ตอนที่ 129 น้อยมากที่สือฮว่าจะเล้าโลมคนแบบนี้

สือฮว่ารีบรับเสื้อโค้ทในมือของเขาและแขวนไว้ที่ราวแขวนเสื้อข้างๆ

ฮ่อฉวนสือหยุดเดินพลางมองเธอและเดินต่อไปที่โซฟา

น้อยมากที่สือฮว่าจะเล้าโลมคนแบบนี้ ถ้าเปลี่ยนเป็นคนอื่น เธอจะไม่ยอมที่จะลดศักดิ์ลงง่ายๆแบบ แต่คนตรงหน้าคือใคร คือฮ่อฉวนสือ คือสามีในนามของเธอและเธอก็ไม่ใช่แค่เคยขายหน้าต่อหน้าเขาแค่ครั้งสองครั้ง แล้วนับประสาอะไรกับแค่ลดท่าทางลงเล็กน้อย

"สามี ไปนั่งที่โต๊ะอาหาร ฉันทำอาหารแล้ว"

ท่าทางของฮ่อฉวนสือไม่เร่งรีบ ลุกขึ้นและไปที่โต๊ะอาหาร

บนโต๊ะมีอาหารหลายอย่าง ซึ่งเป็นอาหารที่กินเป็นประจำในบ้าน

มีกลิ่นความอบอุ่นผุดในหัวใจของเขา แต่เมื่อคิดว่านี่เป็นอุบายที่เธอประจำ จึงนั่งลงอย่างเกียจคร้าน

หลังจากกินไปไม่กี่คำ เขาก็อยากจะถามว่า: "คราวนี้เป็นเรื่องอะไรอีกหละ?"

แต่ถ้าคัวเองเริ่มที่จะพูดสิ่งนี้ ประโยชน์เหล่านี้ก็จะหมดไป

ดังนั้นเขาจึงไม่รีบร้อน หลังจากกินข้าวเสร็จ เขาก็ไปที่ห้องหนังสือ

แน่นอนว่าสือฮว่าก็นำนมร้อนมาให้อีกครั้ง แต่ก็ไม่ได้ออกไปในทันทีและแค่ยืนอยู่ข้างๆ

ฮ่อฉวนสือดื่มไปคำหนึ่งแล้วกก็จ้องที่หน้าจอคอมพิวเตอร์ตัวเองต่อไป

"สามี เจียหัวเอ็นเตอร์เทนเมนต์เป็นบริษัทภายใต้ตี้เซิ่งใช่ไหม？"

นิ้วมือของฮ่อฉวนสือหยุดชั่วคราว เขาไม่สนใจบริษัทบันเทิง คาดว่าเป็นโครงการที่หนานสือลงทุนไปเรื่อยเปื่อยเท่านั้น

"อืม"

เขาตอบด้วยท่าทีเย็นชา

สือฮว่าแตะที่จมูก "คือว่าหลินเฟิงเหมียนดูเหมือนจะเป็นนักแสดงในเจียหัวเอ็นเตอร์เทนเมนต์ ช่วงนี้เขาเพิ่งมีส่วนเกี่ยวข้องกับเรื่องอื้อฉาว ฉันรับปากเขาว่าจะช่วยแก้ปัญหาเรื่องนี้ คุณช่วยย้ายฉันไปชั่วคราวได้ไหม มากสุดหนึ่งสัปดาห์ฉันก็กลับมาแล้ว"

คิ้วและดวงตาของฮ่อฉวนสือนั้นเคร่งขรึม หลินเฟิงเหมียน?

เขาเคยได้ยินเกี่ยวกับชื่อดาราคนนี้ แล้วสือฮว่าไปรู้จักเขาเมื่อไหร่

"คุณเรียนกฎหมาย แล้วจะไปทำอะไรที่นั่น?"

เขารู้ข่าวในช่าวนี้ แต่เขาไม่เคยสนใจเรื่องพวกนี้

"ฉันหาทางจัดการได้ สามี คุณส่งฉันไปเถอะ"

"ไม่ได้"

ในบริษัทบันเทิงนั้นบูชาคนสูงและเหยียบคนต่ำ ซึ่งไม่เหมือนตี้เซิ่ง ตอนนี้เธออยู่ในแผนกกฎหมาย ซึ่งนี่เป็นการพุดคุยด้วยความสามรถ

แต่ในบริษัทบันเทิง ใครดังคนนั้นก็มีอำนาจและยิ่งไม่ต้องพูดถึงคนเยอะก็ยิ่งปากพล่อย เธอเป็นนักศึกษากฎหมาย ซึ่งจัดการไม่ได้แน่นอน

สือฮว่ากัดฟันและยื่นมือไปกดที่ไหล่ของเขา" ถ้าคุณกังวลว่าฉันจะถูกเอาเปรียบ ฉันรับรองว่าคุณจะไม่ถูเอาเปรียบอย่างแน่นอน ยิ่งไปกว่านั้นก็ยังมีคุณหนิ"

การประจบประแจงนี้คือว่าทำได้ดี ใบหน้าของฮ่อฉวนสือมีความสุขเล็กน้อยและมุมปากที่บีบอย่างเย็นชาก็โค้งงอเช่นกัน

สือฮว่าพูดอีกว่า " ถ้าฉันถูกรังแกก็จะโทรหาคุณแน่นอน สามี ตอนนี้ในตี้เซิ่งเต็มไปด้วยข่าวลือเกี่ยวกับฉัน ให้ฉันออกไปสักสองสามวันก็ดีเหมือนกัน คุณว่าใช่ไหม？และเท่าที่ฉันรู้จัก หลินเฟิงเหมียนเป็นนักแสดงเพียงคนเดียวของเจียหัวที่มีฝฝฝีมือ ต้นไม้เงินต้นนี้จะต้องไม่ถูกทำลาย "

"ฉันไม่ได้ขาดแคลนเงิน"

คำตอบของฮ่อฉวนสือนั้นเย็นชาและไม่ได้ทำให้ท่าทีอ่อนลงเพราะความเอาอกเอาใจของเธอ

"ฉันรู้สามี ว่าคุณเป็นเจ้าของตี้เซิ่ง สำหรับคุณแล้วเจียหัวเป็นเพียงหนึ่งในหลายอุตสาหกรรมเท่านั้น และตัวคุณเองก็ไม่สนใจในอุตสาหกรรมนี้ ถ้าฉันไม่กล่าวถึง คาดว่าคุณคงลืมบริษัทนี้ไปแล้ว"

สิ่งที่สือฮว่าบอกคือความจริง การก่อตั้งเจียหัวเป็นเพียงประโยคคำพูดเดียวของฮ่อฉวนสือ แต่ไม่ได้คิดว่าจะดำเนินการได้อย่างรวดเร็ว

เธอพูดถึงเรื่องนี้เป็นเวลานาน เมื่อเห็นว่าคำพูดของฮ่อฉวนสือยังคงไม่มีทีท่าว่าจะอ่อนลง ก็อดไม่ได้ที่จะพึมพำ: "คงไม่ต้องให้ฉันไปนอนเป็นเพื่อนนะ... "

"โอเค"

ฮ่อฉวนสือตอบอย่างรวดเร็วและยกมือปิดสมุดบันทึก

"ฮือ?"

สือฮว่าไม่มีปฏิกิริยาใดๆและมองดูชายคนนี้ที่เบะปากใส่เธอ

" สามี นี่... "

นอนกับฉันนั้นคือแปลว่าตามตัวอักษรไม่ใช่หรอ? ก็หมายถึงการงีบหลับ ไม่มีเงื่อนไขอื่นๆเพิ่มเติม?

แต่เมื่อมองไปที่ใบหน้าของฮ่อฉวนสือ เธอก็พุดไม่ออก อันที่จริงท้ายที่สุดและคนที่เสียหายก็ไม่ใช่เธอ ...

ยิ่งไปกว่านั้นพวกเขาก็เคยนอนอยู่บนเตียงเดียวกันก่อนหน้านี้ และฮ่อฉวนสือก็ไม่ได้ทำอะไรกับเธอ

ประมาณว่าเขาจะตกลงอย่างรวดเร็ว เพียงเพื่ออยากให้เธอถอยเพราะรู้ว่ายาก เขารู้สึกว่าเธอจะต้องปฏิเสธอย่างแน่นอน

"งั้นก็ตามนี้" ราวกับว่ากลัวเขาตอบกลับ สือฮว่าหันกลับอย่างรวดเร็ว "พรุ่งนี้ฉันจะเข้าไป"

การกระทำของฮ่อฉวนสือนั้นรวดเร็ว สือก็รู้ตัวตนของเขาในวันรุ่งขึ้น และในตอนนี้เจียหัวกำลังอยู่ในการประชุม

ทุกคนไม่กล้าพูดและความคิดเห็นของสาธารณชนบนอินเทอร์เน็ตก็ยิ่งรุงแรงมากขึ้นเรื่อยๆ ความคิดเห็นภายใต้การเคลื่อนไหวของหลินเฟิงเหมียนได้ทำลายมากกว่า 5 แสนครั้งและทั้งหมดนี้ทำให้เขาออกจากแวดวงบันเทิง

เฉินถังเป็นประธานของเจียหัว และในเวลานี้ก็เน้นเฉพาะสถานการณ์โดยรวมเท่านั้น "ถ้าทุกคนหาทางแก้ไขไม่ได้ งั้นก็ประกาศเลิกจ้างหลินเฟิงเหมียน"