ตอนที่ 315 แม้แต้่ชีวิตฉันก็มอบให้เธอได้

"ภรรยา จะเอาที่นี้เลยเหรอ"

เสียงของ ฮ่อฉวนสือเป็นใบ้ในทันทีแม้ว่าเขาจะต้องการมาก แต่หนานสือยังคงยืนอยู่ข้างหลังพวกเขา

สือฮว่า เหลือบมองเขา ถือดอกกุหลาบแล้วเดินเข้าไปในห้องนั่งเล่น

ฮ่อฉวนสือ ตามเธอไปข้างหลังเธอ

"ทำไมจู่ๆถึงคิดจะซื้อดอกไม้ล่ะ"

เธอหยิบแจกันอันหนึ่งมา ค่อยๆ เปิดช่อดอกไม้ที่ห่อไว้ ส่อเข้าไปไม่กี่ดอกดใส่ลงในแจกัน

เมื่อเห็นท่าทางที่ระมัดระวังของเธอ ดวงตาของ ฮ่อฉวนสือก็เปรี้ยวในทันที ซึ่งเป็นความเจ็บปวดที่อธิบายไม่ได้

เขาสัมผัสตำแหน่งหน้าอกของเขาอย่างสงสัย ริมฝีปากที่เจ็บของเขาสูญเสียสีไป

เจ็บ เจ็บที่หน้าอก สมองก็เจ็บ

เขาเอนหลังและเป็นลมโดยตรง

ดอกไม้ในมือของสือฮว่าตกลงไปที่พื้นในทันที และเขาตกใจมากจนรีบส่งคนไปที่โรงพยาบาล

ถูกกระตุ้นงั้นเหรอ? เป็นเพราะเธอทำอะไรให้เขาเจ็บเหรอ

แต่พฤติกรรมทั้งหมดของเธอเป็นเรื่องปกติ เขาถูกกระตุ้นตรงไหร?

หลังจากส่งคนไปโรงพยาบาลแล้ว หมอก็ได้ตรวจฮ่อฉวนสือ

"น่าจะเป็นการได้รับการกระตุ้นมาก คุณหนูสือ คุณฮ่อไม่สามารถทนต่อการกระตุ้นในสถานะปัจจุบันของเขาได้"

"ขอโทษ"

สือฮว่าหลับตาลงและจับมือเขาไม่รู้จะพูดอะไร

นี่คือเหตุผลที่เธอไม่กล้ากระตุ้นเขาง่ายๆ สถานการณ์ของเขาอันตรายเกินไป และถ้าเขาไม่ใส่ใจ มันก็จะกลายเป็นอย่างที่เป็นอยู่ตอนนี้ เธอไม่ชอบรูปลักษณ์ที่ไร้ชีวิตชีวาของเขา

บางครั้งเธอยังคิดว่า เป็นคนโง่ ก็ดี แม้ว่าเขาจะมีอารมณ์เล็กน้อย อย่างน้อย เขาก็มีความสุข

เธอนอนลงที่ขอบเตียงและผล็อยหลับไปโดยไม่รู้ตัว

เมื่อ ฮ่อฉวน ตื่นขึ้นมา เธอก็ยังไม่ตื่น

เขาลุกจากเตียงกอดเธอแล้ววางเธอลงบนเตียง

เขามาที่หน้าต่างและเปิดม่านอีกครึ่งหนึ่ง

ไฟข้างนอกสวยมาก แสงนีออนสวยเหมือนตาภรรยาของเขา

เขายืนโง่ที่นี่ เปิดประตูวอร์ด และวางแผนที่จะเดินไปรอบๆ

แต่ทันทีที่ไปถึงประตู เขาก็เห็นชายคนหนึ่งกำลังเดินเข้ามา

ลักษณะของชายคนนั้นเป็นแบบที่ไม่โอ้อวดมาก เมื่อเห็นเขา เขาก็หรี่ตาลงเล็กน้อย "สวนสือ?"

ฮ่อฉวนสือผงะ คนนี้รู้จักเขา "คุณคือ?"

ซิ่วหยู หัวเราะอย่างโกรธจัด เมื่อฮ่อฉินฉิน บอกเขา เขายังไม่อยากเชื่อเลย เขาไม่ได้คาดหวังว่าฮ่อฉวนสือ จะโง่ไปแล้วจริงๆ

เขาเดินเข้าไปใกล้และมองหน้าเขา "คุณนี้เก่งมากเลยนะ ออกไปและกลับมาก็กลายเป็นสภาพนี้เลย"

ฮ่อฉวนสือ รู้สึกว่าชายผู้นี้ดุร้ายอย่างอธิบายไม่ถูก เขาแค่อยากจะเดินผ่านเขา แต่จู่ๆ ก็มีฝ่ามือมาจากข้างหลังเขา และเขาก็เหมือนต้องสั่งโดยไม่รู้ตัวและคว้าข้อมือของเขาไว้

ไม่มีความเมตตาในการเคลื่อนไหวของซิ่วหยู และมีเหตุผลว่าคนโง่ไม่สามารถจับเขาได้

เขาผงะ คิ้วขมวดแน่น "คุณกำลังแกล้งโง่？"

ฮ่อฉวนสือขมวดคิ้ว "คุณจะตีฉันเหรอ?"

เมื่อเห็นรูปร่างหน้าตาของเขา ซิ่วหยูก็ละเลยความคิดในใจของเขาอีกครั้ง เขาจะทำตัวงี่เง่านี้ได้อย่างไร ฮ่อแวนสือที่เขารู้ว่าจะไม่มีการแสดงออกเช่นนี้

เขาถอนหายใจ วางมือลง "ไม่ว่ายังไง ไม่เป็นไรก็ดีแล้ว"

ฮ่อฉวนสือ เหลือบมองเขาแล้วหันกลับไปที่ห้องวอร์ดอย่าอยู่ห่างภรรยาเขาเลย เอาแต่พบคนแปลก ๆ ได้เสมอ

หนึ่งชั่วโมงต่อมาสือฮว่า ตื่นขึ้น เธอเหลือบมองที่ผ้าห่มบนร่างกายของเธอและหันศีรษะไปหาฮ่อฉวนสือ นอนอยู่ข้างๆเธอ

ไฟในวอร์ดถูกปิด และประตูห้องถูกปิดอย่างแน่นหนา

ช่วงนี้เหนื่อยเหลือเกิน สมิงเธอก็ปวดเป็นพักๆ