ตอนที่ 279 นี่แหละที่เป็นบาปจริงๆ

ฮ่อซือหนานรู้สึกแค่ว่าช่างน่าตลก แล้วก็พ่นควันออกมาอย่างเกียจคร้าน "ตอนแรกแค่อยากให้เธอไปทำลายความสัมพันธ์ระหว่างสือฮว่ากับฮ่อฉวนสือ แต่เธอกลับทำงามหน้า เข้าไปใกล้ยังไม่พอ ยังอยากได้มากขึ้น โลภซะจริง"

เขาขึ้นรถที่อยู่ข้างๆ ปิดประตูและหน้าต่าง และไม่สนใจผู้หญิงคนนั้นอีก

ผู้หญิงคนนั้นไม่กล้าที่จะรบกวนเขา กัดฟันและจากไป

แต่ทันทีที่เธอจากไปไม่ไกลก็ถูกรัดคอจากด้านหลัง และถูกมีดกรีดที่คอของเธอจนหายใจไม่ได้ทันที

ฮ่อซือหนานที่มองฉากนั่นก็ยกยิ้มมุมปากอย่างเยาะเย้ย

มีอีกสองสามคนมาจากด้านหลัง นั่งยองๆ ข้างผู้หญิงเพื่อตรวจสอบ สุดท้ายก็เทน้ำมันเบนซินลงไปแล้วเผาจนเป็นเถ้าถ่าน

วิธีการที่โหดร้ายแบบนี้ เป็นวิธีที่โหดร้ายมาก

และตำแหน่งของพวกเขาก็จำเพาะเจาะจงมาก บังเอิญเป็นจุดบอดของกล้อง ตอนนี้ก็ดึกแล้วด้วย ยังไงก็ไม่มีพยาน

ยังไงก็เป็นกลุ่มของแก๊งอาชญากรที่ใหญ่มาก ลงมืออย่างเรียบร้อยและชั่วร้าย

หลังจากที่พวกเขาจากไปก็เหลือเพียงเงาที่ไหม้เกรียม หากฮ่อซือหนานไม่ได้เห็นกับตาของเขาเอง เขาก็คิดไม่ถึงว่าเมื่อกี้ยังมีชีวิตอยู่จะกลายเป็นตอตะโกไปซะแล้ว

แน่นอนว่าคนกลุ่มนี้มาเพื่อผู้หญิงคนนั้น และไม่มีความเมตตา นี่แหละที่เป็นบาปจริงๆ

เขาจุดบุหรี่อีกครั้ง ในหัวคิดเรื่องพวกนี้ก็เข้าใจได้มากขึ้น

ตอนแรกเขาแค่อยากให้ผู้หญิงคนนั้นไปหาสือฮว่าเพื่อพูดอะไรหน่อยเพื่อทำให้สือฮว่าสงสัยฮ่อฉวนสือ

ไม่คิดเลยว่าฮ่อฉวนสือจะไปหาอีกฝ่ายแล้วพาไปโรงแรมซึ่งมันไร้เหตุผลจริงๆ

เขาเชื่อว่านิสัยฮ่อฉวนสือต้องไม่ทำอะไรผู้หญิงคนนั้นแน่ๆ

สิ่งเดียวที่ทำให้เขาทำ มีเพียงสือฮว่าเท่านั้น

เขาใช้ประโยชน์จากผู้หญิงนั้นเพื่อขจัดภัยแทนสือฮว่า?

พอนึกได้ ฮ่อซือหนานก็ขมวดคิ้วทันที

งั้นคนพวกนั้นมุ่งเป้าไปที่สือฮว่าหรือสือฮว่าที่แต่งกับฮ่อฉวนสือ

หากมุ่งเป้าไปที่สือฮว่า งั้นสถานะของสือฮว่าก็ต้องตรวจสอบ

มุมปากเขายกยิ้ม ไม่คิดว่าคืนนี้จะมาเจอเรื่องแบบนี้ เขาอารมณ์ดีแล้วเหยียบคันเร่งออกจากตรงนี้

สือฮว่าไม่รู้ด้วยซ้ำว่ามีคนตายแทนเธอ

เธอตื่นขึ้นมาตอนหกโมงเช้า ฮ่อฉวนสือกำลังแต่งตัวอยู่พอดี "ไม่นอนอีกหน่อยเหรอ? ช่วงนี้เธออารมณ์ไม่ค่อยดี"

ช่วงนี้สือฮว่าอารมณ์ไม่ค่อยดีจริงๆ กลางดึกมักจะตื่นเพราะฝันร้าย

ถ้าไม่ใช่เพราะฮ่อฉวนสืออยู่กับเธอ คาดว่าเธอคงบ้าไปแล้ว และยิ่งไม่เหมือนตัวเองมากขึ้นเรื่อยๆ

ตื่นขึ้นเพื่อให้แน่ใจว่านี่ไม่ใช่สวนจื่อ ใจเธอถึงสงบมากขึ้น

"ไปบริษัทไหม? ฮว่าเอ๋อร์ เธอจะอยู่นี่แล้วคิดไปเรื่อยไม่ได้นะ กลับไปที่ฝ่ายกฎหมาย กลับไปเป็นตัวของตัวเอง"

เขานั่งลงที่ขอบเตียงและกดจูบเธอที่หน้าผาก "เป็นกำลังใจให้นะ ฉันอยู่ตรงนี้เสมอ"

สือฮว่าพยักหน้า ลุกจากเตียงและเก็บของทุกอย่าง หยิบกระเป๋าเอกสารและตามเขาไปที่บริษัท

ก่อนที่เธอจะไปทำงานนอกสถานที่ ต่อมาก็หายตัวไป เจียงหยิงก็ไม่รู้เกี่ยวกับเรื่องนี้ มีหนานสือคอยปิดเอาไว้ ทุกคนคิดว่าเธอป่วยและอยู่พักฟื้นที่บ้าน

สือฮว่าทำงานหนักและอ่านเอกสารที่กองอยู่บนโต๊ะของตัวเอง