ตอนนที่ 66 ในใจเธอได้แพร่ความหวานออกมา

แต่ถึงเธอจะคิดอย่างนั้นใบหน้าของเธอก็สงบนิ่งมาก" ท่านหิง เธอเข้าใจฉันผิดแล้ว ... "

เธอเริ่มแสร้งทำเป็นว่าเป็นคนน่าสงสารและไร้เดียงสา แต่การปลอมตัวนี้ได้ถูกฉีกเป็นชิ้นเล็กชิ้นน้อยภายใต้วิดีโอเหล่านั้นแล้ว

หลิวจิงซู ค่อยๆหลับตาลงและพูดอย่างจริงจังว่า "นั่นคือทั้งหมดที่ฉันอยากจะพูด เสี่ยวหม่าน เธอทบทวนตังเองๆดีละกัน"

ก่อนที่หลินเสี่ยวหม่านจะโต้แย้งต่อไปฝั่งนั้นก็ได้วางสายโทรศัพท์ลงแล้ว

มีความคิดที่ลึกซึ้งในดวงตาของเธอท่าทีของท่านหญิง เด็ดขาดมาก ดูเหมือนว่าเธอจะแน่ใจ 100% ว่าคน ๆ นั้นคือเธอ

เธอตื่นตระหนกเล็กน้อยวางโทรศัพท์ทิ้งไว้และอาบน้ำเย็นอีกครั้งโดยจงใจทำให้ตัวเองเป็นทุกข์

อีกหนึ่งชั่วโมงต่อมาเธอเริ่มมีไข้เธอโทรหาท่านหญิง หวังว่าท่านหญิงจะมาพบเธอ

ท่านหญิงก็ได้มาจริงๆ แม่ของ หลินเสี่ยวหม่าน เพิ่งจากไปและพ่อเลี้ยงของเธอก็ไม่สนใจเธอ ตอนนี้สิ่งเดียวที่เธอพึ่งพาได้คือตัวเธอเอง

หลิวจิงซูยังคงมีความรู้สึกต่อ หลินเสี่ยวหม่านเพราะยังไงแล้วเขาก็เลี้ยงดูเธอมานาน

ใบหน้าของ หลินเสี่ยงหม่าน เป็นสีแดงและริมฝีปากของเขาแตกเป็นเส้นๆ

"เสี่ยวหม่าน คุณจะทำไปทำไม"

หลิวจิงซู นั่งลงอย่างเป็นหว่งเอื้อมมือไปแตะหน้าผากเธอ มีไข้สูงมาก

"ท่านหญิง ฉันขอโทษ ฉันไม่ต้องการทำลายการแต่งงานระหว่าง สือฮว่า กับหลานชายของคุณฉันแค่ ... "

เมื่อเธอพูดอย่างนี้เธอก็สำลักเล็กน้อยและไหล่ของเธอก็เริ่มสั่น

หลิวจิงซู ผงะ แต่ปรากฎว่าไม่ใช่อย่างที่เธอคิดเธอรู้สึกได้ทันทีว่าคำพูดของวันนี้แรงไปเล็กน้อย

"คุณมีปัญหาอะไรสามารถพูดออกมาได้ ฉันไม่ใช่คนไม่มีเหตุผล"

เสี่ยวหม่าน กัดริมฝีปากดวงตาของเขากระพริบด้วยความดิ้นรนจากนั้นเขาก็พูด

"ฉันแค่เกลียดสือฮว่า เธอกับฉันเป็นเพื่อนร่วมห้อง เธอกับครูใหญ่สนิทกันมากฉันเคยเห็นครั้งหนึ่งพวกเขา ... ท่านหญิง ฉันหวังว่าคุณจะไม่บอกคนอื่นเกี่ยวกับเรื่องนี้ตอนนั้นแสงไฟมืดมาก และฉันก็ไม่แน่ใจว่าผู้หญิงคนนั้นเป็นเธอหรือเปล่านั่น เป็นเพียงการคาดเดา ต่อมาเธอได้รับรางวัลมากมายและฉันรู้สึกว่าอาจมีข้อมูลวงใน "

เธอไม่ได้พูดทุกอย่าง ตอนนี้ท่านหญิงเกลียดสือฮว่า และแน่นอนว่าเธอจะคิดว่าเธอเป็นผู้หญิงที่มีอะไรกับครูใหญ่!

แม้ว่าเวลาจะมาถึงเธอก็สามารถปกป้องตัวเองได้หลังจากนั้นเธอก็แค่บอกว่าแสงนั้นมืดมาก แต่เธอก็ไม่ได้แน่ใจ

ดวงตาของ หลิวจิงซูเริ่มมีอาการเลือดคั่ง "ตอนนี้เธอกำลังเริ่มทำอาหารเอง! เหอะ ผู้หญิงแบบนี้มันช่างเร้าร้อนไม่มีอะไรที่ทำไม่ได้ ไม่ได้ ฉันต้องหา วิธีเอาเธอออกไป! "

ยิ่งหลิวจิงซู คิดถึงเรื่องนี้เธอก็ยิ่งโกรธเธอมากขึ้น เมื่อรู้ว่าด้วยนิสัยใจคอของเสี่ยวหม่าน เธอจะไม่เป็นศัตรูกับใครง่ายๆ สือฮว่า สมควรได้รับมัน!

"เสี่ยวหม่าน นี่เป็นเรื่องส่วนตัวของตระกูลฮ่อ ครั้งต่อไปที่คุณไม่ต้องเข้าร่วม รักษาตัวเองดีๆและฉันจะหาไตที่เหมาะสมให้คุณโดยเร็วที่สุด"

หลังจาก หลิวจิงซู จากไปปากของ หลินเสี่ยวหม่าน ก็งอ

การแพร่กระจายข่าวลือทำให้เขาเชื่อข่าวลือเดิมที่เรื่องนี้ก็มีคนเล่า แม้ว่า สือฮว่า ต้องการปกป้องตัวเองเขาก็ไม่สามารถสร้างหลักฐานใด ๆ ได้ นอกจากนี้ทุกคนในมหาวิทยาลัยจิงตูรู้ดีว่าเธอมีความสัมพันธ์ที่ดีกับครูใหญ่ ตราบใดที่ท่านหญิงให้คนไปถามนักศึกษาของมหาวิทยาลัยจิงตู สือฮว่าก็จบเลย

เดิมที สือฮว่า คิดว่าหลังจากที่ท่านหญิงออกจากเฉียนสุ่ยวา ชีวิตของเธอจะเงียบสงบสองสามวัน แต่ในวันรุ่งขึ้นท่านหญิงก็ กลับมา

พรุ่งนี้เป็นวันที่คุณยายผ่าตัด เธอต้องไปติดตามตอนนี้เพื่อป้องกันอุบัติเหตุ แต่ หลิวจิงซู กำลังมาอย่างดุเดือด

"ท่านหญิง"

เธอตะโกนด้วยความเคารพเนื่องจากการมาถึงของบุคคลนี้จึงเป็นเรื่องยากที่จะออกไปข้างนอก

"ครูใหญ่ของมหาวิทยาลัยจิงตูมีความเกี่ยวข้องอะไรกับคุณบ้าง?"

เธอได้ให้คนของเธอเองไปสอบถามเกี่ยวกับกลุ่มเพื่อนร่วมชั้นของสือฮว่า และได้รู้ว่าสือฮว่า มีความสัมพันธ์ที่ดีกับครูใหญ่เมื่อเธอนึกถึงสิ่งที่ สือฮว่า พูดเธอก็รู้สึกขยะแขยง!

สือฮว่ ถึงกับผงะและไม่ได้คิดถึงเรื่องอื่นในขณะนี้ "ครูใหญ่ชื่นชมฉันมาก"

เธอได้รับรางวัลมากมายทุกปีและโดยพื้นฐานแล้วผู้นำของมหาลัยก็รู้จักเธอและครูใหญ่ก็พาเธอออกไปเข้าร่วมการแข่งขันเป็นการส่วนตัว ดังนั้นจึงไม่มากเกินไปที่จะกล่าวว่าชื่นชม

"ชื่นชม ชื่นชมแบบไหน แบบปิดประตูแล้วมีแค่พวกคุณสองคนที่ชื่นชมกันเหรอ สือฮว่า ฉันได้อ่านข้อมูลของคุณแล้วคุณเป็นเด็กผู้หญิงที่มีภูมิหลังที่ไม่ดี ได้สอบออกมาทีละขั้นและ เข้าสู่ตี้เซิ่ง มันจะไม่ทำให้คนอื่นความสงสัยได้อย่างไร แฟนเก่าของคุณก็เป็นคนที่ร่ำรวยด้วย คุณได้รับทรัพยากรมากมายจากการพึ่งพาเขา จากนั้นคุณก็เข้าหาครูใหญ่และขอให้ครูใหญ่พาคุณเข้าตี้เซิ่ง และสุดท้าย ก็เข้าหาหลานชายของฉัน เป็นแผนการที่ดีจริงๆ "

ก่อนที่ หลิวจิงซู จะพูดสิ่งเหล่านี้สือฮว่า ก็เคารพท่านหญิงมาโดยตลอด

ในตระกูลฮ่อ เธอยังเป็นเด็กและไม่ควรสนใจผู้อาวุโสของเธอมากเกินไป

เธอตระหนักถึงเหตุการณ์ปัจจุบันสงบและมีเหตุผลมาโดยตลอด แต่เมื่อเธอได้ยินว่าบุคคลนี้เริ่มใส่ร้ายครูใหญ่ ไฟในใจของเธอก็ไม่สามารถสลายได้อีกต่อไป

ครูใหญ่มีความขยันหมั่นเพียรและมีมโนธรรมมาตลอดชีวิต เขาล้มป่วยหลายครั้งเนื่องจากกิจการมหาลัย เขาอายุไม่ถึง 60 ปี ก็มีโรคมากมายในตัวแล้ว

จิตวิญญาณของมหาวิทยาลัยจิงตูเป็นแบบดั้งเดิมและเข้มงวดทุนการศึกษาทั้งหมดมอบให้กับนักเรียนที่ต้องการความช่วยเหลือมากที่สุดเพื่อช่วยให้พวกเขาบรรลุความฝัน

ทำไมคนที่จนๆอย่างนี้ถูกใส่ร้ายเช่นนี้ ด้วยคำพูดไม่กี่คำของเธอก็กลายเป็นแบบนี้

ความเป็นศัตรูของเธอไม่ได้หนักอย่างปกติ!

"ท่านหญิง คุณรู้ไหมว่าตอนนี้คุณกลายเป็นอะไร คุณขี้เหนียวและไม่มีความคิดเห็นได้ยินจากข้างนอกว่าเป็นลมก็คือลมและฝนก็คือฝน สำหรับความปรารถนาที่เห็นแก่ตัวของคุณเองคุณจะไม่ลังเลที่จะทำให้เสียชื่อเสียงผู้นำที่คิดถึงนักเรียนทุกหนทุกแห่ง ฉันได้ยินมาว่าตอนที่คุณยังเด็กคุณมีความสามารถอย่างน่าอัศจรรย์ คุณเป็นผู้หญิงคนโตจากครอบครัวที่ร่ำรวย เพื่อให้ได้ใจคุณปู่ฮ่อ คุณได้เรียนรู้ทุกอย่างเกี่ยวกับบทกวีและเพลง แต่คุณคงไม่เคยคิดว่าถ้าผู้ชายรักคุณจริง คุณจะเป็นผู้หญิงแบบไหนก็ได้ ถ้าเขาไม่รักคุณคุณต้องเป็นผู้หญิงที่เก่งกาจ ฉันคิดว่าคุณปู่ฮ่อไม่ได้ชอบคุณ ก็ไม่เกี่ยวฝีมือ "

หลิวจิงซู ไม่คิดว่า สือฮว่า จะพูดประโยคยาว ๆ ออกมาเพื่ออับอายเธอ เธอ โกรธมากจนยกมือขึ้นตบเธอ

"เพียะ!"