ตอนที่ 262 มีของขวัญวันเกิดของหมิงแล้ว

ทั้งสองกอดกันอยู่ครู่หนึ่ง และฮ่อฉวนสือก็ยืนขึ้นและหยิบเสื้อคลุมที่ด้านข้าง

"ค่ำมากแล้ว คุณจะไปไหน？"

"มีเรื่องในต่างประเทศนิดหน่อย คุณรอผมที่บ้าน"

หัวใจของสือฮว่าสั่นและเธอก็นึกถึงฮ่อหมิงในทันที "ฉันตามไปไม่ได้หรือ?"

"คุณอยู่ที่บ้าน"

เสียงของ ฮ่อฉวนสืออ่อนโยนอย่างไม่มีข้อสงสัย

สือฮว่าทำได้แต่มองดูเขาและหนานสือจากไป เธอรู้สึกกลุ้มใจเล็กน้อย

ทุกครั้งก็เป็นแบบนี้ เมื่อมีอะไรเกิดขึ้น เขาจะทิ้งเธอไว้ที่บ้านโดยไม่ลังเล ทำให้เธอรออย่างใจจดใจจ่อ

ในคืนนี้เธอนอนหลับอย่างกระสับกระส่ายด้วยความกังวล และอยากโทรหาฮ่อฉวนสือ แต่กลับพบว่าเขาปิดเครื่องแล้ว

ซึ่งมันก็เป็นเหมือนเดิม ทั้งทีที่เขาจากไป ก็หายไปอย่างไม่รู้ว่าอยู่ไหน

เธอเก็บของและว่าจะไปรายงานตัวที่ตี้เซิ่งก่อน

เธอเสียเวลาอยู่บ้านนานเกินไปแล้ว

กลับไปที่แผนกกฎหมาย เจียงหยิงไม่ได้คิดว่าจะได้เจอเธออีก จึงลุกขึ้นอย่างรวดเร็ว "คุณสือ คุณ…"

"ฉันกลับมาทำงานแล้ว"

"โอเค คุณสือ ที่นั่งก่อนหน้าของคุณว่างมาโดยตลอด ยินดีต้อนรับเข้าร่วมทีมค่ะ"

สือฮว่าพยักหน้า ตอนนั้นที่เธอเก็บเจียงหยิงไว้นั้นมีประโยชน์จริงๆ อย่างน้อยก็ลดปัญหาไปได้มาก

มีคนในแผนกกฎหมายกำลังแอบกระซิบ แต่ก็ไม่มีใครพูดอะไร

ทุกคนต่างก็รู้ดีว่าสือฮว่าและประธานมีความสัมพันธ์ใกล้ชิดกัน เธอสามารถกลับมาทำงานได้ในขณะนี้ อาจเป็นเพราะประธานยังไม่ได้เขี่ยคนทิ้งไป

หากพวกเขาทำให้ใครขุ่นเคือง เพียงแค่เธอไปเป่าลมหมอนเบาๆ ก็เพียงพอที่จะทำให้พวกเขาออกไปได้

หลังจากสือฮว่าได้ศึกษาบางกรณีแล้ว ก็ไปที่สำนักงานของเจียงหยิง "ช่วงนี้จำเป็นต้องเดินทางไปต่างประเทศไหม？"

เจียงหยิงตกตะลึง และรู้ความหมายของคำพูดเธอในทันที

"คุณสือ วันนี้เกิดปัญหาจริงๆ แต่ฉันได้จัดคนอื่นไว้แล้ว แต่ถ้าคุณอยากไป ฉันจะสิทธิ์นี้กับคุณ"

"งั้นให้ฉัน"

สือฮว่าไม่เชื่อว่าฮ่อฉวนสือจะไปต่างประเทศเพื่อจัดการกับงาน ครั้งนี้ที่เขาไป เกรงว่ามันจะเป็นเพราะผู้หญิงคนนั้น

ครั้งที่แล้วที่เธอถูกฮ่อหมิงพาไปที่นั่น ซึ่งก็ได้สังเกตรูปแบบสถาปัตยกรรมของอาคาร และอาจเดาได้ว่าเป็นประเทศใด

ครั้งนี้ที่ไป ถ้าได้เจอกับฮ่อฉวนสือ งั้นคงจะดีมาก แต่ถ้าไม่เจอ ก็ถือว่าไปพักผ่อนหย่อนใจแล้วกัน

การเคลื่อนไหวของเจียงหยิงนั้นรวดเร็ว ซื้อตั๋วให้เธอเสร็จสับในทันที

สือฮว่าคิดว่าการไปต่างประเทศในคราวนี้นั้นจะสงบมาก แต่เมื่อเห็นฮ่อสือหนานซึ่งอยู่บนเครื่องบินด้วย คิ้วของเธอก็ขมวดขึ้นทันที

ฮ่อสือหนานยิ้มเมื่อเห็นเธอถือกระเป๋าเอกสาร และได้เปลี่ยนที่นั่งกับผู้โดยสารข้างๆเธอทันทีและได้มานั่งอยู่ข้างๆเธอ

"พี่สะใภ้ ไปทำงานเหรอ？"

"อืม"

สือฮว่าหลับตาลงด้วยท่าทางปฏิเสธที่จะพูดค่อย

ฮ่อสือหนานยิ้มและเอนตัวไปที่หูของเธอ

"ดูเหมือนว่าครั้งก่อนพี่จะใช้แผนนี้ได้ไม่เลวนะ ตอนนี้พี่สะใภ้เห็นฉันแล้วและก็ยังไม่เต็มใจอยากคุยกับฉัน"

สือฮว่าลืมตาและเห็นใบหน้าฮ่อสือหนานที่เต็มไปด้วยความคับข้องใจ จึงขมวดคิ้ว "คุณไปต่างประเทศทำไม?"

ดวงตาของฮ่อสือหนานเป็นประกายและหยิบผ้าห่มจากด้านข้างมาห่มบนตัวของเธอ "แน่นอนว่าต้องธุระ"

สือฮว่าหยุดพูด เอียงศีรษะและผล็อยหลับไปในความงุนงง