บทที่ 945 หาเงิน เจ้าบ้านเองก็ไม่มีเงินเหมือนกัน

ได้ยินคำพูดของซูเหวินชิงว่าหลานจิ่วชิงได้เข้าร่วมการเดิมพันครั้งนี้ด้วย เฟิ่งชิงเฉินไม่ตกใจเลยแม้แต่น้อย หลานจิ่วชิงรู้เรื่องราวภายใน เขาจะปล่อยโอกาสหาเงินก้อนใหญ่ขนาดนี้ไปได้อย่างไร หนานหลิงจิ่นฝานวางแผนที่จะเดิมพันเพื่อสร้างรายได้ไม่ใช่หรือไง แต่น่าเสียดายที่หนานหลิงจิ่นฝานนั้นเดิมพันผิดฝั่ง

ด้วยเหตุนี้เฟิ่งชิงเฉินจึงได้รู้ว่าเหตุใดหลานจิ่วชิงถึงให้ความสำคัญกับการประลองถึงเพียงนี้ ที่แท้ก็กังวลเรื่องเงิน โอกาสดีถึงเพียงนี้ ก็จริงที่ไม่ควรพลาด หากไม่ใช่เพราะสถานะของนางละเอียดอ่อน ไม่เหมาะสมการกับเล่นเดิมพัน นางเองก็คงจะเดิมพันฝ่ายนะ และคงได้เงินก้อนใหญ่มาครอบครอง

แน่นอนว่าเงินสองล้านตำลึงไม่ใช่เงินจำนวนน้อย ๆ สำหรับเฟิ่งชิงเฉิน ในมือของเฟิ่งชิงเฉิน อย่าว่าแต่สองล้านตำลึงเลย แค่สองหมื่นตำลึงนางยังไม่มีเลยด้วยซ้ำ ต้องรู้ก่อนว่าเวลานี้นางยังเป็นหนี้ซูเหวินชิงอยู่จำนวนมาก ส่วนเงินสำหรับการขายยาป้องกันการแท้งบุตร ตระกูลหยุนยังไม่ได้คิดคำนวณและแจกจ่ายให้เฟิ่งชิงเฉิน แต่ถึงจะจ่ายให้แล้วก็ไม่มีทางมีมากถึงขนาดนั้น

เฟิ่งชิงเฉินส่งคนไปสอบถามหยุนเซียว ข้อมูลที่ได้จากหยุนเซียวคือ เงินที่เฟิ่งชิงเฉินจะได้รับทั้งหมดคือหกแสนตำลึง หากเฟิ่งชิงเฉินรีบร้อนหรือต้องการใช้เงินด่วน เขาก็ยินดีให้เฟิ่งชิงเฉินยืมก่อนหนึ่งล้านตำลึง

“เช่นนี้ก็ยังขาดอยู่อีกหนึ่งล้านตำลึง” เมื่อหาเงินมาได้อีกหนึ่งล้านตำลึง เฟิ่งชิงเฉินและซูเหวินชิงไม่ได้รู้สึกมีความสุขขึ้นมาแต่อย่างใด เนื่องจากเงินจำนวนหนึ่งล้านตำลึงสุดท้ายเป็นเงินที่หายากมากที่สุด

“ใช่ ยังขาดอีกหนึ่งล้านตำลึง ข้าขอลองหาวิธีดูก่อน” เรื่องของตนเองก็ไม่ใช่ ซูเหวินชิงจะไปรบกวนเฟิ่งชิงเฉินฝ่ายเดียวได้อย่างไร อีกอย่างคนที่เฟิ่งชิงเฉินรู้จักก็ไม่มีใครสามารถรวบรวมเงินจำนวนหนึ่งล้านตำลึงได้ในช่วงระยะเวลาอันสั้น

แม้ว่าตระกูลหวังจะมี แต่นั่นมันก็เป็นเงินของตระกูลหวัง มันไม่ใช่เงินของหวังจิ่นหลิง ต่อให้หวังจิ่นหลิงต้องการใช้เงิน ก็ต้องอธิบายเหตุผลออกมาให้ชัดเจน ดังนั้นจึงง่ายสะดวกที่จะไปขอยืม

“ไม่ต้องรีบร้อน เรื่องราวมันยังไม่จบไม่ใช่หรือไง พวกเรายังมีเวลา” เฟิ่งชิงเฉินเห็นซูเหวินชิงเครียดจนผมเปลี่ยนเป็นสีขาว นางจึงกล่าวปลอบใจออกมา

ซูเหวินชิงยิ้มอย่างขมขื่นพร้อมพยักหน้า “พูดไปพูดมาข้าก็ต้องขอบคุณที่เกิดเหตุเพลิงไหม้ในโรงเลี้ยงสัตว์หลวง หากไม่ใช่เพราะเหตุเพลิงไหม้ การเดิมพันครั้งนี้คงจบสิ้นไปตั้งนานแล้ว”

“คือ......” เส้นเลือดสีดำปรากฏเต็มใบหน้าของเฟิ่งชิงเฉิน “จะพูดออกมาเช่นนี้ไม่ได้ กระดานหมากยังไม่ได้รับการตัดสิน ตระกูลซูก็สามารถยืดเวลาออกไปได้ ไม่แน่ว่าพวกเจ้าอาจจะมีโอกาสพลิกกระดานกลับมาอีกครั้ง”

แน่นอน อย่างมากที่สุดก็แค่เสมอกัน

ซูเหวินชิงได้ยินเช่นนั้นก็ตื่นตระหนกขึ้นมาทันใด รีบนำมือของเขามากุมมือของเฟิ่งชิงเฉิน “เฟิ่งชิงเฉิน เจ้าได้โปรด ได้โปรดอย่างเปิดโอกาสได้พลิกกระดานครั้งนี้เลย หากพวกเขาสามารถพลิกกระดานได้จริง ข้าคงต้องทุกข์ยากมากไปกว่านี้ ชิงเฉิน ข้าจะแพ้ไม่ได้”

“เรื่องนี้มันไม่ได้ขึ้นอยู่กับข้า” เฟิ่งชิงเฉินรีบใช้แรงดึงมือออกมา

เป็นเรื่องปกติ นอกจาก11 นางก็ไม่คุ้นชินกับการที่ถูกคนอื่นจับมือ โดยเฉพาะซูเหวินชิงที่ใช้แรงมากถึงเพียงนี้ นางรู้สึกเจ็บมือจนแทบทนไม่ไหว

“เฮ้อ เช่นนั้นจะทำอย่างไร? หรือว่าข้าจะต้องไปหายืมเงินไว้เผื่ออีกสองล้านตำลึง?” ซูเหวินชิงแทบจะร้องไห้ออกมา เวลานี้แค่หนึ่งล้านตำลึงเขายังหามาไม่ได้

“ไม่ต้อง เจ้าสามารถไปหาหลานจิ่วชิง ข้าคิดว่าเขาน่าจะมีทางทำให้ตระกูลซูไม่สามารถพลิกกระดาษครั้งนี้ได้” เฟิ่งชิงเฉินแนะนำออกไปด้วยจิตใจอันชั่วร้าย

นางไม่มีทางยอมรับเด็ดขาดว่านางรู้สึกอิจฉา

ฮึฮึฮึ......นางใช้จรรยาบรรณและความทักษะทางการแพทย์มากมายถึงจะหาเงินได้ทีละน้อย แต่หลานจิ่วชิงแค่ลงเดิมพันครั้งเดียวกลับได้เงินถึงสองสามล้านตำลึง นางรู้สึกอิจฉามาก

“ใช่ ใช่ ใช่ ไปหาจิ่วชิง ให้จิ่วชิงไปหาหนทาง” ซูเหวินชิงชื่นชมความเห็นของเฟิ่งชิงเฉิน หลังจากนั้นเขาก็นั่งไม่ติด บอกให้เฟิ่งชิงเฉินส่งเงินให้เขาโดยเร็ว จากนั้นเขาก็ออกไปหายืมเงินต่อ

เฟิ่งชิงเฉินตอบรับครั้งแล้วครั้งเล่า ต่อหน้าซูเหวินชิง นางบอกให้คนรับใช้ของนางไปขอยืมเงินจำนวนหนึ่งล้านตำลึงของหยุนซู

ใบหน้าของซูเหวินชิงเต็มไปด้วยความรู้สึกขอบคุณ เห็นเฟิ่งชิงเฉินอยู่ในห้องผู้ป่วยอย่างเบื่อหน่าย เขาจึงขายน้องชายของตนเองออกมาทันที “ชิงเฉิน ข้าเห็นเจ้ารู้สึกเบื่อ ข้าจะให้เหวินหางมาอยู่เป็นเพื่อนเจ้า เจ้านั่นบ่นคิดถึงเจ้าทุกวันเลย”

“ไม่ต้อง......”

เสียงปฏิเสธของเฟิ่งชิงเฉินดังขึ้น แต่เวลานั้นซูเหวินชิงก็เดินออกไปแล้ว ปล่อยให้เฟิ่งชิงเฉินหดหู่อยู่ลำพัง แม้ว่านางจะรู้สึกเบื่อหน่าย แต่ก็ไม่ได้เบื่อหน่ายจนที่จะหามาพูดคุยเพื่อแก้เหงา จนต้องมาดูแลน้องชายของบ้านตระกูลซู