ตอนที่ 25 คุณปู่ ผมต้องการหย่า

"ถ้าเธอไม่เต็มใจจริงๆ ฉันจะไม่บังคับเธอ ฉันจะไปคุยกับคุณปู่ให้ชัดเจน"

ฮ่อฉวนสือไม่ได้ใจแค้นจนถึงจุดที่เขาต้องบังคับผู้หญิงคนหนึ่ง!

สือฮว่าขมวดคิ้ว คำพูดของชายคนนี้ยิ่งพูดยิ่งทำให้เธอสับสนมากขึ้นเรื่อย ๆ

"ประธานฮ่อ นี่เป็รเรื่องของคุณและฉัน คุณจะไปหาคุณปู่ทำไม?"

หากชายคนนี้ไปพูดเรื่องไร้สาระต่อหน้าคุณปู่ฮ่อ ต่อไปเธอจะมีหน้าที่ไหนอยู่บ้านตระกูลฮ่ออีก

ใบหน้าของฮ่อฉวนสือมืดมนจนสามารถบีบน้ำออก "ถ้าไม่ใช่คุณปู่ เธอคิดว่าฉันจะมีความสัมพันธ์อะไรกับเธอหรือไง？เธอไม่เต็มใจ ฉันก็ไม่อากบังคับ ดังนั้นควรไปบอกเขาให้ชัดเจนจะดีกว่า "

หลังจากที่เขาพูดจบเขาก็ก้าวออกไป

สือฮว่าคิดเรื่องนี้อยู่ที่เดิมเป็นเวลานาน แต่ก้คิดไม่ออกถึงความเชื่อมโยงนี้ จนกระทั่งชายชราโทรมาหาด้วยตัวเองในตอนค่ำ

"เสี่ยวฮว่า เธอกับฉวนสือมาทานอาหารค่ำคืนนี้สิ ฉวนสือบอกว่ามีบางอย่างจะคุยกับฉันและพอดีฉันก็มีเรื่องจะคุยกับเขาด้วย"

สือฮว่ารู้สึกว่าเมื่อชายชราพูดถึงฮ่อฉวนสือ น้ำเสียงของเขาก็ดูเศร้าหมองเล็กน้อย

" คุณปู่ฮ่อ หนูจะไปให้ตรงเวลาค่ะ"

เธออยากจะเห็นว่าสามีในนามของเธอคนนี้หน้าตาเป็นยังไงกันแน่

หลังจากเลิกงาน สือหนานได้มารออยู่แล้วและพาเธอไปที่หน้าเบนท์ลีย์คันหนึ่ง

เธอเปิดประตูรถและพบว่าชายคนนั้นนั่งอยู่บนนั้น ทั้งร่างของเขาอ่อนเปลี้ยและเย็นชาที่เหมือนกับท่าทางปฏิเสธที่จะสื่อสาร

สือฮว่าก็รู้สถานการณ์และไม่ได้พูดตั้งแต่ขึ้นรถ นั่งเงียบๆอยู่ด้านข้าง

สี่สิบนาทีต่อมา รถคันนั้นหยุดอยู่หน้าประตูเหล็ก บอดี้การ์ดที่เห็นป้ายทะเบียนก็เปิดประตูเหล็กด้วยความเคารพ

ด้วยเปิดประตูดัง "เอี๊ยด" สือฮว่าสามารถมองเห็นสิ่งที่เกิดขึ้นภายใน

คนรับใช้หลายคนกำลังตัดแต่งดอกไม้และต้นไม้ หินอ่อนสีขาวกว้างประมาณหกเมตรก็แผ่กว้างไปจนถึงประตูบ้านหลังใหญ่

เทียบกับที่เธออาศัยอยู่ในตอนนี้เห็นได้ชัดว่ากลิ่นอายของอาหารที่นี้นั้นหอมมากกว่า

หลังจากลงจากรถ สือฮว่าก็จงใจอืดอาดอยู่ตรงนั้นสักพักและเมื่อรอชายคนนั้นเข้าไปแล้วเธอก็ค่อยๆเดินเข้าไป

เธอคิดว่าจะมีคนจำนวนมากในตระกูลฮ่อนั้นมาในคืนนี้ หลังจากที่ชายคนนี้ก็ถูกคุณปู่เรียกมาเช่นกัน

แต่เมื่อมาถึงก็เพิ่งรู้ว่ายกเว้นคนรับใช้ตระกูลฮ่อก็ไม่มีใครเลย

มีจานอาหารที่หอมฟุ้งยี่สิบกว่าจานอยู่บนโต๊ะ ชายชราเดินช้าๆลงมาจากชั้นสองพร้อมกับไม้เท้า เมื่อเขาเห็นฮ่อฉวนสือเขาก็ทำมองด้วยสายตาดุ

ในที่สุดเด็กคนนี้ก็กลับมาสักที ก่อนหน้านี้สือหนานบอกว่าเขาจะไปทำธุระต่างที่ แต่ก็จะหาเวลาได้

ฮ่อฉวนสือแสร้งทำเป็นไม่สบตาเขาและนั่งลงที่โต๊ะอาหาร

ใบหน้าของชายชราสั่นเทาและโมโหจนเครานั้นพัดตั้งขึ้น

"คุณปู่ฮ่อ"

สือฮว่าเรียกด้วยเสียงที่น่ารักและท่าทางที่ไม่ถ่อมตัวก็ทำให้เขารู้สึกดีขึ้นในทันที

" เสี่ยวฮว่า นั่งลงสิ คืนนี้ฉันมีเรื่องจะคุยกับพวกเธอ"

สือฮว่ารู้สึกแปลกๆ พวกเธอ? พวกเธฮที่ว่านี้หมายถึงใคร?

หลังจากนั่งลง เธอก็ยังคงสงสัยว่าทำไมฮ่อฉวนสือยังไม่มา แต่ผู้ชายที่อยู่ข้างๆเธอก็พูดขึ้น

"คุณปู่ ผมก็มีเรื่องบางอย่างจะบอกปู่"

แต่ทันทีที่ฮ่อฉวนสือพูดจบ โทรศัพท์ของสือฮว่าก็ดังขึ้น

" ขอโทษค่ะ"

เธอหยิบโทรศัพท์มือถือออกมาและกำลังจะวางสาย แต่เมื่อเห็นหมายเลขโทรศัพท์ ใบหน้าของเธอก็ซีดและรีบก็กดปุ่มรับสายอย่างรวดเร็ว

นี่คือเบอร์โทรของโรงพยาบาล คุณยายเกิดเรื่องแล้ว

" คุณสือคะ อาการของคุณยายคุณแย่ลงอย่างกะทันหัน ตอนนี้ได้ถูกส่งเข้าห้องไอซียูแล้ว เราไม่แน่ใจว่าครั้งนี้จะได้รับการช่วยเหลือไว้ได้หรือไม่ ดังนั้นคุณควรมาที่โรงพยาบาลจะดีกว่า"

ในหัวของสือฮว่านั้นอึ้งและดวงตาของเขาก็เปลี่ยนเป็นสีแดงในทันที