ตอนนที่ 68 คนที่ทำตัวน่าสงสารย่องน่าเกียจ！

เธอเงยคอขึ้นแล้วยัดยานอนหลับทั้งขวดเข้าปากเคี้ยวด้วยดวงตาสีแดงฉาน

ราวกับว่ายาเหล่านั้นคือ สือฮว่า เธอจะกินเนื้อของเธอทีละคำๆ!

สือฮว่า ไม่คิดว่า หลินเสี่ยวหม่าน จะวางสายในเร็ว ๆ นี้ เธอจ้องไปที่โทรศัพท์พร้อมกับคำพูดถากถางที่มุมปากของเธอ

แค่นี้ก็ทนไม่ได้แล้วเหรอ? ตอนที่เธอบังคับคนนอกที่ไร้เดียงสาให้ตาย เธอยังไม่รู้สึกว่าตัวเองผิดเลย

ถึงหลินเสี่ยวหม่าน จะน่าสงสาร แต่มีคำกล่าวว่าอะไรนะคนที่ทำตัวสงสารย่องน่าเกียจ !

" สามี ขอบคุณค่ะ"

แม้ว่า ฮ่อฉวนสือ จะพูดแค่สามคำตั้งแต่ต้นจนจบแต่พลังของทั้งสามคำก็ไม่น้อยไปกว่าระเบิด

หลินเสี่ยวหม่านหยิ่งขนาดนั้น ตอนนี้คงจะโกรธจนบ้าล่ะ?

ฮ่อฉวนสือ ไม่ได้พูดอะไร เขาดูเหมือนจะอยากรู้อยากเห็นมากขึ้นเรื่อย ๆ เกี่ยวกับ สือฮว่า อยากรู้ว่าเธอสามารถพ่นประโยคที่คมชัดเช่นนี้ออกมาได้อย่างไร อยากรู้ว่าเธอจะนุ่มนวลได้อย่างไรเมื่อเผชิญหน้ากับเขา

"คุณ......"

เขาลังเลอยู่พักหนึ่ง และยังคงวางไข่ไว้บนแก้มของเธอ "ต่อหน้าฉันเธอไม่เคยแกล้งทำเป็นอะไรเลย"

เธอยอมรับความสัมพันธ์ครั้งก่อนของเธออย่างตรงไปตรงมา บอกให้เขารู้นิสัยใจคอของเธออย่างตรงไปตรงมาและเปิดเผยด้านเปราะบางที่ต้องการการปกป้องอย่างตรงไปตรงมา

สือฮว่า มีหน้ากากหลายพันแบบ แต่น่าแปลกที่เขาไม่ได้เกลียดสักหน้าเลย

" สามี คุณเป็นประธานของตี้เซิ่ง และดวงตาของคุณก็เพียงพอที่จะรับรู้ถึงจิตใจของผู้คน ครั้งแรกที่ฉันเห็นคุณที่หน้าประตูตระกูลฮ่อ ฉันรู้ว่าฉันไม่มีความสามารถที่จะแสร้งทำเป็นต่อหน้าคุณในด้านหน้าของความแข็งแกร่งเทคนิคเล็ก ๆ น้อย ๆ ของฉันเป็นเรื่องตลก "

ด้วยสถานะของเขา เขาไม่เคยเห็นคนแบบไหนและไม่มีทางที่จะปิดบังอำพรางของเขาได้

ริมฝีปากที่โค้งงอร่าเริงของฮ่อฉวนสือ ในสายตาของเธอเขาเป็นผู้ชายที่มีพลังมากขนาดนั้นเลยเหรอ?

พวกเขาสองคนไม่ได้พูดอะไรต่อ เพราะผู้เฒ่าจะมีการผ่าตัดในวันพรุ่งนี้และ สือฮว่า ตั้งใจที่จะอยู่ในโรงพยาบาลในคืนนี้

ฮ่อฉวนสือ ถูกโทรศัพท์เรียกไปและให้ไข่ทั้งสองฟองแก่เธอก่อนออกไป

เมื่อ สือฮว่า มองลงไปที่ไข่ที่ปอกแล้วสองฟอง มุมปากของเขาก็โค้ง

ในตอนบ่ายผู้เฒ่าได้ตื่นขึ้นมาอีกครั้งขณะนี้เขาสามารถลุกขึ้นนั่งได้ แต่เขายังพูดไม่ได้และใบหน้าของเขาก็ดูอ่อนล้า

เธอยกมือขึ้นอย่างยากลำบากและนิ้วก้อยของเธอก็งอไปข้างหน้า สือฮว่า

นี่เป็นท่าทางที่ผู้เฒ่ามักทำซึ่งหมายความว่าเธอต้องการดูทีวี

ผู้เฒ่ามักไม่มีงานอดิเรกอื่น ๆ และส่วนใหญ่ชอบละครเรื่องที่มีแม่สามีและลูกสะใภ้เข้ามาพัวพันเป็นจริยธรรมครอบครัวสายเลือดสุนัขตอนแปดโมง

สือฮว่า กลัวว่าเธอจะมีสติอยู่ได้ไม่นาน แต่ก็เป็นเรื่องยากที่ยายของเธอจะตื่นขึ้นมาได้ เธอก็เลยเปิดทีวีบนผนัง

เพราะอาศัยอยู่ในวอร์ดที่ดีที่สุดทุกอย่างจึงมาเป็นคู่

เธอเปลี่ยนช่องไปที่รายการทีวีที่คุณยายมักชอบมากที่สุด ลุกขึ้นและปรับเตียงให้สูงขึ้น

รอยยิ้มที่หายไปนานปรากฏบนใบหน้าของผู้เฒ่า แม้ว่าเขาจะยังสวมหน้ากากออกซิเจนอยู่ แต่เขาก็ดีขึ้นมาก

หัวใจของ สือฮว่า สงบลงอย่างไม่คาดคิด คุณยายดูละครทีวีเรื่องนี้มาหลายปีแล้วและยังท่องบทได้อีกแล้วด้วย

ตอนนั้นเธอไม่เข้าใจ แต่ต่อมาเธอได้รู้ว่านี่คือละครที่ชื่นชอบตอนที่คุณปู่จีบคุณยายที่โรงเรียน

คุณปู่เป็นผู้ชายและไม่ชอบละคนเหล่านี้ แต่เพราะคุณยายชอบ พวกเขาทั้งสองจึงปรากฏตัวในโรงอาหารทุกวันเพื่อดูละครนี้ให้จบ

ในสมัยนั้นโทรทัศน์ธรรมดามาก แต่บังเอิญมีอยู่ในโรงอาหารและรายการโปรดของป้าในโรงอาหารก็คือรายการทีวีนี้

สำหรับคุณยายละครทีวีเรื่องนี้ได้กลายเป็นปัจจัยยังชีพของเธอ

คุณปู่จากไปเร็ว ทุกครั้งที่เพลงเปิดละครดังขึ้นเธอจะได้เห็นความสุขของครอบครัวลูกสาวตัวน้อยของเธอต่อหน้าคุณยยาของเธอ

สือฮว่า เสียใจเล็กน้อย คุณแม่นอกจากจะทิ้งเงินจำนวนหนึ่งไว้ให้เธอแล้วแม่ของเธอยังไม่ได้สอนอะไรเธอเลย

และคนที่เป็นพ่อนั้นไม่สนใจเธอมาโดยตลอด ดังนั้นความรู้เรื่องความรักทั้งหมดของเธอจึงได้มาจากยาย