ตอนที่ 12 ถ้าเธอยอมไปรับที่ก่อไว้ได้จริง

"ฮ่อซือหนานกลับมาจีนแล้ว ที่ๆชอบไปคือบาร์เวินเซ่อ"

สือฮว่าเสยผมตัวเอง นี่คือสิ่งที่เธอได้ยินฮ่อฉินฉินพูด

สายตาของสิงเหมี่ยวเกิดความสงสัยจนคิ้วขมวด หรือสือฮว่าจะเชื่อมสัมพันธ์กับคุณท่านฮ่อได้แล้วจริงๆ?

"ต่อจากนี้ก็คอยรายงานเบาะแสเรื่องฮ่อซือหนานให้ฉันฟังด้วย"

ฮ่อซือหนานเป็นลูกเขยที่เธอมองไว้ ไม่ว่ายังไงต้องให้โม่โม่แต่งกับเขาให้ได้!

"เอาล่ะ เอาล่ะ เสี่ยวฮว่า พ่อรู้แล้วว่าลูกทำได้ หน้าแบบนี้ก็ต้องมีผู้ชายมาติดอยู่แล้ว ฮ่อฉวนสือก็ใกล้ตายแล้ว รอเขาเสีย ลูกก็แต่งกับคนอื่นได้ ถึงตอนนั้นพ่อจะมองหาตระกูลที่ดีที่สุดให้"

สือเฉียงรู้สึกตื่นเต้น เดิมทีเขาไม่ได้คาดหวังกับสือฮว่ามากนัก แต่ไม่คิดเลยว่าอีกฝ่ายจะทำให้เขาประหลาดใจมากขนาดนี้

ดวงตาของสือฮว่าวูบไหว เธอไม่ชอบให้คนอื่นมาพูดถึงฮ่อฉวนสือแบบนี้ เพราะยังไงก็เป็นสามีในนามของเธออยู่ดี

สือเฉียงไม่พลาดโอกาสที่จะบีบเธอออกไป ถ้าฮ่อฉวนสือตายจริงๆ ตามความเกลียกที่บ้านตระกูลฮ่อมีต่อเธอ เธอจะต้องถูกไล่ออกแน่นอน สือเฉียงบอกว่าจะหาคนที่ดีให้ คงจะเป็นพวกบรรดากรรมการเก่าๆที่มีส่วนร่วมในธุรกิจกับบริษัทของตระกูลสือ

สือโม่ยิ้มเยาะอยู่ด้านข้าง ใจก็เริ่มไม่พอใจมากขึ้น เมื่อเห็นท่าทีของพ่อที่มีต่อสือฮว่าก็จิกเล็บลงบนฝ่ามือจนฝังลึก

ทันใดนั้น มุมปากเธอก็กระตุกเมื่อสังเกตเห็นว่าสือหยวนได้ทิ้งของบางอย่างลงไปในชาที่สือฮว่าดื่ม

พี่ชายของเธอชอบเล่น โดยเฉพาะอย่างยิ่งการเล่นกับผู้หญิงสวย ในฐานะนายน้อยของบ้านตระกูลสือ เขาก็ทำกับผู้หญิงมาไม่น้อยแล้ว

คุณพ่อทั้งทุบตี ทั้งด่า ก็ไม่มีประโยชน์ สุดท้ายก็ปล่อยวางและไม่สนใจ

สือหยวนเป็นคนที่มีประสิทธิผลน้อยที่สุดในบ้านตระกูลสือ ถ้าไม่ว่าเขาเป็นลูกชายคนเดียวของบ้านตระกูลสือคงโดนไล่ออกจากบ้านไปนานแล้ว