเล็กน้อยตามร่างกาย สิ่งเหล่านี้ไม่ได้หนักหนาอะไร เนื่องจากสิ่งที่สำคัญที่สุดก็คือบาดแผลตรงขาเทียม

เฟิ่งชิงเฉินไม่เข้าใจ ภายใต้สถานการณ์ที่ไม่มีแรงภายนอกมากระทำ ซีหลิงเทียนอวี่ทำให้ต้นขาที่ต่อกับขาเทียมของเขาแยกตัวออกมาจากกันได้อย่างไร

“เป็นอัจฉริยะแห่งความบัดซบเสียจริง” เมื่อเห็นบาดแผลที่น่ากลัว เฟิ่งชิงเฉินสบถด้วยความโกรธ