ตอนที่ 292 เธอต้องการให้ฮ่อหมิงตายโดยไม่มีที่ฝังศพ!

หมิงหวิ๋นไม่ได้ตอบโดยตรงว่าคำตอบเธอใช่หรือไม่ เธอเปิดประตูรถที่ด้านข้างและนั่งเข้าไป

เมื่อกระจกรถกำลังจะปิด เธอก็พูดว่า "คุณอยากจัดการยังไงนั้นก็เรื่องของเธอ ตั้งแต่ที่อาหมิงเริ่มสนใจคุณ ฉันกฌรู้ว่าไม่ช้าก็เร็วเขาจะต้องชดใช้ทุกอย่างที่เขาทำ "

สือฮว่าไม่ได้ตอบ จนกระทั่งรถขับออกไป เธอก็ก้มตัวและตีเข่าตัวเอง

เธอขึ้นรถ เอนหลังอย่างหมดกำลังใจ และหลับตาลง

ในความเป็นจริง ตอนที่ฮ่อฉวนสือ สัมผัสข้อนิ้ว เธอก็มีลางสังหรณ์ที่ไม่ดีในใจแล้ว แต่ตอนนี้มันเป็นเพียงลางสังหรณ์ที่ไม่มีหลักฐานเท่านั้น

กลับไปถึงที่เฉียนสุ่นวาน ขาของเธอดูเหมือนจะหนัก และท้องของเธอป่วยอยู่เสมอ

ยิ่งสงสัยท้องของเธอก็ยิ่งปวด

เธอขึ้นไปชั้นบน ขดตัวอยู่บนเตียง นึกถึงฮ่อหมิง ยกเว้นความรังเกียจของเธอ เธอไม่มีความคิดอื่นใดเลย

เธอลงไปข้างล่างแล้วหยิบมีดสั้นเล่มหนึ่งออกมาจากห้องครัวแล้วซ่อนไว้ในผ้าห่ม ไม่ว่ายังไง ฮ่อหมิงก็ต้องตาย!

เธอมองไปที่เพดานและคอยฟังการเคลื่อนไหวข้างนอก

เวลาแปดโมงเย็น รถของฮ่อหมิงก็กลับมา

สือฮว่า บีบมีดในมือของเขาและจ้องไปที่ประตูห้องนอนของเขาอย่างใกล้ชิด

เสียงฝีเท้าดังขึ้นนอกประตู และเธอนั่งอยู่บนเตียงโดยมีมีดซ่อนอยู่ใต้ผ้าห่ม

ตราบใดที่ฮ่อหมิงเข้ามาหาเธอในภายหลัง เธอจะแทงมีดอย่างไร้ความปราณี!

เสียงฝีเท้าหยุดที่ประตูของเธอ ประตูถูกเปิดออก และฮ่อฉวนสือยืนอยู่ที่ประตู "พวกเขาบอกว่าคุณไม่กินข้าวเย็น ไม่สบายตรงไหนหรือเปล่า?"

สือฮว่าบีบมืดแน่นและดูเขาเข้าใกล้ทีละขั้นตอน

หัวใจของเธอสัมผัสที่คอของเธอ และเหงื่อเย็นๆ ก็ไหลออกมาที่หน้าผาก

ฮ่อฉวนสือนั่งลงที่ขอบเตียง เอื้อมมือออกไปและสำรวจหน้าผากของเธอ "ป่วยหรือเปล่า?"

สือฮว่าส่ายหัวด้วยเหงื่อในฝ่ามือ กำลังคิดหาวิธีแทงเข้า

"ฮว่าเอ๋อร์ ฉันมีบางอย่างที่ต้องทำในช่วงสองวันที่ผ่านมา คุณต้องดูแลตัวเองให้ดี"

ฮ่อฉวนสือพูดอย่างกะทันหันและโน้มตัวไปจูบเธอที่หน้าผาก

สือฮว่าได้วางแผนที่จะแทงมีดเข้าไปแล้ว เมื่อได้ยินเช่นนี้ เขาก็ระงับอารมณ์ "คุณจะไปไหน?"

"มีหลายสิ่งหลายอย่างและฉันจะมีการประชุมในห้องอ่านหนังสือในภายหลัง"

ใบหน้าของเขาเต็มไปด้วยความจริงจัง มือของเขาวางอยู่บนไหล่ของเธอ และเขาพูดอย่างสบายใจว่า "เกี่ยวกับสำนักงานใหญ่ของตระกูลฮ่อมันซับซ้อนมาก สำนักงานใหญ่ของตระกูลฮ่อ อยู่ต่างประเทศ ผู้เฒ่าได้บอกเรื่องมากมายในคืนนี้ให้ฉัน ฉันคิดว่าฉันมี ต้องไปต่างประเทศ ผู้เฒ่าเหล่านั้นมีความคิดของตัวเอง ตอนนี้ฮ่อหมิงหายไปและสำนักงานใหญ่ก็รกไปหมด ถ้าผู้เฒ่าได้รับอนุญาตให้มีสิทธิที่จะพูดในตระกูลฮ่อ คนต่อไปที่จะจัดการก็คือฉัน เพื่อฉัน และเพื่อเธอ ครั้งนี้ฉันต้องไป ฮว่าเอ๋อร์คุณอยู่ที่ เฉียนสุ่ยวาน รอฉันกลับมา เข้าใจไหม"

สือฮว่าจ้องไปที่ใบหน้านี้อย่างว่างเปล่า และจู่ๆ ก็อยากจะร้องไห้ น้ำเสียงของเขาคล้ายกับคำพูดของฮ่อฉวนสือมากเกินไป

เห็นได้ชัดว่าเขาคือฮ่อฉวนสือ จะเป็นฮ่อหมิงที่สมควรตายได้อย่างไร!

เธอบีบมีดออกแรงเล็กน้อย และทันใดนั้นก็พบว่าเธอแทงลงไม่ได้

แม้ว่าเธอจะรู้ว่าเขาคือฮ่อหมิง เธอก็ทำไม่ได้

บางทีอาจเป็นแค่บางอย่างผิดปกติ บางทีหมิงหวิ๋นโกหกเธอ แค่พยายามอยากให้หย่ากับฮ่อฉวนสือ

เธอมีความหวังริบหรี่ในใจ แต่หลังจากทีฮ่อฉวนสือหยิบของทั้งสองออกมา ความหวังของเธอก็พังทลายลงอย่างสมบูรณ์

"นี่คือแหวนที่ฉันสั่งทำมา สวมมันสิ"

เมื่อสือฮว่าเห็นแหวนคู่นั้น เขาก็รู้สึกตัวสั่นไปทั้งตัว

เธอมองหน้ากันอย่างน่ากลัว กำนิ้วแน่น