ตอนที่ 295 ฉันเคยผ่านสิ่งต่างๆที่ยากลำบากมา

เมื่อสังเกตรูม่านตาขยายของเธอซิ่วหยู ก็ฟันตรงที่ด้านหลังคอของเธอ

สือฮว่ารู้สึกเจ็บปวดอย่างรุนแรงที่ด้านหลังศีรษะของเขาและเป็นลมไป

ซิ่วหยูพยุ่งเธอและขมวดคิ้วแน่น เขาหันไปมองถงเหยียนและถงหาง "เรียกหมอ"

ไม่นานหมอก็มาตรวจร่างกายให้สือฮว่า และสุดท้ายก็จ่ายยาระงับประสาทให้

ซื่วหยู มองไปที่ผู้หญิงที่ตกอยู่ในอาการโคม่าด้วยใบหน้าที่มืดมนและน่ากลัว

อาการของสือฮว่า วันนี้ผิดปกติมาก เหมือนกับคนที่ถูกขับให้ตายโดยมีอุบัติเหตุเขียนอยู่เต็มหน้า

นี่ไม่ใช่สือฮว่า ที่เขารู้จักอย่างแน่นอน เขาหยิบโทรศัพท์มือถือออกมาแล้วโทรหา ฮ่อฉวนสือ

ฮ่อฉวนสือ มาถึงลาสเวกัสแล้ว แต่งานเต้นรำที่นี่ยังไม่จัด เขาพักอยู่ในโรงแรมชั่วคราว

ทันทีที่เขาออกจากห้องน้ำ โทรศัพท์มือถือของเขาก็ดังขึ้น และมันคือซิ่วหยู

ก่อนออกเดินทาง เขาขอให้ซิ่วหยู ดูแลสือฮว่า

ช่วงนี้อารมร์สือฮว่าไม่ค่อยดีเลย และดวงตาของเธอดูเหมือนจะถูกปกคลุมไปด้วยหมอก และเมื่อเธอพูดกับเธอ เธอก็ดูว่างเปล่าเสมอ

เขากังวลมากจึงเรียกซิ่วหยูไปที่เฉียนสุ่ยวาน

"ฉวนสือ คุณไปถึงแล้วเหรอ ฉันแนะนำให้คุณกลับมาโดยเร็ว"

"เกิดอะไรขึ้น?"

"สือฮว่า ได้ติดต่อหมิงหวิ๋นเป็นการส่วนตัวหรือไม่ คุณรู้ไหมว่าตระกูลหมิงของหมิงหวิ๋น ทำอะไร?"

ตระกูลของหมิงหวิ๋น?

ฮ่อฉวนสือ ไม่เข้าใจเมืองแห่งบาปจริงๆ เพราะเมืองแห่งบาปคืออาณาเขตของ ฮ่อหมิง เช่นเดียวกับที่จิงตูป็นอาณาเขตของเขา พลังของเขายังไม่สามารถเจาะเมืองแห่งบาปได้

แต่เมื่อเขาเพียงต้องการถามเกี่ยวกับสถานการณ์ในตระกูลของหมิงหวิ๋น สัญญาณก็ถูกตัดไปในทันใด

มีเสียงปืนดังขึ้นจากด้านนอกทางเดิน และมีคนมาเคาะประตูอย่างเร่งรีบ "ท่านประธาน เราถูกเปิดเผยที่อยู่ของเรา! หนีเร็วเข้า!!"

มันคือเสียงของหนานสือ

เมื่อเขามาคราวนี้ เขาพาหนานสือและคนอื่นๆ อีกสองสามคน

เสียงปืนใกล้เข้ามา และ ฮ่อฉวนสือ ไม่มีเวลาคิดอะไร เขาหยิบปืนจากด้านข้างและเปิดประตูห้อง

ทันทีที่คนสองสามคนเดินออกไป ก็เกิดระเบิดขึ้นในห้องที่เขาพักอยู่ และแม้แต่ตำรวจในเมืองก็ยังตื่นตระหนก

"หนานสือ กระโดดลงไปในน้ำ!"

ไม่ไกลจากโรงแรมมีแม่น้ำและมีทหารไล่ตามอยู่ทุกหนทุกแห่งการเข้าไปในแม่น้ำเท่านั้นจึงจะรอดพ้นจากภัยพิบัติได้

หลายคนเข้าไปในแม่น้ำทีละคนเพราะน้ำพวกเขาไม่ได้ยินเสียงปืนข้างนอกอีกต่อไปพวกเขาเดินตามแม่น้ำและมาใต้สะพานลอย

มีคนถูกยิงที่ไหล่ แต่ไม่มีเวลาพันแผล พวกเขาจึงต้องเดินทางต่อไป

"ท่านประธาน ข้อมูลของเรารั่วไหลได้อย่างไร"

คราวนี้ตำแหน่งของฮ่อฉวนสือถูกวางแผนเป็นการส่วนตัว และแม้แต่หนานสือ ก็ไม่รู้เรื่องนี้มากนัก แต่จุดประสงค์ของคนที่มาไล่ตามพวกเขาชัดเจนมาก และเมื่อเห็นสิ่งนี้ ก็ตั้งใจที่จะฆ่า

พวกเขารู้ได้อย่างไรว่าฮ่อฉวนสือมาที่ลาสเวกัส

จู่ๆ ก็มีความคิดผุดขึ้นในใจของฮ่อฉวนสือแต่เขาไม่กล้าคิด ตราบใดที่เขาคิดอย่างรอบคอบ เขาก็รู้สึกเหมือนถูกแทง

พลังบุกของอีกฝ่ายเข้มข้นจนล้อมรอบตำแหน่งของตนจนหมด จะเห็นได้ว่า ไม่ใช่พลังของฝ่ายหนึ่ง มีกี่คนที่รู้ว่าพวกเขาอยู่ที่ไหน?

"ท่านประธานครับ คือคุณหนูสือ..."

เสียงของ หนานสือ แหบเล็กน้อยเศร้ามาก

ฮ่อฉวนสือ ไม่ได้พูด พวกเขาถูกบังคับให้ลำบากมาก เดิมที นี่เป็นวิธีที่เร็วที่สุดในการไปถึงสำนักงานใหญ่ของตระกูลฮ่อแผนเดิมไม่เสียทหารแม้แต่คนเดียว เขาก็เลยพาคนมาไม่มาก แต่ดูเหมือนคนที่ไล่ตามพวกเขาจะทุ่มด้วยใจ

แต่โชคดีที่หลังจากออกจากโรงแรมแล้วมือถือของเขาก็กลับมาส่งสัญญาณอีกครั้งเหมือนว่าเมื่อกี้มีคนจงใจตัดสัญญาณของตึกทิ้งไป

เขาได้รับไฟล์เสียงในโทรศัพท์มือถือและบอกเขาโดยสัญชาตญาณว่าไฟล์นั้นเกี่ยวข้องกับสือฮว่า

เขาก้มศีรษะลง นัยน์ตาเป็นลม และไม่กลัวว่าเขาจะตายที่นี่ แต่เขาต้องคิดให้ออกเกี่ยวกับสือฮว่า