บทที่ 4 น้ำศักดิ์สิทธิ์จากดวงตาเทพ 4

ภายในห้องโถงโรงเรียนเวทมนตร์สตาเดเฟียเด็กหลายคนพูดคุยกันอย่างครึกครื้นและตื่นเต้น เนื่องจากจะมีบุคคลสำคัญมาเยือนโรงเรียนทำให้พวกเขาตื่นเต้นเป็นพิเศษที่จะได้พบบุคคลนั้น มาเดลินเองก็เช่นกันเธอเป็นเงือกสาวขี้สงสัยที่มีความสนใจในหลายๆเรื่องด้วยความที่เธอมีใบหน้าอันสวยสะดุดตาไม่ว่าจะไปไหนทุกคนล้วนชื่นชอบเธอ ทำให้เธอมักจะได้ข่าวสารมากมายมาอย่างรวดเร็ว ครั้งนี้เธอเองก็ได้ข่าวจากเพื่อนต่างห้องถึงเรื่องการมาเยือนของบุคคลสำคัญในครั้งนี้ทำให้เธอเองก็รู้สึกตื่นเต้นและหยุดไม่ได้ที่จะนำเรื่องนี้มาคุยกับเพื่อนๆ

“พวกเธอได้ยินที่เขาพูดกันรึเปล่าเดือนหน้าจะมีนักเล่านิทานมาที่นี่ว่ากันว่านักเล่านิทานจะมาสตาเดเฟียทุกๆ 100 ปีเขาจะมาพักที่นี่ 3 วัน 2 คืน และทุกครั้งที่มาเขาจะเล่านิทาน 1 เรื่อง พร้อมกับคำถามปริศนา 1 ข้อ ถ้าใครสามรถตอบคำถามเขาได้เขาจะมอบของวิเศษให้” มาเดลินพูดกับเพื่อนของตนอย่างตื่นเต้น “แต่จะว่าไปแล้วเมื่อร้อยปีก่อนใครตอบคำถามนี่ได้นะอยากรู้จัง” มาเดลินกล่าวเสริมด้วยความสงสัยพร้อมกับทำท่าทางเหมือนคนกำลังคิดอะไรบ้างอย่าง

“ทำไม ! เธออยากได้ของวิเศษหรอ” เทียน่าถามเพื่อนแกมหยอกล้อ

“เปล่าหรอกฉันแค่อยากฟังนิทาน สมองอย่างฉันไม่น่าจะตอบคำถามได้” มาเดลินตอบ

“ถ้าเขามาที่นี่ทุกร้อยปีแล้วอายุของเขาจะเท่าไหร่กันนะ ฉันว่าน่าจะหลายพันปี” ลูเซียพูดด้วยความสงสัย

“เรื่องนี้เธอต้องถามเทียน่าเพราะนักเล่านิทานเขาเป็นเอลฟ์” โซอี้ออกความเห็น

“จริงหรอเทียน่า”

“ใช่เขาอายุมากจนฉันเองก็นับไม่ถูกเหมือนกัน”

“แล้วทำยังไงถึงจะตอบตำถามเขาได้ล่ะ” มาเดลินถามเทียน่าที่นั่งอยู่ข้างตน

“เอ่อ...ถึงเขาจะเป็นเอลฟ์เหมือนฉัน แต่เรื่องปริศนาของเขาฉันไม่รู้หรอก มันอยู่ที่ความสามารถของแต่ละคนรึเปล่า อีกอย่างเธออย่าลืมสิเผ่าเอลฟ์มีย่อยออกมาตั้งหลายเผ่ากระจายกันอยู่ตั้งหลายที่ฉันจะไปรู้จักเขาได้ไงโซอี้เธอก็พูดไปเรื่อย”

“เฮ้ออ...อยากรู้จริงๆเลยว่าครั้งนี้ใครจะตอบปริศนาได้” มาเดลินกล่าวพร้อมเอามือค้ำคาง

“แล้วทำไมเธอไม่ลองล่ะ” ลูเซียออกความเห็น

“ฉันไม่ฉลาดขนาดนั้นหรอก ขนาดรุ่นพี่ยังยากที่จะตอบเลย”

“ปริศนายากขนาดนั้นเลยหรอ” อนาตาเซียที่นั่งเงียบอ่านหนังสือออยู่ถามขึ้นด้วยความสงสัย

“ก็ใช่น่ะสิ ปริศนาของเขาเป็นปริศนาที่แทบจะไม่มีใครตอบได้ นอกจากจะรู้จริงๆ”

“เป็นอย่างนี้นี่เอง”

หลังจากเลิกเรียนในช่วงค่ำอนาตาเซียสาวน้อยผู้อยากรู้อยากเห็นเดินตรงไปหาเบลินด้าที่บ้านของเธอทันที โดยสาวน้อยตั้งใจว่าจะไปถามเบลินด้าเรื่องของนักเล่านิทานเพื่อที่ความสงสัยของเธอจะได้รับคำตอบ

ด้านในบ้านของเบลินด้าสองสาวพูดคุยกันอย่างออกรสออกชาติ

“เบลินด้าคุณรู้จักนักเล่านิทานไหม”

“รู้สิ แต่ก่อนตอนฉันเป็นนักเรียนเขามาเล่านิทานที่สตาเดเฟียฉันชอบนิทานของเขามากเลย”