ตอนที่ 110 นั่นเป็นระยะห่างที่ใกล้ที่สุดระหว่างพวกเขา

ฮ่อฉวนสือเดินลงมาถึงชั้นล่างของตี้เซิ่ง หนานสือก็กำลังรออยู่ด้วยความเคารพ

"ข่าวมันจริงเหรอ?"

เขาถามอย่างเย็นชา เห็นหนานสือพยักหน้าหนักแน่น "ท่านประธานครับ คุณฮ่อนายยังมีชีวิตอยู่จริงๆครับ แล้วยังลักลอบเข้ามาในประเทศด้วย คนของเราพบเขาแล้ว แต่สถานการณ์ของคุณฮ่อไม่ดีนัก สมองได้รับการกระทบกระเทือนมาก อาจจะ..."

หนานสือที่พูดยังไม่ทันจบแต่ฮ่อฉวนสือก็เข้าใจแล้ว

สมองได้รับการกระทบกระเทือน ถ้าร้ายแรงอาจเป็นคนโง่ไปเลยก็ได้

ลมหายใจเขาชะงัก ดวงตาหรี่ลง "ด้ายที่ฮ่อจงเหลือทิ้งไว้ให้คนช่วยดึง หม่าฟางเยียนไม่ใช่ผู้หญิงที่เคยผูกพันกับฮ่อจงงั้นเหรอ นายไปบอกหม่าฟางเยียน ถ้าเธอสามารถหาหลักฐานการก่ออาชญากรรมของฮ่อจงได้ ฮ่อจงจะได้นอนเป็นผักแน่ แล้วเธอจะเป็นเพียงคนเดียวที่อยู่เคียงข้างไปตลอดชีวิต"

ผู้หญิงที่รักมากนั่นคือความเกลียดชังที่เข้ากระดูก เกลียดจนสามารถทำลายโลกได้

หนานสือที่กำลังจะตาม ก็เห็นถงหางรีบวิ่งเข้ามา "ท่านประธานครับ มือถือน้องสาวผมโทรไม่ติด คุณสือได้โทรมาหาผมแล้ว เธอโดนตามฆ่าที่นินเฉิน เหยียนเหยียนก็หายตัวไปครับ"

ในหัวฮ่อฉวนสือมีแต่เสียงอื้ออึง "สือฮว่าล่ะ!"

เขาถามกลับทันที สายตาเต็มไปด้วยความเย็นชา

"คุณสือไม่เป็นไรครับ แต่คนที่ตามฆ่าเธอยังอยู่ที่นั่น"

"ไปนินเฉิน!"

ฮ่อฉวนสือไม่ลังเลแล้วรีบไปเฉียนสุ่ยวาน

ที่เฉียนสุ่ยวานมีเฮลิคอปเตอร์ นินเฉิงอยู่เมืองข้างๆ เฮลิคอปเตอร์เป็นเครื่องมือที่เร็วที่สุดในการไปที่นั่น

"ท่านประธานครับ ท่านด้านคุณฮ่อ..."

หนานสือก็ร้อนรน ทำไมคุณสือถึงเจอเรื่องช่วงนี้ ตอนนี้คุณฮ่อก็กำลังช่วยชีวิต เดิมทีท่านประธานจะไปเยี่ยมคุณฮ่อ

"ให้คนของเราคอยจับตามอง หลังจากผ่าตัดเสร็จก็บอกฉันทันที"

ฮ่อฉวนสือทิ้งคำพูดเอาไว้ด้วยสายตาที่มืดมน

"ครับ"

หนานสือตามขึ้นไปและหันไปมองถงหาง "ไปตรวจสอบคนที่ลอบสังหารคุณสือ ฉันจะตามหาน้องสาวนายกลับมาให้ เรื่องทางนี้ให้นายเป็นคนสั่งการได้เลย"

ถงหางพยักหน้า เขามีน้องแค่คนเดียว เธอหายไปเขาเลยกังวลมาก

ใช้เวลาประมาณหนึ่งชั่วโมงจากจิงตูไปยังนินเฉิน ฮ่อฉวนสือก็ไม่ได้โทรหาสือฮว่า

มีเรื่องหนึ่งที่เขากำลังสนใจ สือฮว่าบอกเรื่องนี้กับถงหาง แต่กลับไม่บอกเขา ราวกับกั้นเขาออกจากโลกของเธอ

เขาก้มหน้าหยิบโทรศัพท์ออกมาเปิดดูด้วยความไม่เชื่อ แต่ก็ยังไม่เจอสายที่ไม่ได้รับของสือฮว่า

เหะ ผู้หญิงคนนั้น

แต่ที่นี่ สือฮว่ายังคงรออยู่ในห้องนั่งเล่น ฉีเยี่ยนกลับมาแล้ว พร้อมกับมือที่คบ้อมด้วยสูท เห็นทีจะจัดการเรื่องเส็จแล้ว

"คนที่ตามฆ่าเธอส่งมาจากจิงตูแน่นอน ฉันส่งตัวให้ตำรวจแล้ว ถ้าได้เจอคนของเธอแล้วจะบอกนะ ผู้หญิงคนนั้นมีไหวพริบดี ได้ยินมาว่าถูกยิงที่ขา แต่ก็สามารถหนีไปได้ คาดว่าอีกเดี๋ยวก็คงติดต่อเธอ"

สือฮว่าถอนหายใจแล้วขมวดเล็กน้อย "ขอบคุณนะ"

ทันทีที่เธอพูดจบ โทรศัพท์ก็ดังขึ้น เป็นหมายเลขที่ไม่คุ้นเคย

"ถงเหยียน?"

"คุณสือคะ...มีคนตามฆ่าคุณค่ะ ฉัน...ตอนนี้ฉันบาดเจ็บ คืนนี้อย่ากลับโรงแรมนะคะ ฉันจะบอกพวกพี่ฉันให้ค่ะ"

หัวใจสือฮว่าเหมือนได้รับการปล่อย "เธอไม่เป็นไรก็ดีแล้ว ฉันจะให้คนของเพื่อนฉันไปรับเธอนะ"

ฉีเยี่ยนได้ยินก็รีบโบกมือแล้วเรียกคนเข้ามา

"ครับบอส"

หลายคนเต็มไปด้วยคำถาม ต่างก็ประหลาดใจกับท่าทีที่ฉีเยี่ยนมีต่อสือฮว่า

"ตรวจสอบตำแหน่งของหมายเลขนี้แล้วไปพาตัวมา จำไว้ว่าอ่อนโยนหน่อยล่ะ"

เขารู้ชัดนิสัยคนของตัวเอง ถ้าไม่บอกว่าเป็นศัตรูหรือมิตรก็กลัวว่าจะไม่ยั้งมือ

หลายคนรีบลุกขึ้นยืนตรง "ครับบอส ไม่ต้องห่วงครับ พวกเราจะรีบไปเดี๋ยวนี้เลยครับ!"

สือฮว่าวางสายก็กระพริบตาปริบปริบ คืนนี้เกิดเรื่องมากมาย มู่หวั่นโจวส่งคนมาฆ่าเธอ แต่สามีเธอกลับอยู่บนเตียงมู่หวั่นโจว ช่างน่าขัน

ฉีเยี่ยนลุกขึ้นหยิบนมร้อนหนึ่งแก้วมาวางตรงหน้าเธอ "ดื่มสิ ดื่มหมดคนของเธอก็คงถึงพอดี"

สือฮว่าพยักหน้า ไม่คิดว่าหลังจากมาเจอฉีเยี่ยนที่ไม่ได้เจอมาหลายปีก็ได้ติดหนี้บุญคุณอย่างมาก

"ฉีเยี่ยน ขอบคุณนะ ถ้าครั้งหน้าคุณไปจิงตู ฉันจะเลี้ยงเอง"

ดวงตาฉีเยี่ยนเป็นประกาย กระตุกมุมปากน้อยๆ เงยหน้าขึ้นด้วยใบหน้าที่กลับมาอย่างสง่างาม "ได้สิ ฉันไม่เกรงใจล่ะนะ"

ในขณะที่เขากำลังพูด คอเสื้อบนไหล่ของเขาก็หลุดออก สือฮว่าก็สังเกตเห็นเลือดที่ไหล่ของเขา

เมื่อกี้ฉีเยี่ยนช่วยเธอไว้ แต่ไหล่เขากลับไถตามพื้นจนได้รับบาดเจ็บ

ฉีเยี่ยนสังเกตเห็นสายตาเธอก็หันมองที่ไหล่ตัวเอง "บาดเจ็บเล็กน้อยน่ะ เธอรู้ไหม ที่ฉันบาดเจ็บตอนมัธยมร้ายแรงกว่านี้เยอะ"

เมื่อพูดถึงสมัยมัธยม ใบหน้าสือฮว่าก็ปรากฏรอยยิ้ม "อืม ฉันรู้"

ฉีเยี่ยนที่เห็นรอยยิ้มของเธอ หัวใจก็สั่นไหวรุนแรงแล้วผละสายตาออก

"ฉันได้ยินมาว่าเธอเข้ามหาลัยจิงตูแถมยังเรียนจบปริญญาโทด้วย เธอยังเก่งเหมือนเดิมเลย"

ไม่ควรมีการติดต่อกันระหว่างนักเรียนเลวกับนักเรียนชั้นนำ แต่หลังจากนั้นเขาก็ไปคืนชุดสือฮว่าที่ห้องด้วยตัวเอง ข่าวลือเกี่ยวกับพวกเขาก็แพร่กระจายออกไป บอกว่าสือฮว่าเป็นผู้หญิงของเขาไปแล้ว แม้แต่ลูกน้องเขาก็ยังรู้สึกแบบนั้น ตอนนั้นลูกน้องเขาไปโรงเรียนทุกวันเพื่อแอบดูใบหน้าที่แท้จริงของสือฮว่าแถมยังเรียกว่าพี่สะใภ้กันอย่างมีความสุขด้วย

นิสัยสือฮว่าอธิบายไม่เก่ง อธิบายไปรอบสองรอบก็ไม่มีประโยชน์แล้วก็ไม่คิดจะพูดมากด้วย

ดังนั้นตอนสมัยมัธยม เขามีลูกสะใภ้เพิ่มโดยไม่มีเหตุผล